Fire Emblem: Three Houses - Cindered Shadows (2020)
mijn stem
1 stem
Nintendo Switch
Strategy / RPG
single player
Ontwikkeld door Intelligent Systems
Uitgegeven door Nintendo
In dit zijverhaal maak je kennis met het geheime vierde huis van de Officers Academy: de Ashen Wolves. De Ashen Wolves zijn buitenstaanders die onder het klooster leven. Deze locatie blijkt echter het doelwit te zijn voor meerdere criminele bendes die uit zijn op een zeldzaam object. Byleth besluit, samen met een groep mensen uit het klooster, de Ashen Wolves te helpen om zich te verdedigen tegen de criminele bendes en te achterhalen waar de bendes naar opzoek zijn.
3
Fonzzz002 (crew)
geplaatst: 19 februari 2020, 10:11 uur
Een goede optionele story. Cindered Shadows heeft weinig met het hoofdverhaal te maken, maar het heeft voor zijn eigen redenen charme. De focus zit op de nieuwe characters en deze zijn, net als de characters uit de hoofdgame, leuk om te volgen. Ieder hebben ze een duidelijke eigen persoonlijkheid, tragische achtergronden en ze reageren regelmatig op komische wijze op elkaar.
Opmerkelijk aan deze DLC is dat de gameplay ietsjes anders is. Ja, je hebt nog steeds de speelvelden waarop je de vijanden moet uitschakelen. Maar dit keer werd er meer geëxperimenteerd met andere doelen: er zit bv een level waarin een onverslaanbaar monster achter je aan zit en je binnen 10 beurten het einde van de map te halen met ieder character. Als je ook maar 1 character verliest dan moet je een stuk overdoen. Of er is een level waarin je gevaarlijke monsters probeert te lokken naar de vijanden, zodat de monsters vervolgens de vijanden voor je kunnen uitschakelen. In dit level werkte het juist goed om zoveel mogelijk afstand van iedereen proberen te houden en de vijanden elkaar te laten verslaan. Dit soort kleine veranderingen zorgde ervoor dat de combat leuk bleef en meer was dan een simpele copy-paste met andere characters.
Het hoofdverhaal heeft een paar mindere kanten. De kracht komt voornamelijk van deze groep mensen leren kennen, maar de gebeurtenissen waarin ze terechtkomen deed me niet zoveel. Ik kon zodra iets geïntroduceerd was gelijk raden waar het waarschijnlijk heen zou gaan, zonder dat er echt verassingen kwamen. Het verhaal begon op gegeven moment zelfs absurd te worden doordat ze meerdere twisten achter elkaar probeerde te gooien, alsof je een soort Scooby-Doo aflevering keek waar steeds een extra masker onder de dader zat.
Ik twijfelde enigszins over mijn cijfer. Het schommelde steeds tussen de 3,5 en de 4. De personages en de nieuwe doelen bij de missies zijn leuk, maar het hoofdverhaal (en het gebrek aan het leraar systeem) maakte het allemaal minder pakkend dan de hoofdgame. Tenminste.. totdat de eindbaas kwam. Holy sh** ik heb wel 50 minuten lang hierover gedaan. Dit was een bruut, weird gevecht dat heel onverwachts kwam, maar welkom was. Misschien zelfs één van de beste gevechten uit heel Three Houses. Dit gevecht zorgde ervoor dat de story op een hoge noot eindigde en het zeker de 4* verdiend.
Geziene Three Houses tussen de 60-200 uur kan duren, afhangend van hoeveel je ervan wilt spelen, is deze DLC niet iets dat ik persé zou aanraden om met de game aan te schaffen. Maar als je aan één playtrough niet genoeg hebt en graag meer van de wereld wilt zien dan is dit zeker een toffe toevoeging.
Opmerkelijk aan deze DLC is dat de gameplay ietsjes anders is. Ja, je hebt nog steeds de speelvelden waarop je de vijanden moet uitschakelen. Maar dit keer werd er meer geëxperimenteerd met andere doelen: er zit bv een level waarin een onverslaanbaar monster achter je aan zit en je binnen 10 beurten het einde van de map te halen met ieder character. Als je ook maar 1 character verliest dan moet je een stuk overdoen. Of er is een level waarin je gevaarlijke monsters probeert te lokken naar de vijanden, zodat de monsters vervolgens de vijanden voor je kunnen uitschakelen. In dit level werkte het juist goed om zoveel mogelijk afstand van iedereen proberen te houden en de vijanden elkaar te laten verslaan. Dit soort kleine veranderingen zorgde ervoor dat de combat leuk bleef en meer was dan een simpele copy-paste met andere characters.
Het hoofdverhaal heeft een paar mindere kanten. De kracht komt voornamelijk van deze groep mensen leren kennen, maar de gebeurtenissen waarin ze terechtkomen deed me niet zoveel. Ik kon zodra iets geïntroduceerd was gelijk raden waar het waarschijnlijk heen zou gaan, zonder dat er echt verassingen kwamen. Het verhaal begon op gegeven moment zelfs absurd te worden doordat ze meerdere twisten achter elkaar probeerde te gooien, alsof je een soort Scooby-Doo aflevering keek waar steeds een extra masker onder de dader zat.
Ik twijfelde enigszins over mijn cijfer. Het schommelde steeds tussen de 3,5 en de 4. De personages en de nieuwe doelen bij de missies zijn leuk, maar het hoofdverhaal (en het gebrek aan het leraar systeem) maakte het allemaal minder pakkend dan de hoofdgame. Tenminste.. totdat de eindbaas kwam. Holy sh** ik heb wel 50 minuten lang hierover gedaan. Dit was een bruut, weird gevecht dat heel onverwachts kwam, maar welkom was. Misschien zelfs één van de beste gevechten uit heel Three Houses. Dit gevecht zorgde ervoor dat de story op een hoge noot eindigde en het zeker de 4* verdiend.
Geziene Three Houses tussen de 60-200 uur kan duren, afhangend van hoeveel je ervan wilt spelen, is deze DLC niet iets dat ik persé zou aanraden om met de game aan te schaffen. Maar als je aan één playtrough niet genoeg hebt en graag meer van de wereld wilt zien dan is dit zeker een toffe toevoeging.
* denotes required fields.
* denotes required fields.