menu

AMID EVIL (2018)

mijn stem
4,00 (3)
3 stemmen

PC
Shooter
single player

Ontwikkeld door Indefatigable
Uitgegeven door New Blood

AMID EVIL is een retro shooter in de stijl van Hexen en Heretic. In deze game ligt het accent op de combinatie van bewegen en schieten. De levens zijn volgepropt met secrets. Zoals in de oldskool games waar AMID EVIL zijn inspiratie vandaan heeft is het vinden van sleutels en schakelaars om verder door het level te bewegen. De wapens zijn allemaal ranged en vuren projectielen of stralen. Volledig in de stijl van de setting heeft ieder wapen "mana" in plaats van kogels. Ouderwets strafen, knallen, en quicksaven voor de eindbazen!

zoeken in:
avatar van STG18
4,5
Van de uitgever van het retro succes genaamd "DUSK" Dusk (2018) . Deze vind ik nog nét wat beter. Grafisch ook net wat interessanter met hele mooie effecten binnen de retro stijl. Momenteel zijn 6 van de 7 episodes uit, de laatste komt een dezer dagen.

avatar van The_CrY
4,0
Ah, mooi dat deze eindelijk op de site staat! Van de zomer heb ik op early access vier van de zeven episodes reeds mogen spelen. Geweldige game, en nu al het volgende meesterwerk in de hernieuwde gloriedagen van de retro FPS. Dusk, Ion Maiden, Wrath - Aeon of Ruin, en Amid Evil... en natuurlijk de opkomende Blood remaster. Het mooie is dat ook Amid Evil een heel eigen plekje weet te veroveren met een selectie originele varianten op de welbekende wapens, een scala aan fantasievolle vijanden, en doordacht leveldesign zoals alleen de FPS games van weleer dat hadden... maar dan met Unreal Engine 4 support.

avatar van Animosh
3,5
Minder dan Dusk, maar nog steeds de moeite waard.

De belangrijkste reden waarom dit spel me minder beviel is uiteindelijk een hele simpele: de wapentypes liggen me minder. Dusk had een klassieke wapenset: shotgun, machinegeweer, rocket launcher, etc. Maar de wapens van Amid Evil zijn een stuk maffer: een staf die manaballen schiet, een zwaard dat managolven creëert, een wapen dat elektriciteit schiet, etc. Enerzijds past dat uitstekend bij de sci-fi/fantasy setting van het spel: op deze manier waan je je echt in een andere wereld. Maar aan de andere kant zijn veel wapens een stuk minder fijn dan de klassieke wapens (dat zwaard is bijvoorbeeld erg lastig te gebruiken bij mobiele vijanden en/of van een grote afstand, en dat elektriciteitswapen heb ik vrijwel nooit gebruikt omdat een ander wapen dat dezelfde ammo gebruikt een stuk beter in de hand ligt) en had ik veel minder dan bij Dusk het gevoel dat bepaalde wapens beter werken tegen bepaalde vijanden, waardoor het strategische wisselen tussen wapens dat essentieel is in veel first person shooters hier naar mijn idee een beetje ontbrak. En een andere innovatie - de soul mode, waarin je wapens na genoeg zielen van vijanden te hebben verzameld tijdelijk een enorme power boost krijgen - is ook een beetje een hit en miss: secties die anders mogelijk zeer taai zouden zijn geweest worden daardoor nu regelmatig een cakewalk, en dat is zonde.

Maar de wapens zijn niet de enige reden: een andere reden is dat er te weinig verbinding is tussen de verschillende episodes. Het spel heeft zeven episodes die zich allemaal in een andere wereld afspelen, met andere vijanden, waardoor je niet echt het idee hebt dat je progressie boekt: als je net het gevoel hebt dat je een goede strategie hebt voor bepaalde vijanden ga je alweer naar de volgende wereld en kun je opnieuw beginnen. En hoewel het enerzijds leuk is om zoveel variatie in vijanden en locaties te hebben in één spel merkte ik anderzijds dat ik duidelijk een stuk meer plezier beleefde aan sommige werelden dan aan andere. Zo hebben sommige werelden een heleboel stukken waar je moet platformen, of bizarre constructies die het moeilijk maken om aanvallen te ontwijken zonder in een afgrond te donderen, terwijl andere werelden meer traditionele open ruimtes hebben met hectische shoot-outs, en afhankelijk van je voorkeur zul je daardoor een stuk meer plezier beleven aan sommige werelden dan aan andere.

Doet het spel dan ook niets beter dan Dusk? Jazeker wel: dit spel heeft meer sfeer en identiteit. Dusk was een redelijk klassieke horror shooter (hoewel het in de latere levels ook redelijk maf werd), maar Amid Evil voelt echt buitenaards: zoals ik hierboven al schreef zorgen de wapens en vijanden er echt voor dat je je in een andere wereld waant, en ook het level design is vaak ontzettend origineel, met als hoogtepunt de desoriënterende laatste wereld waarin je je in een onmogelijk Escher-schilderij waant. Hoewel ik de gameplay over het algemeen dus duidelijk minder vond dan Dusk overtreft Amid Evil dat spel makkelijk in sfeer, diversiteit en originaliteit - en dat terwijl Dusk in die opzichten ook al ruim bovengemiddeld scoorde.

Amid Evil is kortom een uiterst originele en gevarieerde FPS, met unieke wapens en vijanden waardoor je je echt in een andere wereld waant, zeven verschillende werelden die ieder hun eigen identiteit hebben, en level design dat regelmatig (maar vooral in de laatste wereld) zeer memorabel kan zijn. Maar die diversiteit en originaliteit zorgden er tegelijkertijd ook voor dat ik minder plezier had in dit spel dan in het meer traditionele Dusk: de mate van plezier die ik aan de werelden beleefde verschilde aanzienlijk, en de wapens en vijanden zijn vaak een stuk minder bevredigend om te gebruiken en verslaan. Het is zeker de moeite waard voor liefhebbers van retro shooters, maar daardoor net te oneven voor een echt hoog cijfer. 3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 17:09 uur

geplaatst: vandaag om 17:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.