Dit is toch wel de meest belachelijke reden die ik ooit gehoord heb waarom een game “verbannen” was: er was een easter egg te vinden waarin de Chinese president Xi Jinping als Winnie De Pooh werd afgebeeld, met de tekst “je moeder is een idioot”. Hierdoor werd de game ge-review bombed door liefhebbers van de president, beëindigde de publisher zijn deal met Red Candle en zelfs de autoriteiten kwamen aankloppen om Red Candle’s business license af te nemen. Als gevolg werd deze game wereldwijd van Steam, Playstation en Xbox verwijderd. Pas 2 jaar later werd de game weer downloadbaar op Red Candle’s website. Te zot voor woorden dat heel de wereld toegang van een spel wordt ontnomen door het fragiele ego van een corrupte leider.
South Park had gelijk, en zij waren tenminste één van de weinige met de ruggengraat om China de middelvinger te geven.
Preek terzijde, nu de review van de game:
Hele aardige psychologische horrorgame in de stijl van games als Layers Of Fear en Visage. Het is een walking similator waar soms licht denkwerk voor nodig is. Eigenlijk beviel het drama verhaal mij zo goed dat ik in de eerste helft van het verhaal mij haast niets aantrok van de horror-elementen, en meteen doorliep naar de volgende kamer omdat ik wilde weten wat er met de dochter gebeurde.
Devotion speelt zich in zijn geheel af op een appartement en je springt naar verschillende jaartallen. Alleen al de manier hoe het appartement is ingedeeld verteld een verhaal over hoe de mensen daar leven:
beginnend met een mooi levendig gebied, steeds meer rommel tot het niets meer weg heeft van de mooie plek wat het ooit was.
Het verhaal gaat over de liefde van een vader naar zijn vrouw en kind. Deze vader, ondanks dat de bedoelingen positief zijn,
is echter een extreem gelovige man die het woord van dokters en psychologen niet serieus neemt. In plaats daarvan gaat hij naar geestenverdrijvers en priesters wanneer er duidelijk psychische problemen met zijn dochter zijn. De game weet op slimme wijze je de wereld door zijn ogen te laten ervaren, waardoor ik ook begon te twijfelen of de spiritualiteit allemaal echt was. Om vervolgens hard geconfronteerd te worden met het gevolg van zijn acties en de real-life implicaties.
Het is een artsy-mindfuck game waarvan het verhaal niet altijd even duidelijk is, en niet alle symboliek werkt even effectief. Soms begreep ik niet wat het verhaal probeerde te vertellen en zelfs de uitleggen op het internet kwamen niet met bevredigende antwoorden. Maar voordat mijn interesse verloren ging of de game teveel inkakte, wist het weer zijn voeten neer te zetten en met iets concreets te komen. Hierdoor bleef ik, ondanks wat inkak momenten, geboeid tot het einde.
Blij dat de stunt van de Chinese overheid Red Candle niet uit het veld heeft geslagen en ze hierna met de geprezen Nine Sols kwamen. Een getalenteerde studio met oog voor sfeer, storytelling en (als ik de Nine Sols recensies lees) blijkbaar ook voor kwaliteit gameplay.
3,5*