Thronebreaker: The Witcher Tales (2018)

Leuk voor de liefhebber van mooie kaartspellen. Verwacht alleen geen diepgang ala Magic. Het Gwent spel, uit de Witcher spellen, is wat beperkt maar hier kun je verschillende tactieken uitproberen tegen computer tegenstanders en de nodige puzzels oplossen, hoewel ze niet allemaal even sterk zijn (of zelfs maar puzzels genoemd mogen worden). Verder is het geheel verfraaid met prachtige omgevingen waardoor je reist en goud, hout of soldaten oppikt (dit gedeelte voelt niet echt als spelen maar het is een manier om te vorderen in het verhaal) en je puzzels of battles uitkiest, voor zover optioneel. En een mooie soundtrack.

Fijn is de variatie waarmee je je held met een ondersteunende actie kunt uitrusten, maar vreemd is dat je alleen maar met Queen Maeve kunt spelen. Het was best lollig geweest als ik zelf met monster decks (of overgelopen vijanden) had mogen spelen en daar hadden ze best iets voor kunnen verzinnen. Ook kwam ik toch vaak uit op maar 2 of 3 verschillende decktypes, wat weinig is. Evengoed heb ik genoten en het hele spel met plezier uitgespeeld.

Er zit ook nog een heel verhaal bij, voor wie dat interessant vind (volledig en sterk ingesproken, maar wel statisch gepresenteerd, ondersteund met slechts enkele plaatjes, zonder cutscenes). Het gaat tenminste eens niet om Geralt of Rivia, wel blijft het principe van kiezen voor het minste van 2 kwaden behouden.

Een interessant uitstapje van CD Project Red, waar ik me zeker mee vermaakt heb. Een vervolg zou toch een nieuwe variant moeten introduceren met nog wat meer diepgang, meer tactische mogelijkheden en meer verschillende speelkaarten en helden waar je zelf mee mag spelen. Mogelijk zou er zelfs een bordspel achtige manier met de landschappen om kunnen worden gegaan om ook dat gedeelte interessanter te maken.