menu

Resident Evil VII: Biohazard - End of Zoe (2017)

Alternatieve titel: Biohazard 7: Resident Evil - End of Zoe

mijn stem
3,50 (2)
2 stemmen

PC / PlayStation 4 / Xbox One / Nintendo Switch / PlayStation VR
Action / Shooter
single player

Ontwikkeld door Capcom
Uitgegeven door Capcom

Na te worden achtergelaten door Ethan en Mia wordt Zoe in het moeras achter het huis aangevallen door Eveline. Een paar Umbrella soldaten vinden haar lichaam en ontdekken dat ze nog leeft. Voordat ze haar kunnen transporteren worden ze echter in een hinderlaag gelokt door Joe Baker, de oom van Zoe.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=FSaawqGJpbY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Fonzzz002
3,5
Toch fijn om te weten dat Zoë het heeft overleefd. Dat onderdeel van het verhaal uit deze DLC maakte het de moeite waard om gespeeld te hebben. Qua gameplay vond ik dit echter het minst goede van REVII. Ze hebben de survival shooter gameplay veranderd naar een first person beat em up waarin je de vuisten van het hoofdpersonage los van elkaar gebruikt voor combo's. Ergens is het een vermakelijk afwisseling van de shooter gameplay, maar het was niet diepgaand genoeg om met vol plezier te spelen. Dezelfde combo's spammen werkte meestal het beste. Ze hebben er variatie in gedaan met stealth en speciale wapens, wat ervoor zorgde dat het onderhoudend genoeg bleef tot het einde, maar het boksen zelf ging me snel vervelen. Het beetje intimidatie dat de monsters hadden is nu echt volledig weg gegaan als je ze zelfs met de blote vuisten nog in elkaar kan timmeren.

Het verbaasde me hoe lang de DLC eigenlijk is. Het is meer een korte game dan een lang extra level. Door bijna de hele DLC loop je door geheel nieuwe levels heen en je krijgt meer te zien van hoe het verhaal verder ging na het einde van REVII. Dit maakte het leuk om door te levels heen te lopen. Als het weer een rondje door het Baker huis was dan ging de lol er snel vanaf, maar ze voegde genoeg vlees toe aan het bot om het nog stand te laten houden.

Beetje hit and miss. Verhaal is mager, maar het bood een paar aardige dingen zoals wat er met Zoë gebeurde na het einde van REVII. Combat systeem is niet zo prettig als het shooter systeem en alle intimidatie is uit de monsters gehaald, maar ze wisten het genoeg af te wisselen met stealth secties en wapens om op te pakken.

3*

avatar van Fonzzz002
3,5
Inmiddels op Joel Must Die in VR gedaan. Toch maar verhoogd naar een 3,5*. Het blijft minder dan Not A Hero en bepaalde andere DLC missies, maar het is leuk genoeg om als vast onderdeel van de ervaring te gaan zien.

Joel Must Die is een ijskoude douche waar ik meer moeite mee had dan de gewone game op Madhouse of Not A Hero op Professional, maar juist daardoor werd het beter. Een probleem dat ik met normal had is dat de vijanden hun intimidatie kwijtwaren omdat je ze gewoon kunt neermeppen, maar op Joel Must Die zijn ze pittiger dan ooit. Omdat je zelden resources hebt is het een noodzaak om een meester te worden met je vuisten, maar de kleinste fouten kunnen lelijk gestraft worden: 2 hits en je bent dood en de vijanden kunnen veel meer meppen hebben. Hierdoor voelde je je echt als een sterke bink die dreigingen groter dan hemzelf te weer ging.

En de eindbaas, my god, dit is één van mijn favorieten boss battles geworden die ik in de laatste paar jaar heb gedaan. Dit is brute mano e mano waar het draait om puur close combat reflexen. Geen gekke fases of bombastische explosies, maar erop ingaan en met de vuisten hem langzaam verzwakken. Wederom worden fouten hard gestraft, maar voelt het super bevredigend wanneer je zijn moves ontwijkt of blokkeert, gevolgd door de perfect getimede genadeklappen. Eigenlijk is Joel de coolste oom aller tijden, als je ziet door wat voor vuren hij voor zijn familie springt.

Waar Joel Must Die echter zwaar onder lijdt zijn de cassettetapes. Cassettetapes werken het beste in non-lineaire gebieden waarin je moet puzzelen en survivallen, maar wanneer je lineaire levels hebt waarin je enkel vijanden moet bevechten dan is het gebrek aan checkpoints heel vervelend. Op gegeven moment ging ik de game opnieuw doen omdat ik een sequentie niet kon halen zonder een stuk terug te lopen voor een extra save. Dat, plus de krokodillen zijn doodvervelend. Dit zijn vijanden die je alleen met resources kunt bevechten, die je nauwelijks hebt, en zelfs dan kun je ze alleen doden als je ze op een specifiek punt raakt in hun dash animatie. Proberen langs ze te glippen lukte maar 50% van de tijd, terwijl ik voor mijn gevoel niets anders deed. De hoeveelheid keren dat ik een lang stuk opnieuw deed om vervolgens door een krokodil dood te gaan was gruwelijk frustrerend hoog.

Meer resources voor de krokodil sequenties en geen cassette systeem had Joel Must Die naar een 4* kunnen tillen. Voor nu krijgt het een welverdiende verhoging naar de 3,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:14 uur

geplaatst: vandaag om 11:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.