menu

Doki Doki Literature Club! (2017)

mijn stem
3,80 (5)
5 stemmen

Macintosh / PC
Adventure
single player

Ontwikkeld door Team Salvato
Uitgegeven door Team Salvato

Als clublid van je schools leesclub beleef je de alledaagse verrichtingen van je energieke clubgenoten. Naast Monika - de voorzitter van de leesclub - zijn de vrolijke Sayori, de schattige Natsuki en verlegen Yuri, lid van de club. Neem deel aan activiteiten binnen de club, en leer je clubgenoten beter kennen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=kB1663FTpzU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Sinner
Uhm. Een gratis Visual Novel op Steam. Het begint hartstikke vrolijk en lollig, leuke muziekjes, aangenaam artwork en grappige personages en conversaties. Maar stiekem is het dat dus helemaal niet. Ik geef geen spoilers maar het einde is toch wel...nou ja...dat zie je zelf maar. En er zijn blijkbaar meerdere eindes. En ook al duurt een playthrough maar een uurtje of 2, hooguit 3, ik heb er nou even helemaal geen zin meer in.

(overigens heeft Steam mijn tijden niet correct bijgehouden vreemd genoeg). Ik weet geeneens of ik het een aanrader moet noemen - maar het komt emotioneel wel allemaal binnen.

avatar van JustMike
Sinner schreef:
Uhm. Een gratis Visual Novel op Steam. Het begint hartstikke vrolijk en lollig, leuke muziekjes, aangenaam artwork en grappige personages en conversaties. Maar stiekem is het dat dus helemaal niet. Ik geef geen spoilers maar het einde is toch wel...nou ja...dat zie je zelf maar. En er zijn blijkbaar meerdere eindes. En ook al duurt een playthrough maar een uurtje of 2, hooguit 3, ik heb er nou even helemaal geen zin meer in.

(overigens heeft Steam mijn tijden niet correct bijgehouden vreemd genoeg). Ik weet geeneens of ik het een aanrader moet noemen - maar het komt emotioneel wel allemaal binnen.

Klinkt mysterieus.. Toen ik hem voor het eerst voorbij zag komen was dat niet precies wat ik verwachtte. Ik zal eens kijken of ik hem een deze dagen eens kan gaan spelen.

avatar van AndreBr.
4,5
Team Salvato heeft nog een deel van het verhaal verstopt in de character files. Zo wordt er meer bekend over waarom Monika 'sentient' is geworden. The Game Theorists hebben hier twee video's over gemaakt. Zeker een aanrader!

avatar van Fonzzz002
4,0
Een game die je zeker niet moet spelen als je gevoelig bent voor schokkende content, maar juist daardoor heeft het een grote impact gemaakt. Ik ben er gewoon perplex van. In de afgelopen paar jaar heb ik meerdere horrorgames gedaan zoals Silent Hill, Resident Evil, FEAR, Bioshock, Project Zero en Outlast. Het voelt daarom vreemd om te zeggen dat Doki Doki Literature Club, een game die oogt als een vrolijke dating simulator, de engste game is die ik in de afgelopen paar jaar heb gedaan.

Het is dat ik bekend was met het verhaal, anders had ik deze game nooit aangeraakt of was ik na 10 minuten al gestopt. Visual novels zijn totaal niet mijn ding. Ik vind de stille achtergronden en platte lappen tekst maar saai om te lezen. Alsof je een stripboek leest die alleenmaar dezelfde afbeeldingen gebruikt. Maar zelfs als ik daaroverheen kijk kan vind ik de “harem anime” vibe maar niks: allerlei knappe anime meiden die in onrealistische mate voor je affectie vechten, ongeachte of je een kneus of een brutale zak bent. Het voelt allemaal iets te geforceerd en cringy. Dit kunnen foute vooroordelen zijn van mijn kant, maar zo kwamen de visual novels over die ik heb gezien. In ieder geval, het is voor die redenen dat ik met de eerste 2 uur veel moeite had om door Doki Doki heen te komen, maar na 2 uur schud de game je met een genadeloos harde klap wakker. Vanaf dat punt zat ik gespannen op het puntje van mijn stoel en vloog de rest van de game voorbij.

Doki Doki Literature Club wekt de indruk dat je een feel-good visual novel gaat spelen waarin je een band vormt met 4 poëzie schrijfsters, met de intentie er met één een relatie te beginnen. Het oogt, klinkt en voelt precies als een typische vrolijke visual novel game (tenminste, voor zover ik er bekend mee ben). Toch heerst er vroegtijdig een deprimerende ondertoon achter alle onschuld. De game begint met een melding dat je minstens 13+ met zijn ivm heftige content, en dat het sterk afgeraden word om het te spelen als je aan depressie lijd. Dit is het eerste alarm dat het waarschijnlijk niet zo vrolijk gaat zijn als het zich voordoet. Dat, gecombineerd met de sombere gedichten waar de meiden mee aankomen, waren duidelijke tekens dat er iets ernstigs ging gebeuren. Dat er iemand dood zou gaan had ik wel verwacht, maar dat je de doden in expliciet schokkend detail te zien kreeg was een ander verhaal. Ik moest gewoon bijkomen na de eerste sterfscène, zo heftig was het om te zien.

Maar de grootste kracht van Doki Doki zit in alles wat er na de eerste sterfscène komt. In plaats van dat de game verder gaat met het verhaal (zoals een begravenis of verder ingaan op de banden die je vormde) eindigt de game plots, gevold door teruggestuurd worden naar het hoofdmenu. Het hoofdmenu is echter heel anders omdat het meisje dat dood ging is geglitched. Vanaf dit punt kun je een new game doen, alleen zijn er dit keer allemaal glitches en andere vreemde dingen waardoor het verhaal heel anders is. Hoe meer tijd je besteed aan het nieuwe verhaal, hoe enger, onvoorspelbaarder en spannender het word. Psychologische mindfuck horror van hoog niveau. Meerdere keren kreeg ik de akelige rillingen over hoe het je kennis van de eerste 2 uur gebruikte, om het vervolgens een onverwachtse enge richting in te nemen.
Er waren zelfs momenten dat ik een kreet van angst uitsloeg of een korte pauze moest nemen om bij te komen

De twist waar dit allemaal naar opbouwde was verrassend sterk. Zelfs toen ik al bekend was met het merendeel van het verhaal was het alsnog pakkend om de stappen mee te maken: een game personage die zelfbewust is, dus probeert met de codering te sollen zodat de speler alle aandacht op haar ging focussen. In dit geval manipuleerde Monaka de persoonlijkheden van de meiden die je ging daten, met de intentie dat jij ze niet zou mogen. Dit zorgde er echter voor dat de meiden extreem depressief of krankzinnig werden, wat het alleenmaar beangstigend maakte met ze om te gaan. Ik walgde van Monika’s acties, maar ergens voelde ik ook sympathie voor haar situatie. Ze is immers geforceerd om in eeuwigheid vast te zitten in de loop van een game, waarin altijd hetzelfde gebeurd. Een soort Groundhog Day achtig scenario. Doki Doki is wat er zou gebeuren als een videogame personage deze cirkel probeert kapot te maken en 1 op 1 te zitten met de speler, alsof zij 'echt' bestaat en je volle aandacht wilt zodat zij uit de loop kan komen. Ik heb nog nooit zo’n sterke, 4th wall breaking wending in een game gezien.

Ik ga andere visual novels zeker niet proberen, als ze soortgelijk als Doki Doki's eerste 2 uur zijn, maar de rest van de game was echt heel indrukwekkend. Één van de meest originele vormen van interactief narratief die ik heb gezien. Een krachtige psychologische horror die me serieus bang maakte op bepaalde momenten. Voor zijn originaliteit en de algehele impact krijgt het een welverdiende:

4*

avatar van wolff
4,0
Normaal gesproken niet into dit soort spellen, maar ik werd toch wel erg nieuwsgierig waarom dit spel zoveel bekendheid genoot. Aangezien het ook gratis wou ik het weleens proberen, absurde dingen liggen mij wel en hoe meer ik hierover las hoe meer dit zo bleek te zijn.

Ik vond het verrassend meevallen en een best interessante visual novel op het begin. Hoewel het natuurlijk wel wat dik er op lag en plakkerig was, werd ik wel meegezogen af en toe even het spel minimaliseren als er een mede-inwoner langs liep omdat ik geen zin had om dit uit te leggen.

Het spel raakt je ook indrukwekkend als het omslaat (de zelfmoord) en dan besef wat je echt aan het spelen bent. De manier waarop deze 'horror' wordt weergegeven door middel van subtiele hints, enge beelden en het aanpassen/glitchen van het spel vond ik erg creatief en alleen al daardoor een zeer geslaagd 'experiment'. Ik 'schrok' niet zo zeer van alle gebeurtenissen (misschien omdat ik het al wel een beetje verwachtte gezien de reputatie van het spel) maar de sfeer zuigt je aardig mee en het blijft lang in je hoofd rondspoken na de voltooiing ervan. De dialogen als je uiteindelijk 'alleen' bent met het meisje zijn ook zeer griezelig en mooi tegelijk.

Al met al vind ik het een erg gave ervaring als een soort experimenteel spel. Het is knap hoeveel oog voor detail en hoeveel binding de speler met de kleffe karakters krijgt in een relatief kort spel. (en de verbazingwekkend grote aanhang voor zo'n spel bevestigd dit verder) Daarnaast krijg ik nu niet meer het end credits liedje uit m'n kop. Hartelijk dank daarvoor! 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 00:57 uur

geplaatst: vandaag om 00:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.