menu

Wolfenstein II: The New Colossus (2017)

mijn stem
3,59 (23)
23 stemmen

Nintendo Switch / PC / PlayStation 4 / Xbox One
Shooter / Adventure
single player

Ontwikkeld door MachineGames
Uitgegeven door Bethesda

Na de gebeurtenissen uit 'The New Order' keert een gehavende B.J. Blazkowicz terug naar de Verenigde Staten, waar de nazi's inmiddels ook de dienst uitmaken. Om deze opmars tot een halt te roepen schakelt hij een lokaal verzetsgroep in, met als doel een tweede Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog te ontketenen. Strijd met Blazkowicz om zijn geliefde land te bevrijden van de nazi's.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=bkrwUzWeACg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van JacoBaco
3,0
Het gaat om de zaken waar The Cry tegenop ziet.
De lange cutscenes en je wapens worden meermaals van je afgenomen. Dat zijn gewoon de feiten, kan ik ook niets aan doen.

Maar goed, het gaat er helemaal niet om of jij het begrijpt. Als The Cry het maar begrijpt.
Dus dat op basis van waar hij tegenop ziet, ik hem deze game niet adviseer. Want zoals je weet, zijn de lange cutscenes en dat je wapens worden afgepakt feiten. En er zit stealth in, maar ik gaf al toe dat het lastig inschatten is of deze geforceerd zijn, want zo heb ik het niet ervaren. In beide games niet.

avatar van The_CrY
4,0
Met geforceerde stealth bedoel ik dat je gedwongen wordt om stealthy te spelen (door geen vuurwapens te krijgen, en door de vijanden geen oppakbare wapens te laten hebben, etc.). Kortom, letterlijk gedwongen dus (misschien een betere term). Zoals bij TNO wanneer je gaat inbreken in de gevangenis om te oude vrienden te bevrijden. Maar goed, dat gaat natuurlijk samen met het wapenwegneemsysteem.

En ik begrijp het overigens heel goed TNO vond ik zelf maar zozo, dus of deze nou slechter is of van dezelfde kwaliteit, dat maakt voor mij niet zo heel veel uit. Hij staat sowieso niet bovenaan op mijn verlanglijstje.

avatar van JacoBaco
3,0
Waar ik mij in de TNC het meest aan stoorde:
Het is tegenwoordig populair om tradities te doorbreken. We zien het in films, maar ook in games. Bijvoorbeeld in Call of Duty WW2. Als je voor MP kiest, kun je een negerin zijn. Voor mij was het even wennen om tijdens een potje MP een negerin in nazi uniform tegen te komen.

En zo zit TNC bomvol met linkse politiek. Zelfs zo erg dat rechts denkende mensen de game daarom kut vinden. Ja, hier is een video van op youtube. En hierin komen mensen van MachineGames en Bethesda aan het woord. Ik ben ook links ingesteld, want ik ben geen racist. Vele reviews prijzen TNC omdat er allerlei linkse thema's in de game verwerkt zitten. Heel goed van ze ja, maar het ligt er te dik bovenop en het komt erg belerend en schoolmeesterachtig over.

avatar van banjo
3,5
Zijn er al mensen die met de Switch versie bezig zijn?
Ik ben wel benieuwd hoe het daar op speelt, Doom heb ik ook 2 keer uit gespeeld op de X-box One en op de Switch..Maar als Panic button het spel over zet dan draait dat wel soepel en ziet het er goed uit dat is wel een garantie. allen mis ik wel een multiplayer in deze Wolfenstein...

avatar van banjo
3,5
Ik ben al bezig met de Switch versie Panic Button heeft het weer geflikt het ziet er goed uit en het speelt heerlijk soepel

avatar van Grovonion
7.5 euro wilde ik hier wel voor uitgeven (nieuw).

avatar van bvonk
3,5
Heerlijk om nazi's te schieten, levels zitten vol met actie en bijvoorbeeld verwoest New York mooi om te zien. Maar levels zijn wel klein en heel veel cutscenes. Deze cutscenes zijn erg overdreven wat natuurlijk wel hoort bij deze reeks maar was nu wel heel veel pis, kots en tieten.

Leuk extra dat je na het verhaal terug kan naar bepaalde levels om top nazi's uit te schakelen, ongeveer zelfde levels maar dan andere vijanden. Zo is er een level waarbij je in het verhaal alleen doorheen loopt met burgers en een nazi optocht maar als je er nog een keer naar toe gaat is het een slachtpartij met KKK en nazi's.

Geweldig dat je in het spel een speelkast tegenkomt met Wolfenstein 3D, knoppen zijn anders maar werkt voor de rest exact zoals het origineel. Leuk om weer wat levels te spelen.

3.5

avatar van STG18
4,5
Lang heb ik de boot afgehouden met het derde deel in de reboot. Dit vanwege de negatieve reviews van gebruikers omtrent de volgende zaken:
-Bijna zoveel cutscene als gameplay
-Slap verhaal wat werd neergezet als het verloochenen van de toon van de reboot
-Het willen pleasen van social justice warriors zoals ook het geval was in Battlefield 5 (of in ieder geval, de heisa eromheen). Het is een beetje de olifant in de kamer volgens mij maar ik kan het niet precies benoemen

Uiteindelijk ben ik toch overstag gegaan vanwege de goeie graphics en de gore: de gunplay leek me tof aan de hand van gameplay beelden. En ik moet zeggen dat 'ie niet teleurstelde. Het verhaal gaat heel erg over the top, waar je even een knop moet omschakelen en er in mee gaan voor mij was dit toen ze besloten BJ z'n kop eraf te hakken en deze werd opgevangen en op een vervangend lichaam genaaid. Dit vind ik zelf ook niet het originele verhaal en de toon overboord gooien, omdat de absurditeit gewoon gedurende de reeks toeneemt. Ook het linkse uithangbord wat wordt aangehaald zie ik hier niet in: het lijken meer stereotypen. Het wordt overdreven neer gezet maar in toon van het verhaal. Ik denk dat je er in kan zien wat je wil zien qua toon, maar het is vooral over the top en bomvol stereotypen, wat juist vermakelijk is.

Cutscenes waren in de vorige games ook prominent aanwezig en ze zijn wel prima gedaan. Wat mij vooral is bijgebleven hoe heerlijk je door groepen vijanden heen kunt maaien. Dual wielden met shotguns met zes barrels en scherfkogels terwijl de ledematen je om de oren vliegen. Met de assault rifle met panzerdoorborende kogels en een scope iedereen headshotten. Er zit (zeker vanaf ongeveer halverwege) een heerlijk tempo in de game. Eindbazen ontbreken praktisch wel, maar dit wordt goed gemaakt met grote schietpartijen om area's te veroveren die echt lekker pittig zijn, af en toe was het nodig om echt een tactiek te bedenken (hoe ga je lopen, welke soort vijanden eerst, welke wapens wanneer) door middel van trial and error zonder dat het oneerlijk voelde bijvoorbeeld met de scène in de rechtbank .
Enige minpunt wat ik me kan bedenken aan de gameplay was de overvloed aan commandanten deze keer. Oh ja en het ontbreken van de dubbelloops shotgun!

Al met al echt een aanrader voor liefhebbers van de reboot.

avatar van Finidi
4,0
The New Order was voor mij een behoorlijke verrassing, met fijne gameplay en een tof verhaal met een goed tempo. Level design was ook vooral erg goed, en het switchen tussen stealth gameplay en chaotische gunplay werkte goed.

The New Colossus is meer van hetzelfde. Het verhaal heeft een wat prominentere rol, wat de game niet per se ten goede komt. De humor en absurditeit van de setting werkte in de kleinere dosis van TNO uitstekend, en wist daar ook emotioneel nog eens best onverwacht te raken. Hier wordt dit opnieuw geprobeerd, maar omdat de verrassing eraf is bereikt het me minder, het voelt meer geforceerd.

Qua gameplay lijkt de balans wat meer naar de gunplay te slaan dit keer; stealth is een stuk lastiger en lang niet meer overal mogelijk. Dat vind ik jammer, maar het is niet onoverkomelijk. De collectibles zijn ook nog steeds goed verstopt, maar wel vindbaar; dat lukt ook lang niet elke game.

Al met al een weinig verrassende, maar zeer competente sequel.

4/5

avatar van The_CrY
4,0
Uiteindelijk toch maar eens geprobeerd na mezelf door Wolfenstein 3D en Spear of Destiny heen te hebben gejaagd. The New Order zat nog altijd in mijn hoofd als een zeer teleurstellende game, maar The Old Blood bracht mij toch wel een enorme lading lol. Kort gezegd vond ik Wolfenstein II: The New Colossus eigenlijk een enorme meevaller, al zegt dat misschien meer over mijn verwachtingen dan over de game zelf. Het maakt mij in ieder geval lichtelijk benieuwd naar de conclusie, en zit ik er zelfs aan te denken om het matig ontvangen Youngblood aan te schaffen wanneer deze voor een wat schappelijker prijsje te spelen valt.

In de kern is dit toch Wolfenstein, of gewoon een first person shooter, op zijn best. De wapens hebben een enorme punch, gaan samen met heerlijke geluidseffecten en ze hebben een heerlijke impact op de verscheidene nazi's die je tegen komt. Je kan vrijwel overal kiezen of je voor een stealth aanpak wil gaan of dat je voor een agressieve all guns blazing aanpak gaat - met alle gevolgen vandien. De levels zijn klein, maar zeer interactief en lenen zich voor verscheidene paden. Hierdoor blijven de gevechten dynamisch en interessant - nooit heb ik me verveeld tijdens de momenten dat ik B.J. Blazkowicz zelf mocht besturen. Waar The New Order af en toe veel te veel controle van de speler weg nam en zelfs wapens liet verdwijnen om een bepaalde speelstijl af te dwingen, doet The New Colossus dat nergens (met uitzondering van het wat anticlimactische einde met de executie van Frau Engel). De vele upgrades en perks werkten bij mij aanmoedigend om juist voor headshots te gaan, dual-wield te versterken, of juist heavy weapons op te pakken. Vooral het Lasergewehr en de Ubergewehr zijn heerlijk om op te pakken en even wat serieuze schade te doen. Het systeem met contraptions dat zich halverwege de game introduceert voegt een leuke variatie toe, maar uiteindelijk wordt het denk ik te weinig gebruikt om echt meer dan een gimmick te zijn - maar daar zijn de Freedom Chronicles voor.

Wat die lading positiviteit een beetje in bedwang houdt is het verhaal. Sure, het is overduidelijke linkse ideologie die hier stevig op de voorgrond staat, maar dat is nog tot daaraantoe. Wat mij persoonlijk stoort is de geforceerde (en onnodige) drama die MachineGames erin denkt te moeten gooien. Wolfenstein speel je over het algemeen niet om een gevoelig verhaal te ervaren - je speelt om nazi's neer te halen. Cutscenes waarin B.J. niet kan lopen, dood dreigt te gaan en hierdoor met zijn vrouw wat drama ervaart vind ik totaal niet passen in een spel waar je letterlijk onthoofd wordt en een nieuw lichaam krijgt. Ook een scène waar Grace de gruwelijkheden van een atoombom in geuren en kleuren verteld stond me erg tegen. Wolfenstein is een belachelijk onrealistische game - altijd geweest. Proberen serieuze verhalen te vertellen in deze wereld voelt erg misplaatst. Maar goed, dat is slechts mijn mening. Tot slot is The New Colossus erg kort. Het verhaal voelt net op gang gekomen en dan komen de credits opeens om de hoek kijken, zonder echt een end boss battle te hebben gehad.

Afgezien van het wederom te veel verhaal in mijn Wolfenstein vind ik deze game echt wel geslaagder dan The New Order. De combat voelt meer als een sandbox aan en minder als een excuus om het verhaal te vorderen, en uiteindelijk is de combat de kern van deze game. Zolang dat snor blijft zitten, zal ik de volgende Wolfenstein toch weer gaan spelen.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.