Gisteren eindelijk een keertje Mario Odyssey uitgespeeld (enfin, het hoofdverhaal dan toch, want ik ga hier ongetwijfeld nog heel wat uurtjes in blijven steken), en ja, hier heb ik echt helemaal niets op aan te merken. Komt echt heel dicht in de buurt van het perfecte spel te zijn. Het is gewoon één groot plezier om dit te spelen. Nintendo Magic noemen ze dat dan. Spelplezier staat hier op 1. De gameplay steekt als een huis in elkaar, en de talloze mogelijkheden die je met Cappy hebt, zijn zo plezierig en creatief. De werelden zijn kleurrijk en prachtig en vooral ook heel verschillend en talrijk. Het voelt echt als een epische ''wereldreis'' aan. Alle standaard Mario-biotopen zitten er wel in; een woestijnwereld, een waterwereld, een boswereld, een sneeuwrijk. Maar het is zo, zo creatief gemaakt allemaal, en elke wereld is weer een plezier om te ontdekken. En wat is New Donk City een waanzinnig uitgebreide, prachtige locatie, met dat
festival op het einde als visueel hoogtepunt. Grafisch is dit trouwens nog steeds een dikke 10. Een ijzersterke game als deze gaat ook zeer traag verouderen; dit is tijdloos.
En het ontdekken wordt ook continu heerlijk beloond, want in de meeste hoekjes en gaatjes vind je wel ergens een maan. Heel leuk om deze te verzamelen - soms liggen ze voor het rapen, soms moet je puzzels oplossen of iets minder voor de hand liggends doen. Dit houdt het gevarieerd. Maar er komt toch altijd een stukje dopamine vrij als je er eentje vindt. Of als je een (mini-)boss verslaat, hoe makkelijk die soms ook mogen zijn. Die filmpjes doen toch ook gewoon een glimlach op je gezicht verschijnen. Deze game zit zo boordevol liefde, voor de personages, de Mario-geschiedenis, de designs en levels. Die 2D-stukken die er soms tussenzitten: hoe 'oldschool' leuk telkens! Alles flowt perfect in elkaar over.
En dan
versla je Bowser (is dit een spoiler?

) en kom je na de aftiteling gewoon in een prachtige, grote en geheel nieuwe regio terecht; het iconische Mushroom Kingdom. Waar ik vandaag alleen al weer makkelijk een kleine 2 uur heb rondgelopen. Wat meteen opvalt is de iets hogere moeilijkheidsgraad post-game. Ja, afgerond is dit nog niet. Nog vele uurtjes in het verschiet, denk ik! (We zullen zien tot wanneer het leuk blijft, ik ga heus niet alle 999 manen verzamelen).
Perfect spel, enorm van genoten. Dit gaat m'n top 10 in.