God of War (2018)

IGN had, soortgelijk als de KO forums op deze site, KO polls gestart voor "Greatest Game Of Alltime". God Of War heeft uiteindelijk deze titel gewonnen!.

Daarmee is Grand Theft Auto 5 op de 2e plek eindigt. Games als LOZ: Breath of the Wild, GTA San Andreas, Bloodborne, Batman Akham City, Witcher 3, en Call of Duty Modern Warfare stonden in de halve/kwart finales.

Kratos is echt wel DE ultieme badass, niet normaal..

Na tientallen keren proberen eindelijk die laatste Valkyrie verslaan en daarna onmiddellijk begonnen aan een new game +.

Wel jammer dat je bij het begin van een new game + al meteen de chaosblades hebt. Dan mist er halverwege het spel toch een speciaal moment denk ik..

Wauw, wat ziet deze game er goed uit zeg! Voor het eerst sinds RDR2 weer eens weggeblazen door de graphics. Ik ben nog maar net begonnen en eigenlijk is het mijn genre niet (eerste gow game die ik speel ondanks dat ik ps2 en ps3 bezit) maar dit is wel vet hoor. Heel mooi uitgewerkt. We gaan lekker verder!

Heb hem ook gekocht voor de ps5 (speciaal op gewacht) ga vandaag maar eens aan beginnen! De PC gamers mogen er straks ook mee aan de slag. Ik moet zeggen dat wat PlayStation met zijn exclusies uit de console weet te persen echt een prestatie op zich is.

JM weet helemaal van niets, en liet dit altijd maar wat aan zich voorbij gaan. maar wetend dat ik hem straks kan spelen op PC en na het zien van de trailer, ben ik toch wel behoorlijk lekker gemaakt.

Wat ik wel echt minder vind t.o.v. deel 3 is dat het grooteske er wel af is. Weinig epische gevechten tegen verschillende goden. Het verhaal leent zich er misschien ook niet voor, hoewel we dat in het volgende deel wellicht wel kunnen verwachten. Voor de rest verveeld de game echt geen moment, met tot het einde toe echt een goed verhaal. Mooie inleiding tot het volgende deel!

Prima game en van genoten. Had toch meer verwacht, wellicht was de verwachting te hoog.

Vond de variatie in vijanden tekort schieten en tevens de diversiteit kwa omgeving.

Dit was mijn eerste GOW ervaring en durf wel de conclusie te trekken dat dit niet de system seller zou zijn voor mij.

Ondanks dat interessant verhaal.

Ik druk me nog bescheiden uit, als ik zeg dat het me wenkbrauwen deed fronsen toen ik hoorde dat de Griekse Mythologie vervangen zou worden voor de Noorse. Nou draag ik zowel de Griekse als Noorse mythologie een warm hart toe(op gym na was geschiedenis me favoriete schoolvak) , maar dat ik het verrassende en gewaagde keuze vond maakte ik destijds geen publiekelijk geheim van.
Toen later bekend werd gemaakt dat Kratos samen met zijn zoon dit avontuur beleefd zorgde dat voor nog meer twijfels en vraagtekens. Ik bedoel hoe tof waren de bosses waarin je op meeste gruwelijke wijze het halve Griekse godennrijk richting de eeuwige jachtvelden stuurde. Ook vroeg ik mezelf af of zijn zoontje geen afbreuk zou doen aan zijn killer imago.
Zoals je aan de score kunt aflezen , allemaal voorbarige conclusies.
Nu ik een ps5 in bezit heb met daarop Rägnarok.
Voelde het als een verplicht nummertje om eerst diens voorganger te doorlopen voordat Rågnarok überhaupt in aanmerking mag komen


In het begin van het spel wordt duidelijk dat de vrouw van Kratos (moeder van Atreus) is overleden.
Haar laatste wens is , dat haar as uitgestrooid wordt over de grootste berg van.. op het moment dat Atreus daar klaar voor gestoomd is.
Terwijl Kratos in Midgard zijn verleden achter zich heeft gelaten en in rust verder lijkt te leven. Blijkt later dat niets is dan wat het lijkt. Uit het niets worden hij en zijn zoontje aangevallen. Na een zeer heftig gevecht waarin hij zijn blades noodgedwongen moest gebruiken( iets wat hij afgezworen had). Bestaat er nog maar 1 mogelijkheid en dat is de reis vervroegd beginnen, met de wetenschap dat Atreus er alles behalve klaar voor is. Meer van het prachtige verhaallijn wil ik niet kwijt , elk woord wat ik teveel zou zeggen zou zonde zijn. Waar ik wel wat over kwijt wil , is de dynamiek tussen vader en zoon die indrukwekkend in beeld gebracht word. De cast is sowieso van enorm hoog niveau , elk personage voegt wat toe en geen eén wordt teveel of valt uit zijn rol. Vooral de conforsaties/gesprekken op de boot staan qua interacties op eenzame hoogte in de gameindustrie.


Dat dit spel grafisch een voortreffelijke performance op de mat weet te leggen mag geen verrassing zijn aangezien het al schitterend eruit zag op de ps4. Maar hoe soepel het weet draaien op de ps5 is masterclass , tijdens me gehele speelsessie heb ik geen happening weten te spotten. Ook de muziek die op de achtergrond voor begeleiding zorgen , weet zich in positieve zin te onderscheiden.


Wat ik Persoonlijk de twee knapste punten vind aan deze rebooth zijn:

1 Dat het van thema verwisselt en meegroeit met gameplay van nu, zonder dat het zijn eigen gezicht verliest. Zo blijft Kratos bruut wanneer die boos word en zie je hem nog steeds op genadeloze wijze organen uit lichaam trekken en ook de liters bloed die je gewend ben uit vorige delen. Nieuw daarintegen is dat je niet alleen Kratos bestuurd maar ook Atreus. Kratos voor het fijnere hakwerk en Atreus voor de magische spreuken.
Ook bevat het lichte RPG elementen
In de vorm van upgrades qua armor en wapens. Verwacht geen ingewikkeld systeem of een hele waslijst aan mogelijkheden of statistieken. Wel zorgt het voor net wat beetje diepgang.


Ook een enorm pluspunt vond ik de flow waarin het spel je liet komen. Het balans en timing van de gameplay is fantastisch. Op het iets wat uitgerekte stukje vlak voor het einde na , wist het spel constant prima te zorgen voor afwisseling. Nooit heb ik het gevoel gehad dat er teveel puzzels , gevechten of verhaal achter elkaar gepresenteerd werd. Hierdoor heeft de verveling nooit toegeslagen en wist het me tot het eind aan toe te boeien.
De enige twee punten van kritiek zijn het iets opgerekte stuk richting het einde toe(hoewel het spel een geweldig einde heeft) en ook de wat inspiratieloze graphics rond datzelfde einde waren onnodig zeker omdat het spel gedurende de hele rit , betoverende en memorabele locaties uit de hoge hoed weet te toveren.


Zoals je uit de vorige alinea's wel kan opmaken ben ik zeer te spreken over deze titel en redt het net niet het hoogst haalbare cijfer. Na het spelen van deze topper ben ik wel tot de conclusie gekomen dat Rägnarok van goede huizen moet komen wil het dit deel evenaren of zelfs overtreffen. Een ondankbare en vrijwel onmogelijke taak.

4.5

Ik ben nu een paar uurtjes ver, maar als ik eerlijk ben vind ik het niet zo boeiend qua gameplay. Visueel wel een zeer mooie game.

Ik kan wel vrij vaak de hype rondom een game snappen, maar nu ik God of War heb gespeeld moet ik bekennen dat ik er hier meer moeite mee had om te geloven dat mensen dit de nr 27 in de Gamesmeter top 250 aller tijden vinden, want ik ben er wat minder kapot van.

Kleine note, dit is mijn eerste God of War ooit omdat ik nog niet al te lang een Playstation gamer ben geworden. Dus of eerdere delen veel beter of slechter waren, geen idee. Uiteraard kende ik Kratos en de franchise wel en het idee van lekker hakken in mythische settings sprak me wel aan. Dat is ook wel een grote plus van de game, het oogt allemaal fenomenaal mooi en diverse locaties zijn echt schitterend ontworpen. Al moet ik zeggen dat het na een paar uur wel saaier werd, bijvoorbeeld in de berg. Ook sterk is de verhaallijn, waarbij je Kratos dankzij eerdere ervaringen zijn zoon Spartaans door het leven heen wil begeleiden, maar langzamerhand ontdooid en ook spraakzamer word. Was ook hard nodig, want ik werd wel een beetje simpel van dat ''boy!'' geroeptoeter de hele tijd. Maar complimenten voor het verhaal en zeker ook de cutscènes die heel fraai in beeld worden gebracht.

Wat me gewoon tegenstaat is de gameplay. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar al snel is het gewoon aan de saaie kant omdat het een grote herhaling is. De vliegende bijl is tof, maar het zorgt er ook voor dat je wel heel eentonig de vijanden kapot maakt. Uiteraard zitten er wel toffe gevechten in, maar het pakte me niet erg. De boss fights voelen ook al eentonig aan, zelfs de sterfanimatie is redelijk hetzelfde steeds met iemands kop inhakken en hem verpletteren om een stuk steen of wat het monster ook mee sjouwt. Je krijgt gelukkig wel meer mogelijkheden later in de game om te vechten, maar hier had wel meer variatie in gekund.

Verder zijn de menu's ook enorm onlogisch en lastig te volgen. Voor alles krijg je XP, alles valt te upgraden. Ik kon het nog nauwelijks volgen en regelmatig doe je maar wat. Een heel verschil met bijvoorbeeld de Spider-Man games waar alles op dat gebied veel makkelijker in elkaar steekt. Dat onlogische had ik ook met de map, die ik ook gewoon niet fijn in elkaar vond steken. Ik heb zoveel momenten gehad dat ik me een ongeluk zocht naar dingen, zeker zo als je in je bootje in grote open gebieden bent uitgekomen.

God of War is natuurlijk geen slechte game, maar ik zoek het toch in andere gameplay. Ooit zal ik de opvolger Ragnarok ook wel gaan spelen, maar dat kan nog wel even gaan duren.

3*

Voor de geïnteresseerde (die tijd over hebben ), de youtuber Mythology Guy heeft inmiddels ook van GOW 2018 een lange video gemaakt waarin de game vergeleken word met de mythe's waarop het is gebaseerd. Grappig om achteraf alle veranderingen te horen zoals dat Baldur onsterfelijkheid juist fijn vind in de mythes, Magni and Modi juist één van de weinige figuren zijn die alles overleven of dat sommige personages oorspronkelijk aan Odin's kant staan in het conflict. Ook gaaf om details te zien die dienen als knipoog naar de mythologie kenner (zoals dat hoe Kratos de Serpant wakker maakt vergelijkbaar is met hoe Thor het deed in de mythe), waar menig speler geen benul van heeft.

Nou, laat ik met het positieve beginnen: eenmaal uitgespeeld heb ik mij nog prima vermaakt met het uitroeien van de Valkyries. Vooral de allerlaaste duurde erg lang om neer te leggen, vaak dood gaan, helemaal prima. Maar verder stoorde ik mij wel vaak aan het verhaal, personages, eentonige gameplay, onzichtbare muren. Alleen naar het afgehakte hoofd kon ik nog wel luisteren. Maar het eindigde dus op een high, ook wat voor te zeggen

Mind your tongue, boy! Until our journey is complete, one of us must remain focused! Do not mistake my silence for lack of grief.

Oei, ik rectificeer mezelf maar zelden bij een gespeelde game, maar deze God of War verdient een nieuwe review van me nu ik de game deze week helemaal heb voltooid. Een jaar of drie terug ben ik aan de game begonnen, maar ik kwam er echt niet in doordat de start van de game nogal repetitief en niet al te boeiend was, de puzzels niet leuk waren en dat gold ook wel voor de wat saaie levels zoals het binnenste van de bergen. Dat in combinatie met een hele stugge interface leverde me best wel veel frustraties op waardoor ik de game na een x aantal uur voor gezien hield. Kleine voldoende, maar blij dat ik wat anders kon gaan spelen. Ik speel verhalende games bijna altijd wel uit, maar ik had er echt geen zin meer in. Nou heb ik dit jaar de opvolger Ragnarok ook volledig uitgespeeld en die beviel me erg goed ook al was de game niet perfect, waardoor ik wel erg de behoefte kreeg om de 2018 game toch maar eens te voltooien. Online krijgt deze game alleen maar lovende cijfers, dus ergens voelde je wel dat ik nog heel wat te beleven had.

En ik ben ook echt blij dat ik weer door ben gegaan, want deze game is gewoon erg goed en wist me na een tijdje nu wel echt te pakken. Dankzij Ragnarok ging ik in deze game ook de interactie tussen brombeer Kratos en zijn leergierige zoon Atreus waarderen, helemaal als het pratende hoofd Mimir er net als in Ragnarok bij komt. Toen werden de dialogen een stuk leuker, lekker cynisch, diepgaander en met meer inhoud over de wereld waar ze in rond aan het lopen zijn.

En vanaf het moment dat je na een machtige cutscène je Blades weer tot je neemt gaat de game echt wel in een veel hogere versnelling met veel leukere gameplay. Ook komt er veel meer afwisseling in de werelden en ga je echt naar een paar schitterende en epische plekken toe. Al moet ik wel bekennen dat er nog steeds een paar hele grauwe en weinig interessante stukken bij zitten. Eigenlijk is alles buiten wel heel gaaf en is veel binnen minder leuk. Dat komt ook omdat je vrij vaak puzzels op moet lossen, iets wat me al eerder stoorde en nu nog steeds. Soms zijn ze echt lastig en vervelend waardoor de game je helemaal uit de vibe haalde. Ik zal niet liegen, meestal pakte ik al snel YouTube erbij om door te kunnen. Een ander irritatiepunt was en is nog steeds je interface. Ik vind het allemaal zo onduidelijk waar je vaak heen moet, zeker als je in de tussenwereld bent waar je geregeld terug naar keert. Ik denk dat velen dit niks vonden, want in Ragnarok was alles veel duidelijker. Ook al die menuutjes met skills, upgrades en andere zaken vond ik echt overdreven uitgebreid en complex. Meestal klikte ik maar wat om er snel weer weg te kunnen. Nou speel ik beide God of Wars in de storymode, dus je komt toch wel verder.

Ik zoek gewoon in dit soort games geen uitdaging al ga je soms tegen grote vijanden ook in deze modus echt wel dood. Maar ik speel dit omdat ik wil genieten van een schitterend verhaal en daar scoort de game echt mee. De cutscènes zijn filmisch mooi, zeker richting het einde toe met enorme gevechten op enorme beesten of met de aanwezigheid van gigantische monsters of locaties. Kratos is ook een heerlijke bad ass op momenten en de band tussen hem en zijn zoon vind ik ook steeds beter worden. Zeker als er een bepaalde grote onthulling komt is het boeiend om te zien hoe beiden erop reageren en ermee omgaan.

De game is verre van perfect, nog altijd niet. Het standaard vechten verveelt na een tijdje, een aantal zaken zijn onlogisch of niet leuk maar wat een epische reis is dit toch geworden zeg. Eigenlijk zijn deze game en Ragnarok voor mij een groot geheel en daarom krijgt de game ook hetzelfde cijfer. Maar stiekem is dit de betere game van de twee, door het veel persoonlijkere verhaal, maar ook doordat Kratos gewoon een geweldige moordende bruut is als het moet. En de game is gelukkig wat korter dan Ragnarok, die me richting het einde wat te lang duurde. Dan nog een kleine vermelding voor het einde, het was prachtig. Kippenvelwaardig. Ook door de soundtrack, die sowieso fantastisch is. Ga na de credits ook even terug naar je eigen hut, dan krijg je een mooi stuk nog dat naadloos de volgende game kort wist te teasen. Ik kijk wel uit naar een volgende game mét Kratos. Ik moet nog maar zien of Laufey net zo boeiend weet te worden zonder Kratos.

4* (was 3*)