Kathy Rain (2016)

Een modern point and click avontuur, daar heb je er eigenlijk best wel veel van de laatste tijd. Het zijn dan ook wel wat simpelere games om te maken voor indie devs, lijkt me. Er zijn wat mij betreft drie aspecten die moeten kloppen voor een goede point and click. 1) Het verhaal en de dialogen moeten goed en onderhoudend zijn. 2) Toffe artwork. 3) Geen belachelijk obscure puzzels.

En Kathy Rain scoort op alles wel een voldoende, maar ook niet bepaald uitzonderlijk. Om met het laatste te beginnen is het nergens onlogisch en is het, met wat moeite, wel uit te vinden waar je nu weer heen moet. Dat komt ook door het kleine aantal items dat je meezeult en de weinige locaties die je bezoekt. Bij de locaties is het ook nog ‘ns zo dat je er niet meer heen kunt, wanneer je alle belangrijke dingen op de locatie gedaan hebt. Zo verspil je ook geen tijd op locaties waar je toch alles al gedaan hebt, wat ik wel fijn vind. Meer focus op het verhaal daardoor.

Qua graphics is het een mooie pixelstijl, maar worden er weinig opzienbarende locaties bezocht; heel boeiend wordt het daardoor niet om te kijken, je bent vooral in huizen en bedrijfsgebouwen en op een begraafplaats aan het rondbanjeren, alhoewel de regen je wel lekker in de donkere sfeer brengt.

En dan het verhaal ten slotte, daar herinner ik me eigenlijk weinig van; het is alweer een poosje dat ik het gespeeld heb. Je speelt Kathy Rain, een wat rebelse twintiger die op zoek is naar een deel van haar familie en gaandeweg dan allerlei geheimen tegen komt, natuurlijk. Het is me allemaal niet zo bijgebleven, maar voor die paar avonden was het wel vermakelijk.

3,5/5

Grappig. Na maar liefst 9 jaar krijgt het spel ook daadwerkelijk een vervolg.

Kathy Rain 2: Soothsayer on Steam

Een demo is alvast ook te vinden op de Steam page. Ik ben er alvast niet rouwig om.

Net de demo gespeeld. Heel relaxte en sfeervolle point and click, tot dusver niet moeilijk maar het beviel en intrigeerde genoeg.

Wie het leuk vind, de ontwikkelaar heeft hier een gesprek over hoe hij games is gaan maken.
https://www.youtube.com/watch?v=6G0DeF6g2po

Eindelijk uitgespeeld. Ik moet bekennen een aantal keer vastgelopen te zijn. En achteraf was het bijna elke keer...verdimme waarom dacht ik daar niet aan? Zoals die username van Eileen. Zo'n beetje alle mogelijke combinaties geprobeerd behalve die ene. In het bos wist ik niet wat ik moest doen omdat ik kennelijk een object nog moest vinden. En die code die nabij zou zijn op het einde...aargh zoveel geprobeerd. Ik hoop echt dat ik nog eens een keer zo'n spel als dit met 0 hulp kan uitspelen.

Het verhaal is best goed. Twin Peaks achtige bovennatuurlijke taferelen, onverwerkte trauma's. Slechts een paar inpuntjes...er zijn wat technische mankementen waardoor het opstarten van het spel niet zo makkelijk is als je zou hopen. En hij gaat niet goed om met dupliceren van het scherm. Verder zie je dat veel gezichten wel erg op elkaar lijken.

Lekkere sfeervolle muziek. Het personage sprak me niet altijd aan maar het verhaal haakt daar ook enigszins op in.

In aanloop naar het recent uitgekomen vervolg ook deze maar weer eens opnieuw gespeeld, want veel herinnerde ik me niet meer van het spel. De gelijkenissen met de Gabriel Knight-serie vielen wel erg op meteen, met name met het eerste spel. De hoofdstukindeling per dag, de motor waar de hoofdpersoon op rijdt, het doorzoeken van de zolder bij oma om meer over je familiegeschiedenis te leren, het bewerken van geluidsopnames, de crypte, het verdwalen in het bos/de bayou, de ontvoering van je assistent. Geen heel groot probleem, maar dit gaat wel wat verder dan alleen een hommage.

Hoofdpersoon Kathy wist zich steeds meer voor me te winnen, ook al door de prima stemacteur. De rest van de cast is wel van een wat meer wisselend niveau. Zo wordt de priester wat emotieloos ingesproken. De knusse retrostijl is wel erg fijn, en het spel wordt nog best duister, met serieuze thema's als abortus en huiselijk geweld. Ik vond het sterk op Twin Peaks lijkende bovennatuurlijke gedoe wel een beetje onzinnig. Het leidt ook tot een niet helemaal bevredigend einde.

Het spel speelt overigens wel zeer prettig. Zoals wel vaker in moderne point & clicks kan je een toets indrukken om alles op het scherm te zien waarmee je interactie kan hebben en heb je ook de beschikking over behulpzame notities die het altijd duidelijk maken wat er moet gebeuren. Ook weet het spel het nodeloos uitvoeren van dezelfde handelingen tot een minimum te beperken. De puzzels zijn aan de makkelijke kant, maar niet van die orde dat je het gevoel hebt slechts een interactief verhaal te spelen. Al met al zeker een van de leukere adventures van de laatste paar jaar.