Red Dead Redemption II (2018)

En nu hopen dat deze score zo langs als mogelijk, liefst tot in de eeuwigheid blijft staan.

Wat een spel.

Voice acting is van het beste dat ik ooit gezien heb, de paarden zijn levensecht (ik heb zelf een tijd lang paard gereden en verzorg tot op vandaag paarden die naast ons huis in de weide staan), het geweldig spel van licht en donker, schaduwen is fantastisch. De muziek is (zoals al-tijd) bij Rockstart spot on. Er is zo ongelooflijk veel te doen in de gigantische wereld. De details zoals je paard dat al eens een grote boodschap doet maakt het nog veel levensechter. De spanning die wordt opgebouwd bij de shoot outs, het wisselen van (cinematic) camera. De vlotte besturing. Het geweldige diverse aanbod van landschappen. Fantastisch. Heb er zo'n acht uur spelen opzitten en ik ben, ondanks gigantisch hoge verwachtingen, nog omver geblazen. Rockstar delivers again. GOTY is voor mij meer dan waarschijnlijk bekend, nu nog denken waar hij precies komt te staan in men top tien.

Vind deze game echt top. Had dit niet verwacht nadat ik RDR1 helemaal de grond in trapte op deze site een jaar of 8 nu geleden. Bij deze game heb ik echt het idee dat ik kan doen en laten wat ik wil in plaats van dat er een illusie van vrijheid lijkt te zijn dat het een hele open wereld is maar dat je wel steeds een bepaald pad aan het volgen bent te hele tijd, hier heb ik dat niet. Daarnaast vind Arthur Morgan een erg goed uitgediepte character en is de voiceacting in deze game fenomenaal. Wel vind ik de graphics in de game en dan met name in de cutscenes een stuk minder mooi dan in Spider-Man (2018) bijvoorbeeld. Het verhaal boeit ook genoeg en je bent al vrij snel met je gang op pad om allerlei brute zaken af te handelen, bij Red Dead 1 had je in het begin echt heel veel kleuterschoolopdrachten, maar goed dat ze dat nu hebben beperkt in dit deel.

Wat ik ook tof vind zijn de shops in deze game, er zijn gewoon heel veel winkels waar je shit kunt kopen en wat ik nog veel toffer vind zijn de barbershops en de kroegen, je hebt echt het idee dat er iets leeft als je een kroeg binnenwandelt of dat er iets gaande is. Wat ik echt ongekend vind is de manier hoe het haar op je harses en je baard groeit. Uiteraard wil je er gewoon fresh uit blijven zien dus daar ben ik ook vaak te vinden. En uiteraard heb ik in de game dezelfde look als hoe ik er in het echt uitzie, ene kale harses met een baard eronder. Ik ben nu een kleine 30 uur bezig in de game denk ik en zit nog niet op de helft van de story dus dan kun je nagaan hoeveel uur je eigenlijk wel niet kunt volmaken met het simpelweg rondkloten in de wereld. Denk dat ik er maar eens een 4,5* tegenaan knal en het lijkt mij sterk dat dat gaat dalen als ik hier klaar mee ben.

Aangezien ik Red Dead Redemption nog mee wil pakken voor mijn top 10 van dit jaar moet er toch echt nog een review volgen. Maar deze heb ik wel een tijd al uitgesteld, om twee redenen. De eerste is omdat er zoveel te vertellen valt, maar dit al wel door bijna iedereen is gedaan en de tweede reden is wel de belangrijkste: ik heb de game nog niet uitgespeeld. En normaal beoordeel ik pas als ik de game uitgespeeld heb, maar dit is zo'n krankzinnig uitgebreide game dat dit anders nog maanden kan gaan duren. Ik ben echt een heel eind in de story, maar nog zeker niet in de buurt van het slot. Maar toch heb ik er al tientallen uren ingestopt, eigenlijk bizar. Rockstar creëert vooraf enorme verwachtingen, maar maakt ze dan ook gewoon volledig waar. Sterker, ze gaan er gewoon nog dik overheen. Met GTA V en RDR 2 hebben ze gewoon 2 van de beste games van deze eeuw afgeleverd. RDR 2 is ieder geval voor de komende jaren hét voorbeeld van hoe je een open wereld game moet uitwerken.

Want waar te beginnen zeg. Het werkelijk epische, filmische verhaal? De fantastisch uitgewerkte personages? Die ongekende mogelijkheden die je hebt buiten de verhaallijn-missies? Het absurde aantal details waar ik na tientallen uren nog steeds van geniet? De soms kippenvel-opwekkende soundtrack? Het bizar hoge niveau van de ingesproken stemmen? Het gevoel dat je hier echt krijgt dat je in een volledig levendige wereld actief bent? De mooiste dag/nacht cyclus ooit in een game? De perfect geschreven dialogen? De heerlijke humor? Red Red Redemption 2 levert het gewoon allemaal. Het is gewoon ongelofelijk dat dit allemaal in 1 game past en het geeft meteen aan waar de standaard nu voor andere gameontwerpers ligt. Rockstar mag dan heel erg veel geld in de game hebben gestopt, maar hebben wel een meesterwerk geleverd, waar ze veel verder zijn gedaan dan elke ander bedrijf had gedaan. Die hadden met minder genoegen genomen en het ook gewoon voor hetzelfde bedrag in de winkels verkocht.

Maar de volle 5 sterren krijgt de game niet. Daarvoor is de gameplay niet helemaal perfect of bevredigend. Op zich leuk dat ze heel realistisch het leven in het wilde westen willen tonen, maar je paard borstelen, je wapen poetsen, vlees bakken of slapen vind ik niet zo interessant. Dat soort randzaken kost me gewoon tijd en tijd kom ik al tekort om hier in te stoppen. Als ik dat soort dingen leuk vind had ik wel The Sims opgestart. Ook irritaties als dat je door je eigen kamp niet kan rennen vind ik gewoon echt storend. Ik begrijp dat het is gedaan om mij als speler echt het gevoel te geven dat ik de tijd voor alles moet nemen, maar een game moet nog wel gewoon leuk zijn om te spelen. Dat is het overigens ook hoor, maar het had nog net perfecter gekund. Ook vind ik de shoot outs soms echt pittig, maar vooral omdat hier gewoon geen al te goed coversysteem in zit. Jammer dat ze niet bij games als Gears of War leentjebuur hebben gespeeld. De shoot outs zijn wel erg cool, maar soms gewoon te frusterend. Al werkt hierbij een first person view wel weer aardig.

Maar dit zijn slechts kleine klachten. Dit is gewoon een uniek meesterwerk die je als gamer hoort te hebben gespeeld. Dé game van deze generatie consoles wat mij betreft. Bijna perfect.

4,5*

Toch ook maar even mijn bevindingen van deze game op het digitale papier zetten, aangezien dit voor mij echt de grootste deceptie van het jaar is geweest...

Het begon al bij de start van het spel; zeer ongemakkelijke controls en een verhaal waar je zomaar in wordt gegooid en geen idee hebt wie wat zegt of wie wie is. Pas later in de game heb ik alle standaard controls aangepast en ging het iets beter. Zo kon je in de ondertiteling zien wie wat zei en het perspectief veranderen van 3rd person naar 1st person. En dat was nodig ook want zulke houterige controls met 3rd person, dat kan echt echt niet meer. Niet dat de game daar op zichzelf beter van werd. Het duurde voor mij echt uren voordat ik een beetje begreep wat de bedoeling was. Ook het jagen en koken bijvoorbeeld, alles is werkelijk zó omslachtig gedaan dat ik meermaals de intentie had om het spel de rug toe te keren.

Tijdens de eerste missies wat het niet veel anders. Je gaat om de haverklap dood, maar je hebt geen idee waaraan. Later pas merkte ik op dat als je even iets anders deed dan het spel van je verlangde, je dat meteen duur komt te staan. Als je bijvoorbeeld nog even wilt 'looten', ga je gelijk dood omdat je de missie-persoon niet volgt. Je kunt later in de statistieken zien wat je 'fout' hebt gedaan tijdens missies om geen gouden medaille te halen. 'Je had dit en dat binnen 5 minuten moeten doen', serieus? Het hele spel is te traag voor woorden en in missies moet je ineens opschieten?
Ook als je even vergeet een wapen mee te nemen van je paard, komt je dat duur te staan in een missie. Je kunt dan niet meer terug, en zelfs tijdens de meest moeilijke missies sta je daar met je pistooltje. Waarom heb je niet 'gewoon' altijd al je wapens bij je? Moet alles dan ten koste gaan van 'het realisme'? Zelfs op je paard...als je een wapen draagt om te jagen en je doet even iets anders, heb je het wapen alweer geholsterd. Waarom niet gewoon je wapen bij je houden? Het is pure willekeur, want soms wil je met de linkertrigger iemand groeten en dan opeens heb je wel weer je wapen in je hand waardoor je hem ineens op iemand richt. Dit resulteert bijna altijd in een straf of urenlange achtervolging of zelfs de dood en dat kost je dan weer al je centen, waarvan je (zeker in het begin) niet veel van hebt. Op het eind heb je zoveel dat je nauwelijks nog weet waaraan je het uit moet geven, maar dat terzijde...de balans hierin is helemaal zoek.

Achteraf worden nog veel meer zaken bijna lachwekkend. Waarom je geld, eten, medicijnen en ammo afgeven tbv het dorp? Aan het eind van het spel merk je dat dit geen enkele zin had. Ik bleef maar vlees uitdelen en het had werkelijk geen enkele meerwaarde.

Het meest vreemde vond ik dat er geen fast-travel in zat. Ik snap waarom, maar voor mij werkte dit juist averechts. Normaal heb ik altijd zin om de wereld te verkennen, buiten de hoofdmissie om. Maar hier heeft dat geen enkele zin, en wel om het volgende: één keer ben ik flink op stap gegaan. In een game als bijvoorbeeld Fallout heeft dit nut, omdat je met het ontdekken van plaatsen een 'beloning' krijgt (XP én een fast-travel punt. Het maakt dus niet uit hoe ver je de wereld in trekt, je kunt altijd weer terug). Hier niet. Sterker nog; je weet dat als je ver op pad gaat, het hele takke-eind weer terug moet. En als de wereld daar nou toe uitnodigde ok, maar de spelwereld is misschien wel de saaiste die ik ooit ben tegengekomen. Er gebeurt helemaal niets en al helemaal niet als je eigenwijs van de paden afgaat, dat heeft echt geen enkele zin. Ook kom je in je trips soms langs plaatsjes of landmarks. Ook dit heeft geen enkele zin om dit vantevoren af te speuren in de hoop op iets leuks of onvoorspelbaars, omdat je er nog niets kan doen. Dit kan alleen maar tijdens missies. Dus later 'moet' je er toch nog heen en gebeurt er soms wel iets. Het heeft dus geen zin om, buiten de missies, de wereld te ontdekken. En door het ontbreken van fast-travellen naar een eerder bezochte plek, is dit gewoon heel slecht game-design. Ja, je kunt f-t vanuit je kamp, maar dit gebruik je maar zelden omdat je vanuit het kamp altijd op pad gaat met een missie, en de fast-travel dan juist niet werkt....

Wat mij ook dusdanig stoorde, was dat je vanuit de zijmissies geen enkele vorm van 'beloning' krijgt. Ik deed een keer een langdurige missie voor een Franse kunstenaar en een Professor. Beide hebben mij heel veel 'deaths' gekost, en bounty's (dus geld) omdat je altijd wel een keer achterna wordt gezeten. Bij het minste geringste krijg je een bounty en begint alles weer van voor af aan. Zelfs als je je bounty netjes wilt betalen bij het postkantoor, kun je nog aangehouden worden voor de deur en eindigt het wederom in een (duur) vuurgevecht.

Als laatste punt van slecht game-design wil ik aanstippen het lopen in het kamp. Waarom is hier voor dit slakkentempo gekozen? Om de uren gameplay kunstmatig te verlengen? Dit was voor mij echt een vervelende doorn in het oog en een reden om zo min mogelijk terug te gaan naar het kamp.

Verder hebben we nog het puntje 'stamina'. Zowel voor jezelf als voor je paard. Dit is in mijn ogen nutteloos en wordt alleen gebruikt zodat je niet ver kunt zwemmen. Had dit dan anders opgelost. Dat hele 'realisme' met het voeden, brushen en zorgen voor jezelf en je paard had er van mij vanaf minuut 1 al uitgemogen. Dat je gewoon een levensmeter hebt en een meter voor de dead-eye (cheaten), snap ik dan nog wel. Het spel zit echt vol met dit soort slecht uitgewerkte design-keuzes.

Dan de missies. Had ik het al eerder over. Deze zijn allen zeer generiek. Je begint een gesprekje met iemand, je rijdt urenlang naar je missie, je doet wat auto-aiming (of je gaat een paar keer dood door iets stoms of een verkeerde controle - zoals bijna altijd met het dekken tijdens shoot-outs, dit is echt om te huilen) en je rijdt weer urenlang terug. Tuurlijk zaten er soms wat epische missies tussen, maar dat mag ook wel bij een game van zo'n statuur.

Ok, nu ik het toch over wat positieve punten heb, daar komen ze... Het stadje Saint-Denis is werkelijk een lust voor het oog, erg mooi en gedetailleerd in beeld gebracht. Maar ook hier weer; is dit dan zoveel mooier dan een Memphis in AC:Origins of een Parijs in AC:Unity of een stad in The Witcher 3? De graphics (The Order 1886), wereldopbouw (Ass. Creed), actie (Horizon) en gezichtanimaties (Detroit: Become Human)....dit is in de afgelopen jaren door zoveel games, zoveel beter gedaan. Het voelt aan alles aan als een game van een paar jaar terug.

Het verhaal, ok....dat is wel echt super gedaan. Ik begon steeds meer mee te leven met Arthur. Ook kon ik de gang niet meer zien als mijn vrienden. Ik voelde hoe er tegen onze gang werd aangekeken door de buitenwereld en zag ons steeds meer aan als een bende van ellende, dan een hoopje mensen met een missie. Ik zat wel degelijk in het verhaal en merkte ook steeds meer jouw aversie (als speler) jegens Dutch. Nog één keer dit, nog één keer dat....je geloofde het allemaal niet meer en na het bericht over zijn ziekte begon Arthur zelf, maar ook ik als speler alles te relativeren. Dit is echt uitstekend gedaan. Als je dit soort zaken dan weer vergelijkt met een Assassin's Creed, voelt dit toch wel weer ijzersterk.

Bij vlagen zag de spelwereld er bijzonder fraai uit. Maar ik blijf het daarom ook weer jammer vinden dat het niet optimaal benut wordt. Ik ben bijvoorbeeld geen één keer helemaal naar het noordwesten (de sneeuw) gereden, omdat ik 'bang' was niet meer terug te komen met een fast-travel. En wat te denken van het gebied New Austin? Waarom wordt dit niet meteen gebruikt? Dit is de één na grootste provincie, maar je kunt er niet heen gedurende het hele spel? Waarom pas na de dood van Arthur, als veel gamers stoppen met het spel? Dit is echt onbegrijpelijk....en zo zonde!

Tja, lastig om hier een cijfer aan te hangen. Dat ik heb doorgespeeld tot het eind zegt ook wel weer dat het niet alleen maar kommer en kwel was. Zie ook echt wel de goede dingen en de soms geweldige details. Maar het was gewoon niet echt fun. Niet echt lekker even gamen. Traag, vermoeiend, beetje slepen... Een 2 is toch wel veel te laag voor een game met zoveel production value, maar ze hebben zich wel een beetje in laten halen door de tijd. Ik geef een 2,5*

Rockstar's Game Design is Outdated
Geweldige analyse. Red Dead Redemption 2 is een technisch meesterwerk, maar mist wmb weer alles wat een game leuk maakt.

Wat een geweldige en unieke game. Ik speel dit heel anders dan andere games. Progressie maakt me niet veel uit, maar het draait om de beleving. Rustig door de wereld struinen en dan belanden in je eigen avontuur kan net zo indrukwekkend, zo niet indrukwekkender, zijn als een missie. Heerlijk luisteren naar de goedgeschreven gesprekken tussen 2 npc’s vind ik vaker leuker dan een willekeurige hoofdmissie in een andere game.

Ook het verhaal steekt erg volwassen in elkaar. De hoofdpersoon gaat langzaam anders kijken naar het leven o.a. door een impactvolle gebeurtenis. Vele thema’s komen aan bod zoals vriendschap, familie, gezondheid, reflectie en uiteraard redemptie.

Ik merk dat een aantal mensen moeite heeft met deze game, maar ik denk dat dat ook komt door de instelling waarmee mensen deze game gaan spelen. Het draait niet om geld, betere statistieken of nieuwe geweren, maar om emotie en jezelf verliezen in de prachtige wereld. Je moet dit op je gemak beleven en niet denken aan andere games die je nog wilt spelen.

Als ik vergelijking moet maken met film dan is dit geen Fast & the Furious of Transformers, maar Deadwood of The Wire. Geen hoog tempo en van missie naar missie sprinten, maar jezelf verliezen in een indrukwekkende wereld.

Dit is toch wel echt een pareltje van een game. Ik heb er lang over gedaan, maar dat kwam door een gebrek aan tijd en de enorme (maar ècht enorme) lengte/grootte van het spel en de wereld. Het is uiteindelijk ook een game waar je eens goed voor gaat zitten en rustig je tijd voor neemt; daar lijkt het voor gemaakt te zijn.
Ik heb begrepen dat sommige mensen het trage tempo een minpunt vonden, wat ik begrijp, maar juist dit rustig voortkabbelende tempo verhoogde voor mij het spelplezier en zorgde voor een heerlijk kalmerend sfeertje. Gewoon wat paardrijden in de gigantische open wereld, die er adembenemend mooi en realistisch uitziet, hier en daar een Stranger tegenkomen en verwikkeld raken in een doldwaze missie, of gewoon wat jagen in de uigestrekte wouden; heerlijk noem ik dat. Deze wereld lééft, dat is de enige manier waarop je het kan omschrijven. Ja, het is een slowburn, maar daardoor krijg je wel ook een grote voeling met de wereld, die je in weinig andere spellen zult tegenkomen (enige wat me nu te binnen schiet is het briljante The Witcher III).
Maar voor wie het tempo toch iets hoger mag, en voor wie niet zoveel geeft om het ontdekken van de gigantische wereld, is er natuurlijk nog een geweldig verhaal, dat op eigen tempo gevolgd en uitgespeeld kan worden. Ik moet zeggen dat het verhaal wel echt op gang moet komen, en ik zeker in de eerste pakweg vijftien uur meer geïntereseerd was in een spelletje poker in een saloon of een geweldige zijmissie, maar zeker rond de helft van het hoofdverhaal, wordt ook dat héél erg meeslepend. Emotioneel zelfs, op het einde. Vanaf chapter 4 wil je eigenlijk in een ruk doorspelen tot het einde. De personages maken dit verhaal ook tot wat het is. Arthur is een fantastische protagonist, maar elk personage van de gang, of toch bijna elk personage, brengt iets moois met zich mee, en je leert de meeste ook echt kennen door middel van vele missies. Dutch's verval in waanzin, tot hij op het einde een full on villain is, is verhaaltechnisch zeer sterk geschreven.

Ik heb hier echt enorm van genoten, en ik ga zeker af en toe nog eens terugkomen om nog wat zijmissies af te werken en gewoon nog wat te genieten van deze ultralevende, sfeervolle wereld. En nee, niet alles is perfect (dat is het nooit): sommige personages van de bende worden en blijven onderbelicht en zeker in het begin is het groot aantal personages overweldigend. Ook waren sommige missies in de eerste helft van het spel wat repititief (ga daar naar toe, schiet iedereen dood, keer terug naar kamp, repeat). Ten slotte vond ik het jammer dat je na het verhaal niet meer met Arthur kon spelen. Maar dat is eerder persoonlijk.
Zoals ik al zei, geen enkele game is volledig perfect, en RDR2 komt maar zo dicht in de buurt als mogelijk is.

Zeer dikke aanrader, en een verdiende 5*.

Ik ben er bijna doorheen maar wat een trip. Deze game verdient door alle detail die er in zit alle lof. Er is geen enkele game developer zoals rockstar; de details, de npc's... Ik zei het al eerder naar ik ging van cyberpunk naar RDR2 en ik vraag me af of ik ooit terug kan; project red heeft er in elk geval voor gezorgd dat mijn respect voor Rockstar sky-high is gestegen. RDR2 is echt ongelooflijk. Hoe langer je de game speelt hoe meer je er van gaat houden. Dit is echt een meesterwerk. Het is een kwestie van smaak of dit je favoriete game aller tijden is of dat deze in de top 10 hoort maar dit is één van de weinig games waar je geen respect voor kunt hebben. Zo mooi, zo doordrenkt van leven en zo gedetailleerd en dan ook nog zo'n verhaal er in pompen. Deze game is uniek; er is geen enkele andere game die kwalitatief hier in de buurt komt.

Edit: voor een ieder die in het begin de game als traag ervaart: vooral doorgaan! Ik wilde na een paar uur stoppen maar dat is echt dood en doodzonde. De game komt hoe verder je komt meer tot leven en dat maakt deze juist uniek. Alles wat project red pretendeerde te gaan doen met cyberpunk zit in deze game wèl!

Heb eer paar uur gespeeld, maar het wil niet klikken en ik twijfel of het later wel gaat aanslaan. Voor mijn gevoel ben ik zeker 2/3e van de tijd alleen kruisje aan het inhouden voor paardrijritten (of de analog stick naar voren houden) terwijl er een lange dialoog word afgespeeld. Shooter systeem is niet bijzonder en tot zover bestaat het verhaal alleen uit opbouw en introductie, maar nog niet iets dat me nieuwsgierig maakte naar wat er nog meer kan komen. Voel me heel erg verveeld eigenlijk.

Bij het autorijden in GTA werd de vaart er beter ingehouden, kon je scheuren tussen andere auto's, zijpaden nemen en kon je genieten van de goede radiozenders. Hier is het alleen paardrijden op moeizaam tempo terwijl dialogen afspelen en het is gewoon niet interessant.
Visueel is het heel hoogstaand en vooral op technisch gebied is het heel indrukwekkend hoe Rockstar zo'n levendige interactieve wereld kan creëren. Acteerprestaties zijn, zoals gewoonlijk, heel sterk en de muziek is passend. In die opzichten laat Rockstar zijn kwaliteit stempels zeker zien.

Hoogstwaarschijnlijk word na X uur het verhaal veel sterker word en komt de gameplay meer op gang, maar ik voel geen motivatie meer om zolang door te proberen. Als ik een cijfer moest geven voor de eerste impressie dan zit het gevoelsmatig niet hoger dan een 2/* (voor de fun factor). Wellicht dat ik het met de tijd nog probeer en het dan wel gaat aanslaan. Voor nu gaat de prioriteit uit naar andere games.

Een niet normale game.

De graphics van het spel zijn nu nog steeds het beste wat ik heb gezien in een game.
De voice acting en karakters zijn zeer goed.
Het detail in de omgeving is fantastisch. De paarden lijken wel echt en elk gun shot voelt en klinkt realistisch.
Het lijkt alsof de wereld leeft zonder jou erin, wat Cyberpunk 2077 niet lukte met de dode npc's die alleen maar rondliepen zodat de straten gevuld waren.

Het verhaal is ook heel goed. Met bad-ass shootouts en emotionele stukken.
Sommige missies zijn misschien wat saaier dan de ander, maar die missies laten je een karakter beter leren kennen, of leren je nieuwe dingen. Dus eigenlijk heeft elke missie wel iets wat het goed maakt.

Een persoonlijk minpuntje is Chapter 5: Guarma omdat dat alleen maar schieten is, waardoor het best wel saai wordt uiteindelijk.
Chapter 6 lijkt op het begin ook zo te zijn, maar veranderd al snel.
De dood van Arthur Morgan die de meesten wel aan zagen komen was toch heel emotioneel en ik moest toch eventjes een traantje wegpinken.
Na zijn dood ga je verder als John Marston, met epilogue chapters die ook prima zijn.
Vooral als je Micah in zijn gezicht mag schieten, want wat was hij een klootzak.

Overal een fantastische game met een ijzersterk verhaal.
een dikke 5* voor deze game.

Ik kan moeilijk onder woorden brengen wat ik nu echt van de game vind. Het heeft net teveel last van dieptepunten om echt een compleet meesterwerk te zijn. Het zit er wel in, maar het haalt het niet.

De graphics, details, de wereld en de atmosfeer zijn van een echt ongekend niveau. Dat is zo een genot en heeft me dan ook voornamelijk door alles heen gesleept.

Het verhaal kent helaas teveel dalen om echt meeslepend genoemd te worden. De tweede helft van de chapters en de tweede helft van de epiloog waren sterk, maar beginnen allebei enorm langdradig. Het mag er allemaal erbij horen, feit blijft wel dat je gewoon complete filler aan het tonen bent. Dat mag, maar niet uren en uren en uren achter elkaar. Dan vertel je gewoon geen goed verhaal. En dan ineens grijpt het je en laat het je niet meer los. Om vervolgens met een vrij abrupt einde te komen dat geen echte closure geeft voor de hoofdpersoon. Ook al was het allemaal meeslepend. Arthur als persoon is namelijk een geweldig personage. Desondanks is het allemaal wel zeer bovengemiddeld en onderhoudend, maar gewoon geen meesterwerk.

Ten slotte de controls. Zelfs na 80 uur ofzo is het gewoon nog steeds niet helemaal lekker in de vingers. Tevens heb ik nog niet eerder zoveel kramp ervaren door het spelen van een game. Het is achterhaald en ouderwets.

Maar, al met al, een ervaring dat ik zeker niet had willen missen en zeker tof is.

#verylatetothegame

Hallo allemaal,

Tja, Rockstar... ik heb veel GTA's gespeeld, eveneens Canis Canem Edit als L.A. Noire. Leuke games, zeker wel; maar nooit ben ik erin geslaagd om ze effectief uit te spelen. Ik weet niet, vaak werd ik gewoon te overweldigd van de mogelijkheden en details die je als speler hebt, wat voor anderen net een enorm pluspunt is, maar mij eerder afschrikt. Ook de verhalen/personages konden mij niet altijd bekoren.

Maar kijk, omdat deze discussie een tijdje terug op Far Cry 6 ook ging omtrent hoe goed de Rockstar-games zijn, besloot ik deze RDR2 (5 jaar na release) toch een kans te geven.

Momenteel ben ik net bij Chapter 4 beland en ik ben zeker van plan om verder te spelen. De visuals zien er adembenemend uit en het verhaal boeit mij deze keer wel. Leuke personages ook!

Maar ja, de eerste speeldagen schrikten mij toch weer af. Die eindeloze mogelijkheiden en details, zoals dat je underweight of overweight kan zijn, tot verschillende kruiden die je moet zoeken waar je nieuwe middelen mee kan maken, tot olie om je wapens weer mee op te lappen, tot een spul dat je moet hebben zodat je geen lichaamsgeur hebt, wat dan weer goed is bij het jagen; tot zelfs het aanpassen van je kogels. Yikes, opnieuw de typische Rockstar overweldiging.

Die nieuwe mogelijkheden zorgden er ook voor dat ik vaak de missies louter speelde, maar eigenlijk geen idee had wat ik precies deed. Uiteindelijk heb ik maar een beginners guide op YouTube gevonden en, ondanks de twijfel en schuldgevoel of zoiets niet valsspelen was, ben ik toch blij dat ik dat gedaan heb. Ik speel de game nu met meer zekerheid en plezier.

Bepaalde dingen blijf ik wel raar vinden... Waarom zie je de objectives pas nadat je de missie voltooid hebt? Alsook: mijn Honor Meter veranderde nooit, ondanks dat ik meehielp in het kamp, geld doneerde aan mijn team als goede doelen en daklozen, en ook crapuul wegjoeg van weerloze dames. Het was pas in Chapter 4, wanneer ik in het nieuwe kamp hout hakte, dat mijn meter plots enorm naar rechts schoof. Huh?

Ook kwam ik wat bugs tegen, zoals Arthur die in de koets bleef zitten terwijl hij eruit had moeten stappen, of een cutscene die pas na 2 minuten geactiveerd werd. Maar goed, details details.

Ga ik de storyline uitspelen? Waarschijnlijk wel, wat meteen dan de eerste uitgespeelde Rockstar game gaat zijn (GTAIV deed ik met cheatcodes, die telt niet). Het viel bovendien op dat de game vrij gemakkelijk is als je de objectives negeert. Ga ik voor de 100%? Hmmm.... ik denk het niet. Je kan Ubisoft dan wel afbreken, maar die games zijn toch een stuk simplistischer wat je personages en keuzes betreft, en vreemd genoeg kan ik zoiets net meer omarmen.

I guess, I… I’m afraid.

Na een tergend langzame en idioot saaie start van ongeveer een uur of twee mag je eindelijk je gang gaan in de grote, wijde wereld. En die wereld ziet er schitterend uit. Grafisch gezien is het pure pracht en praal. In mijn bijna 70 uur ben ik zúlke ontzettend mooie en diverse omgevingen tegengekomen, die bovendien ook nog eens enorm rijk aan detail zijn. Op deze immense schaal is RDR2 veruit de meest grafisch geavanceerde en ambitieuze game die ik ooit heb gespeeld. Uit m’n hoofd gezegd komt op deze schaal alleen Elden Ring dichtbij, maar RDR2 oogt indrukwekkender – vooral omdat deze een jaar of 4 eerder is uitgekomen.

Dan mag je spelen en de eerste indruk is… wat voelt alles traag aan. De besturing an sich is traag, alsof Arthur net uit het water komt en er halters aan hem vastzitten. De ouderwetse en typisch Rockstar control schemes maken het er niet beter op. Een knop indrukken om te rennen en zelfs te tappen om te sprinten is gewoon slecht. Al helemaal in 2018. Los van de besturing lijkt het erop alsof alles is ontwikkeld om zo veel mogelijk dingen zo langzaam mogelijk te maken. Een poging tot realisme of simpelweg een ‘trucje’ om alles achter kleine laadschermpjes te verstoppen? Geen idee. Maar vrijwel alles gaat gepaard met kleine cutscenes hier en daar, van het villen van dieren tot het plukken van planten, en noem maar op. Doet me denken aan een uitspraak die de CEO van Take-Two recent deed, dat ‘ie liever wil dat de waarde van games gekoppeld wordt aan de speelduur. Nou, doe maar niet, als Rockstar hiermee de speelduur van hun games wil opkrikken.

Daarnaast is de missiestructuur- en progressie ronduit bagger. Rockstar lijkt zich op dat gebied echt nauwelijks te hebben ontwikkeld sinds het PS2-tijdperk (GTA 3, Vice City en San Andreas). Het merendeel van de missies is samen te vatten als volgt: startpunt (vaak kamp), rijd ergens heen met je paard, de lange rit ernaar toe wordt vaak opgevuld door een briefing van je crew, arriveer op be-stemming, doe iets, shit gaat scripted verkeerd, schietpartij, keer terug naar kamp. Van de 100 ofzo missies ben ik zeker wel een dozijn geweldige missies tegengekomen, maar het merendeel is zo hersendodend. Doet ernstig afbreuk aan de memorabele personages en het op zich wel interessante verhaal.

Verder heb ik het gevoel dat het hele Honor-systeem ontzettend oppervlakkig en slecht uitgewerkt is. Op het unlocken van een aantal optionele Honor-missies na verandert er naar mijn gevoel nauwelijks tot niets aan het hoofdverhaal. Nog even los van de geweldige karakterontwikkeling die Arthur doormaakt, heeft je Honor geen enkele invloed op hoe hij reageert in het hoofdverhaal. Ook heb ik meerdere malen gehad dat ik ergens getuige was van een misdaad en ik als goeierik probeer daar natuurlijk iets tegen te doen. Of ik ben net te laat: Honor omlaag (wat überhaupt al nergens op slaat), of ik handel af met de agressor: ook Honor omlaag, waarna ik ook nog eens een bounty om de oren krijg. Zelfs geweldloos is geen optie, want ik heb al een aantal keer geprobeerd de agressor met m’n lasso te pacificeren en als een goede burger af te leveren aan de sheriffs. Maar dat wordt dan blijkbaar gezien als ontvoering, waardoor ik tóch weer een bounty te verduren krijg.

Al met al kan ik eindelijk zeggen dat ik RDR2 heb uitgespeeld, dat door velen gezien wordt als één van de beste games aller tijden. Maar daar herken ik mezelf absoluut niet in terug. Sterker nog, op de schitterend vormgegeven wereld en het solide schietsysteem na heeft RDR2 opvallend veel gebreken. Het verhaal is interessant, de personages zijn memorabel en Arthur maakt een geweldige karakterontwikkeling door, maar de uitwerking laat echt veel te wensen over. Als ik dan naar de ontvangst hiervan kijk (97 MC!), dan denk ik “ben ik nou gek of is de rest gestoord?”. Het antwoord laat ik in het midden.

Vandaag uitgespeeld, net niet op 90 %, maar ik heb challenges en alles willen ontdekken op een gegeven moment losgelaten. Maar wat een geweldige game dit. Ik heb lekker slow gespeeld dus zonder fast travel, heel soms nam ik de trein of de koets. Af en toe deed ik uren niks anders dan een beetje jagen, rondrijden, best veel gepokerd ook. En er gebeurde altijd wel weer wat (wat heel vaak gebeurde: bounty hunters die een zogenaamde onschuldige meenamen. Ik heb hem een paar keer gered, maar die dus niet-zo-random gebeurtenis bleef maar terugkeren).

Het design, de karakters, de voice acting, de voortgang in het verhaal, de muziek: ik vond het echt geweldig. Het enige wat ik matig vond was de economie binnen de wereld van RDR2: ik had eigenlijk steeds veel te veel geld. Zat ik met mn maten een klus te bespreken die hooguit een paar honderd dollar opleverde terwijl ik al duizenden dollars had- dat voelde een beetje vreemd. Ik hoefde ook nooit een grote aankoop te doen, een keer een duur paard gekocht dat was het wel. Er zijn vast mods om dat te tweaken maar in de vanillaversie was dat wel een minpunt, wat me dan ook van de hoogste score afhoudt.

Nu de verhaallijn is afgelopen zal ik misschien nog een paar keer terugkeren in de game, al is dat ook wel een beetje doelloos. Het zal wel even duren voor ik RDR2 opnieuw ga spelen. Tegen die tijd ga ik denk ik wel eerst deel 1 spelen en daana deel 2 om meer context te hebben en nog meer ondergedompeld te worden in de wereld van RDR.