Yooka-Laylee (2017)
mijn stem
9 stemmen
Macintosh / PC / PlayStation 4 / Xbox One / Nintendo Switch
Platform
single player
Ontwikkeld door Playtonic
Uitgegeven door Team17 en Limited Run
Van de makers van Banjo-Kazooie en Banjo-Tooie is er nu een spirituele opvolger van de 3D platformer reeks: Yooka-Laylee! In plaats van de vertrouwde beer en vogel wordt het nieuwe duo nu gevormd door Yooka de kameleon en Laylee de vleermuis. Zoals een echte "collectathon" ben je ook hier voor de grootste tijd bezig met het verzamelen van voorwerpen die je verder helpen bij het avontuur. Dit doe je niet altijd alleen, want het duo krijgt regelmatig advies en hulp van vrienden zoals Trowzer de slang.
3
Fonzzz002 (crew)
geplaatst: 4 mei 2017, 11:41 uur
Ah, eindelijk! Na al die jaren is het 3e deel van Banjo Kazooie uit. Een beetje vreemd dat Banjo en Kazooie er plots zo anders uitzien.. Het zal vast allemaal een spreuk van Gruntilda zijn. Het zal vast niets te maken hebben met het feit dat de breinen achter Banjo-Kazooie waren gestopt bij Rare en via een kickstarter een spiritual successor wouden maken. Wat het geval ook is, het resultaat mag er zeker wezen. De game voelt alsof ik weer terug ben in de kinderjaren toen ik Banjo-Kazooie voor het eerst probeerde, en tussen vele moderne vervolgen op oude platformgames is dit het “vervolg” die naar mijn idee het dichtste bij de originele sfeer zit, zonder oubollig te voelen.
Yooka-Laylee is één van de leukste platformgames die ik in tijden heb gespeeld. Soortgelijk als de game waar het vanaf geleid is loop je in een 3rd person perspectief rond door vele creatieve, absurdistische werelden. In deze werelden staat het verzamelen van objecten centraal, in dit geval verzamel je “Pagies” en bij genoeg Pagies kun je het volgende level vrijspelen. Een probleem wat ik heb in games als The Witcher of Skyrim is dat je in een grote wereld word gedropt en de vrijheid krijgt te doen wat je wilt, maar vervolgens moet je hele lange afstanden reizen om (voornamelijkj) soortgelijke taken uit te voeren. Yooka-Laylee is een voorbeeld hoe ik open-world achtige ervaringen wel zou willen zien. De levels zijn aardig groot, maar niet op een wijze dat je langdurig een richting oploopt, wachtend tot je er eindelijk aankomt. En wanneer je op je bestemming bent zit er altijd iets nieuws op je te wachten; geen opdracht is hetzelfde. Zo ben je het ene moment aan het racen tegen de klok, het andere moment zit je in een mijnkar kristallen te verzamelen, boss battles, puzzels, minigames, platformsecties, gevechten, zoekopdrachten etc. Zelfs wanneer je dezelfde opdracht krijgt door verschillende levels heen weten ze in iedere level er een andere draai aan te geven, waardoor het gevarieerd bleef. Het betreden van de werelden in Yooka-Laylee kan ik het beste vergelijken met het bezoeken van nieuwe pretparken met attracties die ik nooit eerder had gezien: ieder level werd ik overweldigd door de dingen die er te doen vielen, niet wetend in welke attractie ik het eerste zou gaan doen. Tuurlijk, niet alles is evengoed, maar het gemiddelde niveau van de missies was hoog genoeg om mijn enthousiasme voor iedere wereld hoog te houden.
Toen ik zag dat de game maar 40 euro koste op release-dag begon ik me enigszins zorgen te maken. In de regel vragen bedrijven 40 euro of minder wanneer het korter is dan de gemiddelde 60 euro game. In tegendeel: ik ben langer zoet geweest met één playtrough van deze game dan met Uncharted 4 en Resident Evil 7 bij elkaar, waar ik 120 euro voor betaalde. Voor het huidige prijskaartje is de game het dus zeker waard!
De game is minder moeilijk dan Banjo Kazooie omdat je ditmaal oneindig levens hebt, waardoor je een lastige taak keer op keer opnieuw kunt proberen zonder zware straf. Dit maakt de game echter verre van makkelijk, omdat sommige Pagies vele pogingen nodig zullen hebben voordat ze lukken. De eindbaas had ik ronduit zoveel moeite mee dat ik overwoog deze over te slaan en het einde op te zoeken op internet. Wat hem zo lastig maakt is dat hij zo’n 10-20 minuten duurt, maar als je verliest moet je helemaal opnieuw beginnen. Het is de test van geduld, en dat de laatste paar fases pittig zijn, die hem zo lastig maakt. Maar ik ben blij eindelijk weer eens moeite te hebben met een eindbaas in een game. Bij vele moderne platformers zijn, tot het einde toe, van makkelijk niveau. Yooka-Laylee breekt deze gewoonte door weer goed, ouderwets pittig te zijn op bepaalde punten en me te laten afvragen of ik het einde wel kon halen.
Visueel is de game geen uitblinker, maar dat valt te verwachten van een kickstarter en nergens vormde dit een belemmering voor de ervaring. De personages en werelden zijn levendig genoeg vormgegeven om ze te laten werken. Het verkiest een goede inhoud boven polygonen, wat een goede keuze van hun is geweest. Wat ik echter wel miste is een sterke soundtrack: hoewel de muziek prima bij iedere setting past had Yooka-Laylee, in tegenstelling tot Banjo-Kazooie, geen memorabele tracks erop staan die ik, bewijs van spreken, op mijn Ipod zou zetten. De tekortkoming in krachtige muziek word daarentegen goed gemaakt in het verhaal. Zoals je kunt verwachten zit de game vol levendige types met ieder hun eigen gekke trekjes. Deze trekjes maakte Yooka-Laylee één van de grappigste games die ik in tijden heb gespeeld. Regelmatig kon ik hardop lachen op de 4th-wall jokes, verwijzingen naar andere games, woordgrappen of het cynische commentaar van Laylee.
Wat me weerhoud het een 5* te geven is dat niet alles even eerlijk voelt of overzichtelijk is. Er waren een aantal momenten waarin de camera me belemmerde een missie te halen, of de besturing zat op bepaalde punten een beetje tegen. Hier en daar een missie die oneerlijk voelde in hoe lastig het te besturen was (zoals een arcade game waarin je 5 minuten op een lopende band loopt, waarbij één foutje kon leiden tot een kettingreactie aan pech en je kansen om te winnen aanzienlijk kleiner waren). Verder is Yooka-Laylee niet de meeste overzichtelijke game. Hoewel de game bijhoud hoeveel Pagies er in een leven zijn is er geen duidelijke indicatie welke je wel of niet hebt, of waar de overgebleven zouden kunnen zitten. Ik had graag een kaart gewild die aangeeft waar de resterende Pagies ongeveer zitten, als je de game uitspeelt oid, om voor een 100% completion te gaan. Zoals het nu is moet je eeuwig rondlopen door een level om uit te vogelen waar die ene Pagie zit die je over het hoofd hebt gezien, wat mij teveel frustratie werd om voor de 100% te gaan.
Zeker een aanrader als je met de oude 3rd person collect-platformgames bent opgegroeid (zoals Super Mario 64, DK 64 of Banjo-Kazooie). Overweldigende werelden met veel variatie en uitdaging, humoristische personages die mij meerdere malen hardop lieten lachen. Missies kunnen op bepaalde punten iets te oneerlijk frustrerend worden en het is onoverzichtelijk wat je al verzameld hebt.
4,5*
Yooka-Laylee is één van de leukste platformgames die ik in tijden heb gespeeld. Soortgelijk als de game waar het vanaf geleid is loop je in een 3rd person perspectief rond door vele creatieve, absurdistische werelden. In deze werelden staat het verzamelen van objecten centraal, in dit geval verzamel je “Pagies” en bij genoeg Pagies kun je het volgende level vrijspelen. Een probleem wat ik heb in games als The Witcher of Skyrim is dat je in een grote wereld word gedropt en de vrijheid krijgt te doen wat je wilt, maar vervolgens moet je hele lange afstanden reizen om (voornamelijkj) soortgelijke taken uit te voeren. Yooka-Laylee is een voorbeeld hoe ik open-world achtige ervaringen wel zou willen zien. De levels zijn aardig groot, maar niet op een wijze dat je langdurig een richting oploopt, wachtend tot je er eindelijk aankomt. En wanneer je op je bestemming bent zit er altijd iets nieuws op je te wachten; geen opdracht is hetzelfde. Zo ben je het ene moment aan het racen tegen de klok, het andere moment zit je in een mijnkar kristallen te verzamelen, boss battles, puzzels, minigames, platformsecties, gevechten, zoekopdrachten etc. Zelfs wanneer je dezelfde opdracht krijgt door verschillende levels heen weten ze in iedere level er een andere draai aan te geven, waardoor het gevarieerd bleef. Het betreden van de werelden in Yooka-Laylee kan ik het beste vergelijken met het bezoeken van nieuwe pretparken met attracties die ik nooit eerder had gezien: ieder level werd ik overweldigd door de dingen die er te doen vielen, niet wetend in welke attractie ik het eerste zou gaan doen. Tuurlijk, niet alles is evengoed, maar het gemiddelde niveau van de missies was hoog genoeg om mijn enthousiasme voor iedere wereld hoog te houden.
Toen ik zag dat de game maar 40 euro koste op release-dag begon ik me enigszins zorgen te maken. In de regel vragen bedrijven 40 euro of minder wanneer het korter is dan de gemiddelde 60 euro game. In tegendeel: ik ben langer zoet geweest met één playtrough van deze game dan met Uncharted 4 en Resident Evil 7 bij elkaar, waar ik 120 euro voor betaalde. Voor het huidige prijskaartje is de game het dus zeker waard!
De game is minder moeilijk dan Banjo Kazooie omdat je ditmaal oneindig levens hebt, waardoor je een lastige taak keer op keer opnieuw kunt proberen zonder zware straf. Dit maakt de game echter verre van makkelijk, omdat sommige Pagies vele pogingen nodig zullen hebben voordat ze lukken. De eindbaas had ik ronduit zoveel moeite mee dat ik overwoog deze over te slaan en het einde op te zoeken op internet. Wat hem zo lastig maakt is dat hij zo’n 10-20 minuten duurt, maar als je verliest moet je helemaal opnieuw beginnen. Het is de test van geduld, en dat de laatste paar fases pittig zijn, die hem zo lastig maakt. Maar ik ben blij eindelijk weer eens moeite te hebben met een eindbaas in een game. Bij vele moderne platformers zijn, tot het einde toe, van makkelijk niveau. Yooka-Laylee breekt deze gewoonte door weer goed, ouderwets pittig te zijn op bepaalde punten en me te laten afvragen of ik het einde wel kon halen.
Visueel is de game geen uitblinker, maar dat valt te verwachten van een kickstarter en nergens vormde dit een belemmering voor de ervaring. De personages en werelden zijn levendig genoeg vormgegeven om ze te laten werken. Het verkiest een goede inhoud boven polygonen, wat een goede keuze van hun is geweest. Wat ik echter wel miste is een sterke soundtrack: hoewel de muziek prima bij iedere setting past had Yooka-Laylee, in tegenstelling tot Banjo-Kazooie, geen memorabele tracks erop staan die ik, bewijs van spreken, op mijn Ipod zou zetten. De tekortkoming in krachtige muziek word daarentegen goed gemaakt in het verhaal. Zoals je kunt verwachten zit de game vol levendige types met ieder hun eigen gekke trekjes. Deze trekjes maakte Yooka-Laylee één van de grappigste games die ik in tijden heb gespeeld. Regelmatig kon ik hardop lachen op de 4th-wall jokes, verwijzingen naar andere games, woordgrappen of het cynische commentaar van Laylee.
Wat me weerhoud het een 5* te geven is dat niet alles even eerlijk voelt of overzichtelijk is. Er waren een aantal momenten waarin de camera me belemmerde een missie te halen, of de besturing zat op bepaalde punten een beetje tegen. Hier en daar een missie die oneerlijk voelde in hoe lastig het te besturen was (zoals een arcade game waarin je 5 minuten op een lopende band loopt, waarbij één foutje kon leiden tot een kettingreactie aan pech en je kansen om te winnen aanzienlijk kleiner waren). Verder is Yooka-Laylee niet de meeste overzichtelijke game. Hoewel de game bijhoud hoeveel Pagies er in een leven zijn is er geen duidelijke indicatie welke je wel of niet hebt, of waar de overgebleven zouden kunnen zitten. Ik had graag een kaart gewild die aangeeft waar de resterende Pagies ongeveer zitten, als je de game uitspeelt oid, om voor een 100% completion te gaan. Zoals het nu is moet je eeuwig rondlopen door een level om uit te vogelen waar die ene Pagie zit die je over het hoofd hebt gezien, wat mij teveel frustratie werd om voor de 100% te gaan.
Zeker een aanrader als je met de oude 3rd person collect-platformgames bent opgegroeid (zoals Super Mario 64, DK 64 of Banjo-Kazooie). Overweldigende werelden met veel variatie en uitdaging, humoristische personages die mij meerdere malen hardop lieten lachen. Missies kunnen op bepaalde punten iets te oneerlijk frustrerend worden en het is onoverzichtelijk wat je al verzameld hebt.
4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.