menu

Life is Strange (2015)

mijn stem
4,23 (66)
66 stemmen

PC / PlayStation 3 / PlayStation 4 / Xbox 360 / Xbox One / Apple iOS / Android
Adventure
single player

Ontwikkeld door Dontnod
Uitgegeven door Square Enix

Na meer dan een jaar van afwezigheid keert Maxine Caulfeld, studente fotografie, terug naar haar geboorteplaats Arcadia Bay, Oregon. Daar herenigt ze zich met haar voormalige beste vriendin, Chloe Price. Het contact tussen Max en Chloe is tijdens haar studie echter verwaterd. En pas bij haar terugkeer ontdekt ze dat Chloe's vader tijdens haar afwezigheid is overleden. Tijdens deze zware tijd heeft Chloe steun gevonden bij een ander meisje, Rachel Amber genaamd. Maar sinds kort ontbreekt van Rachel ieder spoor. Hierop besluit Max om samen met Chloe op onderzoek uit te gaan.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=YznXuKwJtMg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Fonzzz002
4,5
JacL schreef:
Heeft het niveau van een b serie gericht op tienermeisjes

JacL schreef:
Ik begrijp wel dat mensen dit soort games goed vinden, zeker als je wat van de minder uitdagende verhalende games houdt, maar er wordt hier met 4,5 en 5 gestrooid alsof we te maken hebben met een van de grootste games ooit.


Smaken verschillen, maar het is ook weer niet nodig om mensen die het wel kunnen waarderen in deze hokken te schuiven. Een game die zo gewaardeerd voor door zowel mannen als vrouwen van allerlei leeftijden, en o.a. thema's behandeld als rouwverwerking van overleden ouders, zelfmoord preventie, corrupte families en de ontvoering van jonge meiden (en je keuzes geven binnen deze thema's) is zeker niet te labelen als "minder uitdagend" of "voor tienermeiden". Ik vind juist dat de personage's heel sterk onderbouwd zijn en het verhaal heel pakkend is. Maar ja, het is zeker niet voor iedereen weggelegd.

2,5
Ik stop niemand in hokjes hoor, lees maar terug. Maar mensen mogen best gewaarschuwd worden, aangezien deze game een overdreven hoog gemiddelde heeft, waar ik helaas op ben afgegaan. Lijkt me niet verkeerd om gewoon de zaken te benoemen.

Deze game is bijvoorbeeld zeker te labelen als minder uitdagend. Je mag het van mij zelfs niet uitdagend noemen. Als je wat fout doet dan wordt het beeld grijs en spoel je ff terug en kies je wat anders. Er komen zeker wat zware thema’s aan bod, maar dat doet GTST ook, alleen heeft GTST daadwerkelijke acteurs die nog enigszins emotie uitstralen.

Maar ik had de game zeker een voldoende kunnen geven als deze niet zo lang was uitgerekt, maar laten we niet allemaal doen alsof dit een top 50 game is.

avatar van legian
4,5
Een belangrijk verschil met GTST is dat je er hier zelf actief mee bezig bent (zeg maar de grote kracht van games aka interactie) en bij GTST er passief naar kijkt. Juist de interactie die je hier hebt zorgt er bij vele (en ook mijzelf) voor dat de game zo hoog scoort. Dat heeft ook invloed op de keuzes die er zijn, bij GTST wordt dit allemaal voor je uitgedacht maar hier moet je er zelf over nadenken. En als het dan situaties zijn die vergelijkbaar zijn met je eigen leven dan heeft dat een grotere impact dan als GTST dat behandeld.

Dat de game niet uitdagend is doet daar geen afbreuk aan. Alsof elke game uitdagend moet zijn.
Gelukkig is mijn top 50 games anders dan de jouwe, want bij mij staat deze er zeker in.

avatar van Grovonion
4,0
JacL schreef:
maar laten we niet allemaal doen alsof dit een top 50 game is.
Daar verschillen we dan in mening, want in zijn soort is dit dus wel een top-game, en als je van dit genre houdt, is dit dan ook een topper.

avatar van Ajax&Litmanen1
5,0
JacL schreef:
Ik stop niemand in hokjes hoor, lees maar terug. Maar mensen mogen best gewaarschuwd worden, aangezien deze game een overdreven hoog gemiddelde heeft


Ik ben benieuwd wie er gelijk heeft. Die 60 mensen die hier een 3,5* of hoger voor hebben gegeven of die ene, jij dus, die er een onvoldoende aan hangt

Als je dit niet pakkend vond, dan zul je denk ik zo goed als geen enkele verhalende keuze-game interessant vinden. Deze game tikt bijna alle aspecten van het gewone leven aan. Van rouw tot wraak tot verdriet tot liefde. Noem het maar op. Het is wel degelijk een van de beste games ooit voor een hoop mensen. Uiteraard in dit genre, want anders zit je appels met peren te vergelijken.

avatar van Ajax&Litmanen1
5,0
JacL schreef:
Deze game is bijvoorbeeld zeker te labelen als minder uitdagend. Je mag het van mij zelfs niet uitdagend noemen. Als je wat fout doet dan wordt het beeld grijs en spoel je ff terug en kies je wat anders.


Dat kan dus niet bij de cruciale keuzes. Daarnaast is er niet meteen een goede of foute keuze. Het is jouw keuze en het heeft alleen invloed op de afloop. Je lijkt het idee van de game niet heel erg gesnapt te hebben, eerlijk gezegd.

2,5
legian schreef:
Een belangrijk verschil met GTST is dat je er hier zelf actief mee bezig bent (zeg maar de grote kracht van games aka interactie) en bij GTST er passief naar kijkt. Juist de interactie die je hier hebt zorgt er bij vele (en ook mijzelf) voor dat de game zo hoog scoort. Dat heeft ook invloed op de keuzes die er zijn, bij GTST wordt dit allemaal voor je uitgedacht maar hier moet je er zelf over nadenken. En als het dan situaties zijn die vergelijkbaar zijn met je eigen leven dan heeft dat een grotere impact dan als GTST dat behandeld.

Dat de game niet uitdagend is doet daar geen afbreuk aan. Alsof elke game uitdagend moet zijn.
Gelukkig is mijn top 50 games anders dan de jouwe, want bij mij staat deze er zeker in.


Ik zoek meestal wel uitdaging in games, want anders kan ik net zo goed een serie gaan kijken. Die doen veel ook beter dan een game. De trend lijkt te zijn dat alles maar steeds makkelijker moet worden, maar dan heeft het voor mij geen impact meer en verlies ik mijn interesse.

Bij jou heeft het blijkbaar wel impact gehad, maar door de slechte animaties en zeker tijdens het praten werd ik er helemaal uitgetrokken en kon ik het niet echt serieus nemen. Zeker voor een verhalende game moet dit beter. Erg vervelend als er wat emotie bij komt kijken en de karakters kinken uit hun ogen als zombies.

2,5
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Ik ben benieuwd wie er gelijk heeft. Die 60 mensen die hier een 3,5* of hoger voor hebben gegeven of die ene, jij dus, die er een onvoldoende aan hangt

Als je dit niet pakkend vond, dan zul je denk ik zo goed als geen enkele verhalende keuze-game interessant vinden. Deze game tikt bijna alle aspecten van het gewone leven aan. Van rouw tot wraak tot verdriet tot liefde. Noem het maar op. Het is wel degelijk een van de beste games ooit voor een hoop mensen. Uiteraard in dit genre, want anders zit je appels met peren te vergelijken.


Ik heb gelijk natuurlijk. Domme vraag.

Witcher deed dit erg goed vond ik. Daar hadden de keuzes ook echt invloed. Bij life is strange hadden uiteindelijk al mijn keuzes geen invloed. Wolf among us was oké. Die telltale games zijn gewoon tussendoortjes, prima maar niks bijzonders. Dat soort verhalende keuze games zijn inderdaad niks bijzonders voor mij en ik had gehoopt dat deze game daar verandering in kon brengen.

Een van de beste games ooit voor veel mensen? Lijkt me sterk. Misschien voor jou, maar over 2 jaar is iedereen dit vergeten.

2,5
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Dat kan dus niet bij de cruciale keuzes. Daarnaast is er niet meteen een goede of foute keuze. Het is jouw keuze en het heeft alleen invloed op de afloop. Je lijkt het idee van de game niet heel erg gesnapt te hebben, eerlijk gezegd.


Jij lijkt het niet te snappen. Als je iets fout doet en je gaat zogenaamd dood wat gebeurd er dan? Juist ja, beeld wordt grijs en spoel maar terug. Bij een van de laatste confrontaties klikte ik maar wat aan, omdat het toch niet uitmaakt wat je doet aangezien je het constant opnieuw kan blijven doen totdat je het juiste hebt gedaan. Dat noem ik weinig uitdagend.

avatar van legian
4,5
JacL schreef:
(quote)


Ik zoek meestal wel uitdaging in games, want anders kan ik net zo goed een serie gaan kijken. Die doen veel ook beter dan een game. De trend lijkt te zijn dat alles maar steeds makkelijker moet worden, maar dan heeft het voor mij geen impact meer en verlies ik mijn interesse.

Bij jou heeft het blijkbaar wel impact gehad, maar door de slechte animaties en zeker tijdens het praten werd ik er helemaal uitgetrokken en kon ik het niet echt serieus nemen. Zeker voor een verhalende game moet dit beter. Erg vervelend als er wat emotie bij komt kijken en de karakters kinken uit hun ogen als zombies.


Gelukkig is GTST veel beter met emotie overbrengen .

Maar zonder grappen, je bent voor mijn gevoel teveel gericht het visuele deel. Emotie word net zo goed overgebracht met muziek en de voice-acting. En die zitten hier echt wel goed. Visueel is het allemaal wat minder en voornamelijk de lip-sync is matig. Toch weet de game, mij tenminste, veel beter te raken mede door de interactie die je hebt.
Maar misschien heeft het met een verschillende instelling te maken, ik probeer te focussen op de goede dingen in een game en niet op de dingen die niet goed gaan. Als ik jou zo hoor doe je het precies andersom.

Over uitdaging, tja wat verwacht je van dit soort games. Firewatch is bijvoorbeeld ook een prachtige game, maar is uiteindelijk niets meer dan een walking-sim (ook in mijn top 50 ). Gelukkig zijn de makers vrij om de game als kunst zo te maken zoals zij willen. Wat is er mis met een game die wat minder uitdagend is zo af en toe. Pak je daarna toch weer Dark Souls of iets dergelijks op?

Trouwens, als je de game niet boeiend vond waarom heb je hem dan toch helemaal uitgespeeld? Persoonlijk laat ik die games dan lekker links liggen. Het is toch zonde van je tijd die je hieraan besteed als je er geen plezier aan beleefd?

JacL schreef:
Een van de beste games ooit voor veel mensen? Lijkt me sterk. Misschien voor jou, maar over 2 jaar is iedereen dit vergeten.

De game stamt uit 2015, het is ondertussen 2019 en we hebben het er nog steeds over. Ik denk dat die 2 jaar makkelijk te halen is hoor.

JacL schreef:
Jij lijkt het niet te snappen. Als je iets fout doet en je gaat zogenaamd dood wat gebeurd er dan? Juist ja, beeld wordt grijs en spoel maar terug. Bij een van de laatste confrontaties klikte ik maar wat aan, omdat het toch niet uitmaakt wat je doet aangezien je het constant opnieuw kan blijven doen totdat je het juiste hebt gedaan. Dat noem ik weinig uitdagend.

Wat gebeurt er als ik bij een willekeurige shooter word neergeschoten? juist ja terug naar het checkpoint. Wat je zou willen is dat het dan letterlijk game over is. Wat Hitman doet met die contracts bijvoorbeeld, een kans en dat is het. Steel soul mode van Hollow Knight komt nu bij me op. Dat werkt niet echt voor de massa en past ook niet in dit soort games.

Voor Life is Strange is het verhaal waar het om draait, de visuals, uitdaging,etc is daarvoor allemaal ondergeschikt. Gameplay echter niet, het draait juist om het rewinden van je keuzes. Je maakt een keuze en ziet wat voor effect het heeft. Niet het gewenste effect hup in de rewind. Je kan dat inderdaad oppakken zoals jij doet, gewoon wat aanklikken totdat je de goeie hebt. Maar het doel is om je een beeld en idee te geven wat keuzes voor effect kunnen hebben en dat je daar van te voren over nadenkt en je inleeft. Krijg je dat niet mee dan mis je inderdaad het idee van de game. Of misschien boeit het je gewoon weg niet.

De trend lijkt te zijn dat alles maar steeds makkelijker moet worden, maar dan heeft het voor mij geen impact meer en verlies ik mijn interesse.

Dat komt omdat de groep gamers steeds groter word. En om de massa aan te spreken worden games makkelijker. Ik kan me niet herinneren dat je vroeger 6 (of meer) moeilijkheidsgraden had, het was easy, normal, hard. Maar nu heb je extra hard, ultra hard, one life mode, no life mode, etc. Aan de ene kant fijn maar soms mag het inderdaad wel wat uitdagender. Maargoed dat is weer een andere discussie.

avatar van Sinner
4,5
JacL schreef:
Een van de beste games ooit voor veel mensen? Lijkt me sterk. Misschien voor jou, maar over 2 jaar is iedereen dit vergeten.


Zoals hierboven aangegeven een beetje een vreemde conclusie. 4 jaar na release is er blijkbaar nog genoeg animo om erover te praten - laat staan dat bijzonder veel mensen momenteel uitkijken naar het volgende deel in de sequel (of naar de complete versie hiervan). Dus 'vergeten'? Niet echt. Ik ben momenteel min of meer mijn PC kwijt aan een vriendin die de game ontdekt heeft en hem hier aan het spelen is en helemaal gecharmeerd erdoor is (en wel degelijk ook andere games speelt - gaande van Diablo tot WOW tot Mario Kart, Overcooked of Fallout).

Overigens - hetzelfde werd destijds ook min of meer gezegd over een Heavy Rain door een bepaalde groep gamers (of zijn voorganger Fahrenheit / Indigo Prophecy. Dat het meer 'gimmicks' waren dan 'echte' spellen - maar 10 jaar (en meer) later zijn ze nog perfect speelbaar, worden ze nog steeds door veel mensen vermeld tijdens discussies of gesprekken en zijn er nog steeds mensen die ze voor de eerste keer spelen die er helemaal door gegrepen worden.

Misschien niet je ding. Dat kan. Maar het heeft wel degelijk een bijzonder grote aanhang in de gaming community.

avatar van Ajax&Litmanen1
5,0
Ik denk dat als men spreekt over verhalende games, dat bijna iedereen deze bij de eerste 2, 3 titels zal noemen die je kan benoemen. Ik denk met The Walking Dead serie en The Last of us.

2,5
Gelukkig is GTST veel beter met emotie overbrengen .

Maar zonder grappen, je bent voor mijn gevoel teveel gericht het visuele deel. Emotie word net zo goed overgebracht met muziek en de voice-acting. En die zitten hier echt wel goed. Visueel is het allemaal wat minder en voornamelijk de lip-sync is matig. Toch weet de game, mij tenminste, veel beter te raken mede door de interactie die je hebt.
Maar misschien heeft het met een verschillende instelling te maken, ik probeer te focussen op de goede dingen in een game en niet op de dingen die niet goed gaan. Als ik jou zo hoor doe je het precies andersom.


Als de stijl goed is dan maakt voor mij de grafische pracht niet uit. Dit had visueel ook niet mijn stijl. Had gerust was uitbundiger gemogen of juist wat realistischer. Dit lijkt wel geen keuze durven te maken, waardoor het op de Sims lijkt. De muziek was ook niet mijn smaak. Te soft, te 3FM achtig. En de voice achting vond ik oké, maar niet bijzonder. Cloe vond ik wel goed gedaan trouwens, maar dat was een uitzondering.

Ik zal van jou vast ook wel ergens een kritische recensie kunnen vinden

Over uitdaging, tja wat verwacht je van dit soort games. Firewatch is bijvoorbeeld ook een prachtige game, maar is uiteindelijk niets meer dan een walking-sim (ook in mijn top 50 ). Gelukkig zijn de makers vrij om de game als kunst zo te maken zoals zij willen. Wat is er mis met een game die wat minder uitdagend is zo af en toe. Pak je daarna toch weer Dark Souls of iets dergelijks op?


Firewatch was ik helemaal vergeten, maar dat is dan inderdaad zo een soort game die me wel goed beviel. Erg mooie stijl, precies de goede lengte en goede mysterie. Maar als die 15 uur lang was net als Life is strange dan was ik waarschijnlijk ook de uitdaging gaan missen.

Trouwens, als je de game niet boeiend vond waarom heb je hem dan toch helemaal uitgespeeld? Persoonlijk laat ik die games dan lekker links liggen. Het is toch zonde van je tijd die je hieraan besteed als je er geen plezier aan beleefd.


Heb je gelijk in. Slechte eigenschap van mij. Als ik een film kijk of game speel, dan wil ik hem graag uitkijken of uitspelen. En dit spel was nou ook niet zo slecht dat er helemaal niet doorheen was te komen. Ik heb er wel 2 maanden over gedaan Het begin was ook erg veelbelovend, maar het werd voor mij met elke chapter minder.

De game stamt uit 2015, het is ondertussen 2019 en we hebben het er nog steeds over. Ik denk dat die 2 jaar makkelijk te halen is hoor.

Mijn schuld. Hij stond op de gamepass en had goede beoordelingen. Ik gaf kritiek hier en toen kwam de Nederlandse fanclub eraan

Wat gebeurt er als ik bij een willekeurige shooter word neergeschoten? juist ja terug naar het checkpoint. Wat je zou willen is dat het dan letterlijk game over is. Wat Hitman doet met die contracts bijvoorbeeld, een kans en dat is het. Steel soul mode van Hollow Knight komt nu bij me op. Dat werkt niet echt voor de massa en past ook niet in dit soort games.


Op het laatst moest ik aanwijzigingen doen aan een bepaald persoon, maar ik koos steeds het verkeerde. Mij had het leuk geleken als deze persoon gewoon dood bleef. Je hebt nu vaak genoeg de kans gehad en de kracht is uitgeput. Als er geen gevolgen zijn dan is er voor mij ook geen impact. Hij wordt neergeschoten, boeien ff terugspoelen.

Voor Life is Strange is het verhaal waar het om draait, de visuals, uitdaging,etc is daarvoor allemaal ondergeschikt. Gameplay echter niet, het draait juist om het rewinden van je keuzes. Je maakt een keuze en ziet wat voor effect het heeft. Niet het gewenste effect hup in de rewind. Je kan dat inderdaad oppakken zoals jij doet, gewoon wat aanklikken totdat je de goeie hebt. Maar het doel is om je een beeld en idee te geven wat keuzes voor effect kunnen hebben en dat je daar van te voren over nadenkt en je inleeft. Krijg je dat niet mee dan mis je inderdaad het idee van de game. Of misschien boeit het je gewoon weg niet.


Ik vond de game heel lineair wat betreft het terugspoelen. Mag van mij allemaal wat creatiever. Ze deden het soms wel slim met de puzzels.

De trend lijkt te zijn dat alles maar steeds makkelijker moet worden, maar dan heeft het voor mij geen impact meer en verlies ik mijn interesse.


Dat komt omdat de groep gamers steeds groter word. En om de massa aan te spreken worden games makkelijker. Ik kan me niet herinneren dat je vroeger 6 (of meer) moeilijkheidsgraden had, het was easy, normal, hard. Maar nu heb je extra hard, ultra hard, one life mode, no life mode, etc. Aan de ene kant fijn maar soms mag het inderdaad wel wat uitdagender. Maargoed dat is weer een andere discussie.


Klopt, maar gelukkig is er ook enigszins een tegenbeweging aan de gang.

2,5
Sinner schreef:
(quote)


Zoals hierboven aangegeven een beetje een vreemde conclusie. 4 jaar na release is er blijkbaar nog genoeg animo om erover te praten - laat staan dat bijzonder veel mensen momenteel uitkijken naar het volgende deel in de sequel (of naar de complete versie hiervan). Dus 'vergeten'? Niet echt. Ik ben momenteel min of meer mijn PC kwijt aan een vriendin die de game ontdekt heeft en hem hier aan het spelen is en helemaal gecharmeerd erdoor is (en wel degelijk ook andere games speelt - gaande van Diablo tot WOW tot Mario Kart, Overcooked of Fallout).

Overigens - hetzelfde werd destijds ook min of meer gezegd over een Heavy Rain door een bepaalde groep gamers (of zijn voorganger Fahrenheit / Indigo Prophecy. Dat het meer 'gimmicks' waren dan 'echte' spellen - maar 10 jaar (en meer) later zijn ze nog perfect speelbaar, worden ze nog steeds door veel mensen vermeld tijdens discussies of gesprekken en zijn er nog steeds mensen die ze voor de eerste keer spelen die er helemaal door gegrepen worden.

Misschien niet je ding. Dat kan. Maar het heeft wel degelijk een bijzonder grote aanhang in de gaming community.


Ik denk dat er nog over gepraat wordt, omdat deze game op game pass staat en ook laatst een ps plus game was.

Ik snap dat je vriendin dit soort games leuk vindt en ik zou deze game ook aanraden aan vrouwen, want ik vond het erg vrouwelijk. Als man is het wellicht wat lastiger om je in te leven in het geroddel en de valse krengen.

Maar volgens mij hebben we het dan wel over een nichepubliek. De meeste mensen kijken volgens mij liever een serie als ze een verhaal willen. Series doen dit verhaal meestal beter, al is er dan geen interactie wat het ook gemakkelijker maakt voor de makers. Detroit become human verkoopt 2 miljoen versus 10 miljoen voor Horizon Zero Dawn, wat ook een PS exclusieve is.

avatar van legian
4,5
JacL schreef:
Als de stijl goed is dan maakt voor mij de grafische pracht niet uit. Dit had visueel ook niet mijn stijl. Had gerust was uitbundiger gemogen of juist wat realistischer. Dit lijkt wel geen keuze durven te maken, waardoor het op de Sims lijkt. De muziek was ook niet mijn smaak. Te soft, te 3FM achtig. En de voice achting vond ik oké, maar niet bijzonder. Cloe vond ik wel goed gedaan trouwens, maar dat was een uitzondering.

Voor mij was de stijl geen probleem en kon de muziek best waarderen. Als dat ook al niet bevalt dan blijft er weinig over natuurlijk. De hele tijd kijken naar iets wat je er eigenlijk helemaal niet uit vind zien doe je ook niet graag (kijkt naar de kleine 300 besteden uren in Factorio.... )

Ik zal van jou vast ook wel ergens een kritische recensie kunnen vinden

Oh ongetwijfeld, ik zie ook niet voor niets dat ik het probeer

Firewatch was ik helemaal vergeten, maar dat is dan inderdaad zo een soort game die me wel goed beviel. Erg mooie stijl, precies de goede lengte en goede mysterie. Maar als die 15 uur lang was net als Life is strange dan was ik waarschijnlijk ook de uitdaging gaan missen.

Ik heb Firewatch ondertussen twee keer volledig uitgespeeld trouwens. Voor mij zijn de wereld en het verhaal voldoende om toch beide keren te blijven boeien. Moet er wel bij vermelden dat er tussen beide keren ruim een jaar heeft gezeten.

Life is Strange wil ik nog een tweede keer spelen, maar daarvoor wacht ik tot het vervolg er helemaal is (en ik de spin-off heb uitgespeeld).

Heb je gelijk in. Slechte eigenschap van mij. Als ik een film kijk of game speel, dan wil ik hem graag uitkijken of uitspelen.

Erg herkenbaar dit, maar dat zelfkastijding werd me toch iets teveel.

Mijn schuld. Hij stond op de gamepass en had goede beoordelingen. Ik gaf kritiek hier en toen kwam de Nederlandse fanclub eraan

Voor iedereen die je gaat volgen: Wees gewaarschuwd!

Maar het is voornamelijk omdat je hier met een nogal contrasterende mening komt ("overgewaardeerde game"), en dan blijkt deze game bij een aantal (en ik) toch diep te zitten.

Je bent natuurlijk geheel vrij om je eigen mening te hebben, deze te delen en hiervan te vinden wat je ervan vind. Maar je noemt een aantal dingen waar ik me niet in kan vinden (en uit de reacties blijk dat ik niet de enige ben). En door bijvoorbeeld uitdaging aan te kaarten lijkt het erop dat je het idee van de game eigenlijk mist. Of dat komt omdat je het niet ziet of omdat het langs je heen gaat omdat de game je niet weet te pakken is dan weer iets anders.
Aangezien de game het voor mij zo goed doet zie ik graag andere datzelfde ervaren. Als iemand die ervaring dan niet heeft en van alles opnoemt waar ik me niet in kan vinden komt er dat stukje fanatisme opzetten om te verdedigen wat ik zo goed vind. OK Computer is zo'n voorbeeld op MuMe, heerlijk als iemand daar weer eens reageert met een negatieve reactie .

Op het laatst moest ik aanwijzigingen doen aan een bepaald persoon, maar ik koos steeds het verkeerde. Mij had het leuk geleken als deze persoon gewoon dood bleef. Je hebt nu vaak genoeg de kans gehad en de kracht is uitgeput. Als er geen gevolgen zijn dan is er voor mij ook geen impact. Hij wordt neergeschoten, boeien ff terugspoelen.

Ik vond de game heel lineair wat betreft het terugspoelen. Mag van mij allemaal wat creatiever. Ze deden het soms wel slim met de puzzels.

De lastige keus tussen uitdaging en verhaal. Uit dit soort dingen blijkt wel dat het verhaal leidend is. Ik begrijp dat het in dat opzicht saai en makkelijk overkomt. Dat is het namelijk ook. Mijn ervaring was echter geheel anders. Omdat ik zo in het verhaal zat boeide de keuze mij veel meer en lette ik veel beter op. En dat leid mijn volgende punt mooi in:

Maar volgens mij hebben we het dan wel over een nichepubliek

Dit is een belangrijk punt. Van alle gamende vrienden die ik heb zou ik eigenlijk niemand Life is Strange aanraden. Puur omdat niemand het type is voor dit soort games.
Zelf ben ik altijd erg verhaal gedreven geweest in games, ben daarom altijd gericht op single player. Ik houd ervan om mij te verliezen in het verhaal, de wereld en de personage's. Dat is natuurlijk niet iets wat iedere gamer heeft en dat is voor deze toch wel een belangrijk onderdeel. Aan de andere kant moet het hele pakket je natuurlijk ook liggen, zo zijn de Telltale games dus totaal niet mijn ding.

Waarom ik Life is Strange zo hoog beoordeel, om even terug te grijpen op je eerste bericht, is omdat het verhaal mij persoonlijk erg diep wist te raken. Dieper dan ik dacht bleek uiteindelijk. Daarom heb ik er 4.5 voor gegeven en schrijf ik hem hoog aan. Dit level van emotie op persoonlijk level ben ik in games niet eerder tegengekomen. En films en series zijn voor mij in dat opzicht nog altijd te passief. Als een game mij in 15 uur zo weet te ontroeren dan kijk ik makkelijk door de nadelen heen. Was die impact er niet geweest dan had ik er waarschijnlijk veel minder aan gegeven. Tegelijkertijd weet ik ook wel dat de game verre van perfect is, daarom ook de 4.5 en geen 5.


Klopt, maar gelukkig is er ook enigszins een tegenbeweging aan de gang.

Helaas heb ik daarvan soms het idee dat de games moeilijk gemaakt worden om het moeilijk zijn en niet omdat het goed is voor de game.

avatar van Fonzzz002
4,5
JacL schreef:
(quote)


Ik heb gelijk natuurlijk. Domme vraag.

Een van de beste games ooit voor veel mensen? Lijkt me sterk. Misschien voor jou, maar over 2 jaar is iedereen dit vergeten.


Dit soort opmerkingen zijn echt nergens voor nodig. Het is niet een kwestie van “waar of niet waar”, maar het gaat om wat de game voor verschillende mensen betekend. Je hebt al het recht om de game niet goed te vinden, daar niet van, maar ga niet voor andere invullen hoe ze zich hierover moeten voelen, en omschrijf ze vooral niet alsof ze het ‘fout’ hebben door de game wel te waarderen. Daarmee stap je op andermans voeten en daar komt de “plaats andere niet in hokjes” opmerking kijken waar ik je op aansprak.

JacL schreef:

Ik denk dat er nog over gepraat wordt, omdat deze game op game pass staat en ook laatst een ps plus game was.

Begrijp ik dat je zegt dat deze voornamelijk positief beoordeelde game een actieve fansbase heeft, 4 jaar na release, enkel omdat het recentelijk ook is uitgekomen voor PSPlus en Game Pass? Dat is namelijk slechtst een klein percentage van de mensen die de game hebben gespeeld. Laat staan dat het de enige mensen zijn die nog goede waardering voor de game kunnen vinden. Is het zo moeilijk om in te kunnen zien dat deze game wel degelijk een grote impact heeft gemaakt en tot de persoonlijke favorieten behoort van vele gamers?

JacL schreef:

Maar volgens mij hebben we het dan wel over een nichepubliek. De meeste mensen kijken volgens mij liever een serie als ze een verhaal willen. Series doen dit verhaal meestal beter, al is er dan geen interactie wat het ook gemakkelijker maakt voor de makers. Detroit become human verkoopt 2 miljoen versus 10 miljoen voor Horizon Zero Dawn, wat ook een PS exclusieve is.

Dat hangt er maar vanaf wat je als een klein publiek beschouwd. 2 miljoen exemplaren verkopen is namelijk een groot bedrag waar veel gamemakers jaloers op kunnen zijn. Life Is Strange had in 2017 al rond de 3 miljoen verkocht en dit is sinds dien gestegen. Met zo’n getal is er zeker geen spraken van een “nichepubliek”. De tak heeft daarom meerdere keren bewezen een actief publiek te hebben. Tuurlijk, het is niet “net zo groot als“ de 9 miljoen die bv Spider-man heeft, maar als je bij alle games die onder dat bedrag zitten het publiek als “niche” beschouwt dan blijven er weinig games over die dat niet hebben.

Waar baseer je al deze conclusies op? Er word namelijk een onrealistisch beeld geschetst over hoe er naar deze game en het genre word gekeken. Het komt over alsof je naar je eigen beleving kijkt en deze op andere mensen afschildert, zonder bij andermans meningen stil te staan of je hebt verdiept in de feiten, zelfs nadat meerdere gebruikers hebben uitgelegd wat de game voor hun betekend.

2,5
Dit soort opmerkingen zijn echt nergens voor nodig. Het is niet een kwestie van “waar of niet waar”, maar het gaat om wat de game voor verschillende mensen betekend. Je hebt al het recht om de game niet goed te vinden, daar niet van, maar ga niet voor andere invullen hoe ze zich hierover moeten voelen, en omschrijf ze vooral niet alsof ze het ‘fout’ hebben door de game wel te waarderen. Daarmee stap je op andermans voeten en daar komt de “plaats andere niet in hokjes” opmerking kijken waar ik je op aansprak.


Mijn reactie geeft precies aan dat er geen 'waar of niet waar' is. Dit was nogal een ironische reactie van mij op iemand anders die vroeg wie gelijk had. De meerderheid of de minderheid.
Ik denk dat zelfs de grootste fans van deze game kunnen inzien dat game wel wat te hoog is gewaardeerd hier in vergelijking met andere games. Als je ziet wat er onder staat in de toplijst dan schrik je wel even (Majora's Mask, Bioshock, Fallout: New Vegas, Mass Effect, Super Mario Bros, Morrorwind. Ik durf zelfs niet meer door te gaan). Ik denk overigens dat jij je snel in een hoekje voelt geplaatst. Daar kan ik niks aan veranderen.

Begrijp ik dat je zegt dat deze voornamelijk positief beoordeelde game een actieve fansbase heeft, 4 jaar na release, enkel omdat het recentelijk ook is uitgekomen voor PSPlus en Game Pass? Dat is namelijk slechtst een klein percentage van de mensen die de game hebben gespeeld. Laat staan dat het de enige mensen zijn die nog goede waardering voor de game kunnen vinden. Is het zo moeilijk om in te kunnen zien dat deze game wel degelijk een grote impact heeft gemaakt en tot de persoonlijke favorieten behoort van vele gamers?


Nee, maar er wordt nu weer over gesproken door deze reden. Deze game nodigt niet echt uit om nog vaker te herspelen. Het is geen Dark Souls waar je een compleet ander karakter kan maken met andere speelstijlen. Het wordt nu weer opgepikt, omdat het 'gratis' is. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit spel nog 5 keer gaat uitspelen.


Dat hangt er maar vanaf wat je als een klein publiek beschouwd. 2 miljoen exemplaren verkopen is namelijk een groot bedrag waar veel gamemakers jaloers op kunnen zijn. Life Is Strange had in 2017 al rond de 3 miljoen verkocht en dit is sinds dien gestegen. Met zo’n getal is er zeker geen spraken van een “nichepubliek”. De tak heeft daarom meerdere keren bewezen een actief publiek te hebben. Tuurlijk, het is niet “net zo groot als“ de 9 miljoen die bv Spider-man heeft, maar als je bij alle games die onder dat bedrag zitten het publiek als “niche” beschouwt dan blijven er weinig games over die dat niet hebben.

Waar baseer je al deze conclusies op? Er word namelijk een onrealistisch beeld geschetst over hoe er naar deze game en het genre word gekeken. Het komt over alsof je naar je eigen beleving kijkt en deze op andere mensen afschildert, zonder bij andermans meningen stil te staan of je hebt verdiept in de feiten, zelfs nadat meerdere gebruikers hebben uitgelegd wat de game voor hun betekend.


Sinner had het over een bijzonder grote aanhang in de gaming community. Ik wilde dat even netjes weerleggen met cijfers. Nou ja als dat bijzonder groot is wat is Spiderman dan? 3 miljoen is inderdaad knap voor dit soort games. Zeker aangezien dit spel niet duur is om te maken lijkt me.

2,5
De lastige keus tussen uitdaging en verhaal. Uit dit soort dingen blijkt wel dat het verhaal leidend is. Ik begrijp dat het in dat opzicht saai en makkelijk overkomt. Dat is het namelijk ook. Mijn ervaring was echter geheel anders. Omdat ik zo in het verhaal zat boeide de keuze mij veel meer en lette ik veel beter op. En dat leid mijn volgende punt mooi in:

Jij begrijpt mijn punt

Dit is een belangrijk punt. Van alle gamende vrienden die ik heb zou ik eigenlijk niemand Life is Strange aanraden. Puur omdat niemand het type is voor dit soort games.
Zelf ben ik altijd erg verhaal gedreven geweest in games, ben daarom altijd gericht op single player. Ik houd ervan om mij te verliezen in het verhaal, de wereld en de personage's. Dat is natuurlijk niet iets wat iedere gamer heeft en dat is voor deze toch wel een belangrijk onderdeel. Aan de andere kant moet het hele pakket je natuurlijk ook liggen, zo zijn de Telltale games dus totaal niet mijn ding.


Daar ben ik het mee eens en fijn dat er ook iemand van de Nederlandse fanclub inziet dat deze game toch voor een bepaalde groep is
Voor mij kan het verhaal de game beter maken, maar gameplay staat altijd bovenaan voor mij.

Waarom ik Life is Strange zo hoog beoordeel, om even terug te grijpen op je eerste bericht, is omdat het verhaal mij persoonlijk erg diep wist te raken. Dieper dan ik dacht bleek uiteindelijk. Daarom heb ik er 4.5 voor gegeven en schrijf ik hem hoog aan. Dit level van emotie op persoonlijk level ben ik in games niet eerder tegengekomen. En films en series zijn voor mij in dat opzicht nog altijd te passief. Als een game mij in 15 uur zo weet te ontroeren dan kijk ik makkelijk door de nadelen heen. Was die impact er niet geweest dan had ik er waarschijnlijk veel minder aan gegeven. Tegelijkertijd weet ik ook wel dat de game verre van perfect is, daarom ook de 4.5 en geen 5.


Oke, ik had dat helemaal niet. Dat bv Chloe in een rolstoel terecht kwam vond ik wel een beetje vervelend, maar dan blijkt dit weer tijdelijk te zijn. Dat vind ik dan simpel effectbejag en toen had ik het trucje van de game door en had het geen impact meer bij mij.

Ik heb maar weinig games die een emotionele snaar raken. Red Dead Redemption 1 en 2 deden dat, maar deze leunen gelukkig niet alleen op emotie.

Helaas heb ik daarvan soms het idee dat de games moeilijk gemaakt worden om het moeilijk zijn en niet omdat het goed is voor de game.


Ik vind het vaak de games beter maken, maar het moet geen trucje worden inderdaad.

avatar van Fonzzz002
4,5
JacL schreef:

Nee, maar er wordt nu weer over gesproken door deze reden. Deze game nodigt niet echt uit om nog vaker te herspelen. Het is geen Dark Souls waar je een compleet ander karakter kan maken met andere speelstijlen. Het wordt nu weer opgepikt, omdat het 'gratis' is. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit spel nog 5 keer gaat uitspelen.

Waardering voor een goede game is niet iets dat zomaar weggaat. Of je het pas hebt gespeeld of een paar jaar geleden, dat maakt niet uit. Ik snap daarom niet goed waarom je er vanuit gaat dat iedereen LIS zou zijn vergeten als deze acties er niet waren.
Het klopt dat qua gameplay LIS niet veel te bieden heeft om je aan te moedigen het vaker te doen, en het verhaal is in de grote lijnen hetzelfde, maar persoonlijk heb ik het al 4x doorgelopen en ik zie mezelf het zeker vaker doen. Voor mij is het als een goede film/serie volgen en net als een goede film/serie wil je het, door de jaren heen, meerdere keren zien. Ik vind het fijn om met de personages te praten, te kiezen hoe ik op de situaties zal reageren of om rond te snuffelen om te zien of ik leuke dingetjes in de vorige playtroughs gemist had.
JacL schreef:

Daar ben ik het mee eens en fijn dat er ook iemand van de Nederlandse fanclub inziet dat deze game toch voor een bepaalde groep is

Er is nergens gezegd dat de game niet een bepaalde doelgroep heeft of dat het voor iedereen geschikt is . Er waren alleen reacties op je onjuiste beeld van wie er binnen de doelgroep valt en de rol die deze game binnen de doelgroep heeft. Maar iedere gametak heeft zo zijn 'groepen'. Genoeg mensen die ik Super Mario of Gran Turismo niet zou aanraden ondanks de populariteit van die games.

JacL schreef:

Ik denk dat zelfs de grootste fans van deze game kunnen inzien dat game wel wat te hoog is gewaardeerd hier in vergelijking met andere games. Als je ziet wat er onder staat in de toplijst dan schrik je wel even (Majora's Mask, Bioshock, Fallout: New Vegas, Mass Effect, Super Mario Bros, Morrorwind. Ik durf zelfs niet meer door te gaan). Ik denk overigens dat jij je snel in een hoekje voelt geplaatst. Daar kan ik niks aan veranderen.

Aan de hand van de reacties kan het zijn dat ik dingen met een negatievere ondertoon interpreteerde dan de andere, en ik geloof je van harte dat het ironisch bedoeld is. Wat je bedoeld met je berichten kan immers anders overkomen. Het veranderd niet dat je voor andere invulde hoe ze zich over de game moesten voelen, en wanneer iemand argumenten gaf om aan te geven dat ze zich niet in je conclusies konden vinden schoof je deze aan de kant met een "ze zien de waarheid niet in" houding. Zoiets vind niemand echt leuk om over hun favorieten games te horen. Als je één van de weinige bent die er zo over denkt dat ben jij juist onderdeel van het nichepubliek, niet de meerderheid die het goed waardeert. In je reacties wek je bv wel degelijk de indruk dat het om een "waar of niet waar" kwestie gaat, al zeg je het niet zo te bedoelen, omdat je in de reactie woorden gebruikt als "zelf de grootste fans moeten inzien dat". Dat is gewoon onzin, want daarmee zeg je dat mensen die de game hoge cijfers geven eigenlijk vinden dat LIS deze niet verdiend, en dat ze andere games veel beter zouden moeten vinden, maar dit ontkennen vanwege de een of andere reden. Ik vind bv Fallout, Bioshock en Elder Scrolls helemaal niet zulke boeiende games in vergelijking met LIS. Dan is het niet zo gek om LIS wel uit te spelen en een hoog cijfer te geven, maar de genoemde games niet, toch? Ik vind het daarentegen wel leuk om de positieve recensies te lezen waar mensen heel enthousiast hun ervaringen verwoorden van bv Fallout of Bioshock. We kunnen het immers nooit overal het over eens zijn. Daar is niet over te schrikken.

avatar van Confusie
Ik vind het ook wel pakkend.

avatar van centurion81
4,0
centurion81 (moderator)
Toffe game, de keuzes hadden vaak enige betekenis en bij sommige keuzes werd je daadwerkelijk voor een moreel dilemma geplaatst, wat vervolgens ook zijn uitwerking had. Het verhaal pakt, de graphics zijn mooi, maar vooral de soundtrack is memorabel.

Dan de minpuntjes: De graphics laten wel hier en daar hun leeftijd zien (Engine is UE3 ook nog) en de lip sync liet het af en toe afweten. Grootste minpunt voor mij was echter wat ik ook bij Oxenfree had: 38 yrs old me trekt de teen-drama niet altijd.... noch de dialogen, noch Max dr contemplaties...Zaten aantal cringeworthy-momentjes bij. Ook vond ik Episode 3 en 4 duidelijk minder dan 1,2 en 5. Ik zat na 4 in m'n hoofd op een 3,5* maar Ep. 5 maakt er toch een 4* game van voor mij!

avatar van Ajax&Litmanen1
5,0
centurion81 schreef:
Toffe game, de keuzes hadden vaak enige betekenis en bij sommige keuzes werd je daadwerkelijk voor een moreel dilemma geplaatst, wat vervolgens ook zijn uitwerking had. Het verhaal pakt, de graphics zijn mooi, maar vooral de soundtrack is memorabel.

Dan de minpuntjes: De graphics laten wel hier en daar hun leeftijd zien (Engine is UE3 ook nog) en de lip sync liet het af en toe afweten. Grootste minpunt voor mij was echter wat ik ook bij Oxenfree had: 38 yrs old me trekt de teen-drama niet altijd.... noch de dialogen, noch Max dr contemplaties...Zaten aantal cringeworthy-momentjes bij. Ook vond ik Episode 3 en 4 duidelijk minder dan 1,2 en 5. Ik zat na 4 in m'n hoofd op een 3,5* maar Ep. 5 maakt er toch een 4* game van voor mij!


Werd je niet week bij van mooie zwembad-scène? Of het absolute einde? Ik ben de tienerfase al heel ruim voorbij, maar ik werd echt geraakt door de vriendschap en bij vlagen zelfs liefde tussen Chloe en Max.

avatar van centurion81
4,0
centurion81 (moderator)
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Werd je niet week bij van mooie zwembad-scène? Of het absolute einde? Ik ben de tienerfase al heel ruim voorbij, maar ik werd echt geraakt door de vriendschap en bij vlagen zelfs liefde tussen Chloe en Max.


Mmmm..als je te lang in een zwembad ligt word je wel wat week ja! Nee het deed me wel wat hoor, zeker bepaalde scènes, maar de thematiek van BFF en pesten etc. staat inmiddels wel ver van me af. Even ter illustratie: Bij de allerlaatste / cruciale beslissing in Ep. 5 heb ik ongeveer 45 seconden naar het scherm lopen staren voor ik de knoop doorhakte. Dat dit 45 seconden duurde ligt echt wel aan de vriendschap tussen Max en Chloe waarin je echt wel alles meeleeft, waarbij het spel je vlak daarvoor er met alle scènes in jedroom die nogmaals langskomen op het pad naar de vuurtoren, er nogmaals fijntjes aan herinnert hoe bijzonder de band tussen Max en Chloe is. Heb me echt in lopen denken wat zou ik in het echt doen wanneer voor deze keuze gesteld. Uiteindelijk was ik dan toch te rationeel/utilitaristisch ingesteld om Chloe in leven te houden ..Maar toch knap dat een spel dat weet te evoken! Misschien is het ook dat ik net hiervoor The Last of Us gespeeld heb, qua storytelling en de speler hierin meenemen is die game natuurlijk de heilige graal.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:42 uur

geplaatst: vandaag om 13:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.