Dark Souls II: Crown of the Sunken King (2014)

De Dark Souls II DLC's laten me vaak met een wisselend gevoel achter. De main game krijgt vaak het verwijt dat de meeste bossfights makkelijk zijn (dit is ook waar naar mijn mening), maar bij de DLC's is het tegenovergestelde waar. Soms ook tot grote frustratie. Afflicted Graverobber, Ancient Soldier Varg, and Cerah the Old Explorer is het voorbeeld van een gevecht dat er in zit als opvulling, zonder dat er iets van voldoening uit te halen is. Geen sterke beloning, lore-technisch betekent het niets en de aanloop naar het gevecht is tergend frustrerend en het is bijna onmogelijk om niet 'yolo' te schreeuwen en er maar als een speedrun doorheen te bewegen. Een gevecht wat beter niet gevochten kan worden.

Gelukkig zijn de andere twee bossfights beduidend beter, al zijn het ook hier het gros van de tijd frustraties die naar boven komen. Elana die ineens Velstadt tevoorschijn tovert heeft me bijna een gebroken controler opgeleverd en Sinh die je wapens degradation versnelt als je hier helemaal niet op voorbereid bent, maakt het de speler ook niet leuker. Helemaal als laatstgenoemde ook nog eens 70% van de tijd in de lucht zit. Waar deze DLC dan weer wel in slaagt, is het neerzetten van een intrigerende omgeving met enkele toffe nieuwe vijanden. De moeilijkheidsgraad ligt echter hier dermate op een oneerlijke manier hoog, dat ik het gros van de tijd weinig zin heb om alles uit te zoeken en er liever snel doorheen ren om de kroon te pakken te krijgen. Ondanks het feit dat het als geheel wel degelijk werkt, voelt Crown Of The Sunken King vooral aan als een geforceerd moeilijke manier om je weer wat extra uren in het spel te laten doorbrengen.