Fahrenheit (2005)

Dit is altijd 1 van mijn favoriete games geweest. het is lang bij me gebleven. en ik weet nog dat ik het heeeeel jammer vond toen ik het uitgespeeld had...

voor mij was dit meer dan een spel... ik zie nog steeds grote gele luizen rondlopen.

Lol, vond ik ook briljant die scenes, vooral op je werk was lekker freaky...

Na het spelen van dit spel vroeg ik mij af waarom er nou niet veel meer van dit soort games op de wereld zijn?

Ik werd helemaal in het verhaal meegezogen. Het was voor mijn gevoel wel ineens afgelopen, maar wat een ervaring. Met een beetje fantasie kun je van dit spel een geweldige film maken.

Een dikke 4,5*

Alleen Heavy Rain en Fahrenheit volgens mij..
Het is inderdaad briljant, maar toch voelt het enigszins erg beperkt aan vind ik.
Het eerste level vind ik geweldig, alles verstoppen, of juist niet, jammer dat je dat later in de game maar zeldzaam tegenkomt.

Hoelang doe je gemiddeld eigenlijk met dit spel?

Zie mijn review Ik heb er zelf maximaal zes uur over gedaan, verspreid over een week.
Je hebt trouwens drie verschillende eindes.

Okidoki, kan ik het een beetje timen.

Op console zijn er niet echt veel van dit genre, maar mensen probeer toch eens Shadow of Memories !!!

Dat ziet er niet slecht uit, moet ik misschien ook maar eens achteraan.

Ja idd zeker doen ik heb de game in 2001 uitgespeeld en naarna in 2008 nog een keer,en de game was nog net zo goed, mocht je een PSP hebben de game is laatst nog opnieuw uitgebracht!

Na zwaar onder de indruk te zijn van 'Heavy Rain' ging ik maar eens achter dit spel aan. Gelukkig snel gevonden bij Gamemania en nog voor een leuke prijs ook. Enfin.

Tijdens het spelen hiervan begon ik zwaar spijt te krijgen van mijn Heavy Rain sessie. Dat niveau wordt namelijk nooit gehaald en op zo'n beetje alle vlakken blijft Fahrenheit wat achter. Vijf jaar later zien de graphics er gewoonweg verouderd uit en kan je toch niet langer helemaal spreken van een 'filmische ervaring.'

Natuurlijk zou het niet helemaal eerlijk zijn om het spel daarop af te rekenen aangezien Heavy Rain over vijf jaar ook ongetwijfeld verouderd zal aanvoelen. Dat is echter niet het enige minpunt van het spel. Zo zijn de keuzes die je moet / kan maken erg beperkt, zeker op het eind. Zelfs dialoog keuzes maken weinig uit en lijken er enkel in te zitten voor de schijn ervan. Ook je 'mental' stats werken niet helemaal aangezien je enkel hoeft te zorgen dat het geen nul procent wordt. Daar had toch echt wat meer mee gedaan kunnen worden. De besturing is tenslotte houterig maar dat was ook in Heavy Rain zo.

Het verhaal begint goed met het begin en de werkvloerscenes die erbovenuit schieten. Langzaamaan word het allemaal echter nogal absurd en toen die 'computer entiteiten' kwamen had ik het wel een beetje gehad. De rol van Tyler had ook geschrapt mogen worden, beetje zinloos personage en bij momenten vrij vervelend.

Nu lijkt dit allemaal erg negatief maar toch heeft dit spel ook genoeg pluspunten. Zo is de soundtrack van Badalamenti lekker sfeervol en zitten er zoals gezegd sterke momenten in het spel. Net als bij Heavy Rain vond ik de QTE's ook weer erg spannend. Ik ben ook steeds met veel plezier weer verdergegaan.

Toch blijft het steken dat ik Heavy Rain eerder heb gespeeld, die doet zo'n beetje alles beter. Als ik deze eerder had gespeeld had er misschien een halfje extra in gezeten, nu kom ik uit op een:

4*

PS: Nog een pluim voor de tutorial, de leukste die ik ooit in een spel ben tegengekomen.

Bizar Verpakt,

Bizar verpakt is deze game van Quantic Dream. Vandaag de dag is de game spuuglelijk en een filmische ervaring zoals velen Heavy Rain omschrijven is er dan ook niet, het is veel meer hak op de tak, ruiger en bruter. Ik wil eigenlijk niet te veel refereren naar Heavy Rain maar het is nu eenmaal een makkelijk getrokken vergelijking, al is deze game wel stukken beter dan het McDonald's menu wat hierop volgde.

Wat Fahrenheit zo memorabel maakt is de rauwe sfeer en de chaotische layout, de zenuwslopende afgezaagde muziek en de fijne gameplay. De aliens zijn bijzonder vreemd maar het moet je maar overkomen.

Al is deze game wat bizar verpakt de inhoud is een unieke game ervaring met hier en daar wat pittige kruiden. (de lastige gameplay tijdens het vluchten naar het balkon terwijl het huis instort). Het begin zet direct de toon, dit is geen emotioneel simpel spel die elke bimbo eten kan, de gure wind en het vervreemde verhaal zorgen daar wel voor.

Nee deze game is alles behalve subtiel, ik wil niet in de spiegel kijken ik wil verdorie dweilen, al goed, dweilen zul je. Die optie is er niet altijd, maar de keuzemogelijkheden zijn lekker extreem, en zo worden ze dan ook gebracht. Al is Heavy Rain velen malen mooier dan zijn voorganger, is het rauwe en malse Fahrenheit een unieke ervaring die ik niet snel zal vergeten.

Dit maakt me benieuwd

De game is in vele zaken voor maar een deurknop te verkrijgen dus mocht je het niks vinden valt de schade behoorlijk mee. Maar iemand die houd van zwemmen in apartheid zal dit zeker kunnen waarderen.

Leuk begin, ik was halfweg behoorlijk ´hooked´. Enige minpuntje destijds waren de vervelende steath stukken die elke action adventure schijnbaar verplicht moet hebben sinds MGS. Anyway, hoe leuk het ook was in het begin, het verhaal in het laatste deel sloopte de complete ervaring. Superzonde om een spannende thrillen de nek om te draaien. Jammer. 2 sterren

Je bedoeld het gedoe rondom het indigo child? Wat overigens maar symbolisch is.

Ik denk dat hij dat cyber computerwezen bedoeld, dat was mij ook een beetje too much.

Tja het is geen standaard IKEA product dat voor de massa is bedoeld, dus kan het niemand kwalijk nemen dit niet te kunnen waarderen, persoonlijk vind ik het veel leuker dat ik telkens verrast word in een game in plaats van dat ik alles in hapklare brokjes krijg voorgeschoteld.

Fahrenheit staat inderdaad in een IKEA Benno, een van mijn 11 Benno's vol games en andere media. Daarom is het jammer dat jij jezelf graag wil onderscheiden van de 'massa' door de vage, totaal onnodige plottwists en onnavolgbare designkeuzes van de makers tot 'art nouveau' te rekenen. Totaal misplaatste reactie van threeohthree die zijn eigen smaak probeert te verdedigen door op de man te spelen. Terwijl hij beter buiten kan spelen. Toedels

Sinds wanneer is het slecht om bij 'de massa' te horen? Onzin natuurlijk. Ik ben daar naast niks intelligenter dan menig andere gamer die zich in dit spel heeft verdiept. Ik houd nu eenmaal van een wat vaag plot en rare bizarre plottwists. Het houd me bezig en geboeid. Jou blijkbaar niet, prima.

Ik vond dit echt een geweldige game. Goed verhaal (tweede helft natuurlijk wel heel erg over de top, en abrupt afgelopen). Ik vond Simon Says achtige actie wel geinig (maar makkelijk). Geweldige muziek (en audio),

Zeer memorabele game, zonde dat 'interactieve films' (mag ik dat zeggen?) non-bestaand zijn verder.

geweldige game-ervaring .Ik schrijf later wel een review als jullie dat willen dan

Zo vette game is dit.

De reden waarom ik deze game graag wou hebben is omdat het van de makers van Heavy Rain was en het idee van een 'interactieve film' me erg aanspak. De poster is ook bloedmooi. Ik ben vooral onder de indruk van het verhaal die samen met games zoals Deus Ex hunzelf gerust kunnen bestempelen als pioniers in gamegebied als het gaat om geweldige verhaallijnen.

De gameplay moest wennen, erg wennen. De besturing is erg experimenteel omdat je (in ieder geval op de PC) moest lopen met de pijltoetsen en sommige acties moet uitvoeren door een muisknop in te drukken en vervolgens de bijbehorende beweging te maken. Het begint allemaal vervelend maar je raakt er snel in verdiept. Ook de quick-time achtige events waarbij je op een soort melodie-achtige wijze de pijltoetsen en numpad toetsen in moet drukken is erg goed. Bij de eerste helft van de game vond ik het een onbegrijpelijke keuze van de makers om dat te doen, maar later raak je er gewend aan en kom je in een soort van super geconcentreerde mode als je de toetsen indrukt. Ook waardeer ik hoe veel moeite er is gedaan bij het maken van de cutscenes. En dan ook nog bedenken dat je drukker bezig bent met drukken van knoppen dan letten op de geweldig gemaakte (actie) scènes. Erg gewaagde keuze van de makers.

Ik ben vaak erg van de details bij games en er zijn mij nauwelijks dingen opgevallen die onlogisch zijn of niet kloppen. Het enige wat een beetje vreemd is is dat de game zich afspeelt in 2009 maar in de flashbacks van Lucas z'n jeugd zie je dat iedereen zo overdreven jaren '50 gekleed is. Terwijl hij toch echt rond de 30 jaar oud is Ook vreemd dat je in het begin (bijvoorbeeld bij het kantoor) lastig gevallen wordt door een soort groene parasieten. Er werd nooit echt verklaard wat het betekende of van wie ze zijn. Misschien maar een illusie?

Wat ook wel maf was was die ene kunstmatige levensvorm. Waar the fuck kwam die nou weer vandaan? De voice acting is briljant en de muziek is ook wel goed. Vooral dat liedje dat vaak draait als je met Lucas speelt. Sowieso was hij mijn favo karakter. Ik begreep hem erg goed. Sowieso zijn de onderlinge relaties tussen de karakters en de karakters zelf het beste van de game. De sekte en al het mysterie in het begin van de game en dat oude vrouwtje waren het beste in het verhaal. Het werd een beetje over the top op het einde natuurlijk met al die matrix-achtige vechtscènes en die kunstmatige levensvorm. Ik ergerde me er niet echt aan maar het was gewoon zo maar uit het nergens en het einde kwam een beetje snel en abrupt.

Voor de rest een geweldige game die schreeuwt om een herspeling en een plaatsje in mijn top 10

Leuke review Limelou, ik ga de game maar eens herspelen.

Bedankt

Wat verlaat, maar heb het gamen momenteel even links liggen. Maar blij om te zien dat hij zo goed bevallen is.

Ja, en dat was niet de enige. Kan me goed vinden in je review

Thanks

Ik hoop dat dit eens op de ps3 uitkomt. Mijn ps2 is kapot en kan het dus niet spelen(ben geen pc-gamer)