The Elder Scrolls V: Dawnguard (2012)

Een tijdje terug de Legendary Edition gehaald en ik ben de afgelopen week eerst flink wezen levelen alvorens ik aan Dawnguard en Dragonborn zou beginnen. Mijn eerste playthroughs zijn altijd "politiek correct", dus ik ben op vampieren wezen jagen. Later wellicht voor de vampieren kiezen. Inhoudelijk was 't op zich prima. Skyrim is zo heerlijk vanwege de hele collectieve ervaring, dus puur en alleen de Dawnguard content beoordelen is best lastig. Maar we gaan 't proberen.

Knap staaltje techniek weer van Bethesda, echt ongelooflijk /s. Het is maar dat ik de main story van Skyrim al 2x heb doorlopen, maar schijnbaar loop je dus op tegen een game killing glitch als je éérst aan Dawnguard begint. Halverwege de questline krijg je namelijk de opdracht om een Elder Scroll te vinden, precies dezelfde Scroll én dezelfde quest als in de main story (dat stuk met Septimus Signus). Je kan ze uiteraard niet twee keer doen, waardoor je dus voor het een of het ander compleet vastloopt. Echt dramatisch, en al was Dawnguard de beste DLC ooit, dan nog zou ie alleen door dit kinderwerk een hele ster minder van mij krijgen. Daarnaast glitchte Summon Durnehviir hopeloos bij mij, schijnbaar kreeg ik alle drie Words of Power tegelijk waardoor ik 'm niet kon oproepen in Skyrim (was wel 3 Dragon Souls armer). En daardoor dus ook geen Soul Tear shout geleerd. Hopeloos.

Al met al puur inhoudelijk een prima DLC, blinkt nergens in uit maar is ook niet beschamend slecht. Maar door de technische afwerking krijgt ie toch een relatief mager cijfer van mij. Op naar Dragonborn. Inmiddels de eerste stappen in Solstheim gezet en ik ben tot nu toe veel meer onder de indruk dan van de Dawnguard.

Ik heb aardig wat plezier gehad met Dawnguard. Ben nu ook Dragonborn aan het spelen en tot nu toe vind ik Dawnguard nog beter. Toegegeven, ze hebben zich er hier en daar wat makkelijk vanaf gemaakt. Maar de verhaallijn bevat veel interessante en geloofwaardige personages. Serena vind ik zelf heel cool, ook al is haar tekst soms een beetje vreemd. "I'm no fan of the sun, but it would be better than this." En dan de locaties, wauw. Zowel de Dawnguard- als het vampierenbasis is geweldig gemaakt en heeft echt de sfeer die je van een vampier-verhaal verwacht. De Gargoyles passen er echt goed bij, en zijn echt ontzagwekkend. De Soul Cairn vind ik vrij saai, maar je houdt er wel Durnehviir en Arvak aan over en dat is toch wel heel gaaf. En de ontmoeting met een levende sneeuw-elf, en het daarop volgende eindbaasgevecht met zijn vampier-broer... En daarvoor natuurlijk de ijsdraken die je bestrijdt op het decor van een ijswaterval. En dat alles doorlopen met je dwarven crossbow, die in een later stadium zelfs explosieve pijlen kan vuren. Wat mij betreft genoeg vette content in deze DLC hoor!