menu

Overig / Algemeen / Frustraties

zoeken in:
avatar van Confusie
geplaatst:
Liep net in de supermarkt achter mijn winkelwagen en hoorde Ed Sheeran en de passerende mevrouw hoorde mij alweer kreunen van ellende.

Dat gekerm joh, die teksten.

Dissociatieve neigingen begonnen alweer in te treden.

Kan de ogenschijnlijke mogelijkheid hiervan simpelweg geen enkele plek geven.

Een volkomen onsmakelijke combinatie van geveinsd gekwijl en totaal misplaatst popi jopi gedrag.

Kan toch niet dat je hier je zintuiglijke waarneming alsmede je leven aan wil verbinden.

Doe mij dan toch maar rapper Snelle.

Die zijn naam dankbaar deriveerde uit mijn bakje afdankertjes uit het tijdperk dat schriftelijke berichten nog niet standaard versleuteld waren.

avatar van Fonzzz002
Om maar even ongeremde, onverwerkte frustratie eruit te gooien (met kans de gedragsregels te overtreden..):

Wat mij mateloos frustreert is de arrogantie die mensen kunnen hebben omtrent hun smaak. Heb door mijn leven heen vaak genoeg speeches gehoord over wat er allemaal mis mij zou zijn, enkel op basis dat ik dingen kon waarderen die de betreffende persoon slecht vond. Kinderen op schoolpleinen die me treiterde voor het dragen van een Dragon Ball Z shirt, middelbare school waar ik belachelijk werd gemaakt voor bepaalde bands die ik goed vond, zelfs tijdens de studie werd ik herhaaldelijk zwartgemaakt voor het waarderen van Playstation. En dan bedoel ik niet lollig treiteren, maar echt herhaaldelijk ermee gestangd worden en dat het niet ophield na meerdere keren aan te geven dat het niet gewaardeerd werd. Ook online zie je talloze artsnop, blaaskaak speeches over hoe o.a. het superhelden genre voor het “gewone publiek” is die niet “de intelligentie bevat om echt talent te waarderen". Look who is talking. Of PC masterrace die over spreekt alsof je een idioot bent voor het waarderen van consoles, onder het motto "het is maar een grapje", terwijl ze heel defensief worden als je eens hetzelfde terugzegt. Want oh jee, er zou iemand maar plezier beleven aan iets dat je niet aanspreekt. Dat moet wel betekenen dat ze psychisch niet in orde zijn. Vanzelfsprekend.

Hoe hoger men over zichzelf denkt, hoe minder ze in de praktijk over de inhoud te melden hebben. De domste ‘kritiekpunten’ die ik ooit heb gehoord komen van mensen die beweren het zogenaamd beter te weten dan de rest, niet realiserend wat een waanzin er uit hun mond komt. Nee The Lion King is niet een baggerfilm omdat "Walt een nazi was". Dat slaat helemaal nergens op. Iedere aap kan zeggen dat alles aan een product dom en slecht is. Op zo’n moment ben je niet een intelligent figuur die een scherpe analyse maakt, maar een blaaskaak die oppervlakkige haatpreken houd in een poging slimmer te lijken dan hij is.

Als je dit soort dingen vaak genoeg hoort dan ga je twijfelen in hoeverre het onjuist is, wat ze zeggen. Ik heb serieus uit onzekerheid een psychologisch onderzoek en een intelligentie test gedaan, afvragend of ik daadwerkelijk iets had. Daar is uit gebleken dat ik niets had, minus dat ik opmerkelijk veel stres heb ervaren, en mijn intelligentie hangt net ietsjes boven het gemiddelde. Dus hier, een grote middelvinger voor alle assholes van de basisschool, middelbaar, studie en internetforums die de noodzaak moesten voelen op andere neer te praten voor hun smaak. Een trieste eigenschap die helaas teveel mensen hebben. Heb lief of haat wat je wilt, maar wees er geen klootzak over.

avatar van Ajax&Litmanen1
Fonzzz002 schreef:
Wat mij mateloos frustreert is de arrogantie die mensen kunnen hebben omtrent hun smaak. Heb door mijn leven heen vaak genoeg speeches gehoord over wat er allemaal mis mij zou zijn, enkel op basis dat ik dingen kon waarderen die de betreffende persoon slecht vond. Kinderen op schoolpleinen die me treiterde voor het dragen van een Dragon Ball Z shirt, middelbare school waar ik belachelijk werd gemaakt voor bepaalde bands die ik goed vond, zelfs tijdens de studie werd ik herhaaldelijk zwartgemaakt voor het waarderen van Playstation.


Rare scholen heb jij gehad. DBZ was toch op elke middelbare school helemaal het ding? In mijn tijd lulden alle jongens over die serie. Plus South Park. En Playstation is toch zo ongeveer het meest mainstream ding onder kinderen, jeugd en volwassenen die gamen? Ik was juist een uitzondering met de Xbox haha.

Ik heb sowieso altijd respect voor mensen die hun eigen pad volgen. Lekker zo doorgaan Fonzie. Ik ben 30+, lees graag Donald Duck, game op de ''kiddie'' Nintendo en vind DBZ nog steeds vet

avatar van centurion81
centurion81 (moderator)
Beste advies is denk ik to Just stop giving a fuck, Fonzzz002, is je energie niet waard man, mensen die persoonlijk worden over zoiets plats als games, films of series ...Just shrug, walk away and feel sorry for them

avatar van CarealotCarrot
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Rare scholen heb jij gehad. DBZ was toch op elke middelbare school helemaal het ding? In mijn tijd lulden alle jongens over die serie. Plus South Park. En Playstation is toch zo ongeveer het meest mainstream ding onder kinderen, jeugd en volwassenen die gamen? Ik was juist een uitzondering met de Xbox haha.

Ik heb sowieso altijd respect voor mensen die hun eigen pad volgen. Lekker zo doorgaan Fonzie. Ik ben 30+, lees graag Donald Duck, game op de ''kiddie'' Nintendo en vind DBZ nog steeds vet


Haha, wou net zeggen. Dbz was overal de shit. Maar bij ons was vooral de xbox(360) populair ipv de ps3. Arrogantie mbt smaak is echter wel iets van het schoolplein naar mijn ervaring. Mensen scheppen in mijn omgeving niet meer op met wat ze kijken.

avatar van Confusie
Misschien iets te veel CarealotCarrot.

Brengt vaak wel zieke strasies met zich mee.

avatar van horizon
Eigenlijk eerste keer dat ik lees dat de Playstation niet populair was.

En voor de rest: gewoon staan voor wat je leuk vind.

avatar van Grovonion
Probeer inderdaad de negatieve stemmen niet te veel aandacht te geven en doe je eigen ding. Hier op gamesmeter (denk ik), en zeker door mij wordt je smaak enorm gewaardeerd.

Ik was (ook) een buitenbeentje op school, en stiekem wel trots dat de meeste mensen mijn smaak niet wisten te waarderen. Ik denk dat het een kwestie is van de juiste omgeving en mensen te leren kennen, want die zullen er zeker zijn (en waren er ook in mijn geval kort na school). Maar vaak dus niet op een willekeurig samengegooide omgeving als een school.

Trouwens, als je de gemiddelde smaak neemt kom je uit bij CoD, Fifa (sorry), tik-tok, reality-shows, humpa-muziek en 50 shades of grey uit, en wie wil dat nou? (behalve de overgrote meerdeheid op deze wereld )

avatar van Nomak
Dat bericht over DBZ en Playstation. Heel erg bizar..
Damn, wat zijn dat voor een rare scholen???

avatar van Fonzzz002
Had mij jullie scholen gegeven, haha. Heb het er vaker over gehad en het lijkt er inderdaad op dat dit meerdere wrong place, wrong time situaties waren. Binnen mijn vriendengroep was DBZ populair, maar binnen de school was het een niché en werden wij raar aangekeken omdat we het keken. De studie zat in een kleine klas met hele aso mensen die toevallig geen belangstelling bij Playstation hadden. En ze kregen een kick van mij herinneren hoe erg ze het haten en hoe erg ze niet begrepen hoe iemand met een gezond verstand er plezier aan beleefde. Is menig ruzie uitgekomen, wat hun alleen maar grappig vonden Dat basis school gedoe kan me nu niet bekoren, maar het feit dat ik soortgelijke troep moest meemaken op het middelbaar en zelfs tijdens studie heeft ervoor gezorgd dat ik soort gedrag extra frustrerend vind. Helpt ook niet om een positief mensenbeeld te krijgen (hoewel ik begrijp dat er genoeg goede mensen zijn ik gewoon pech heb gehad met de mensen waar ik steeds mee eindigde).

avatar van Grovonion
Misschien heb je gewoon een probleem met de maatschappij, waar iemand die van video-games houdt toch nog steeds een buitenbeentje is. Met mijn 47 jaar heb ik daar toch nog steeds problemen mee. Ik heb wel een vriendenkring waar gamen normaal is, maar met vluchtigere vriendschappen en kenissen wordt videogames spelen gezien als iets wat de kinderen doen. Met anime is het nog erger zelfs.

avatar van Ajax&Litmanen1
Grovonion schreef:
Misschien heb je gewoon een probleem met de maatschappij, waar iemand die van video-games houdt toch nog steeds een buitenbeentje is. Met mijn 47 jaar heb ik daar toch nog steeds problemen mee. Ik heb wel een vriendenkring waar gamen normaal is, maar met vluchtigere vriendschappen en kenissen wordt videogames spelen gezien als iets wat de kinderen doen. Met anime is het nog erger zelfs.


Dat ken ik. Al mijn vrienden hebben gegamed, maar de meeste zijn gestopt. Slechts een enkeling is doorgegaan. Ik ben nooit gestopt, wel wat geminderd. Maar ik heb ook maar weinig vrienden waar ik een gesprek over games mee kan houden. Vind ik ook niet zo erg, ik zoek een forum als deze op.

Het is nu eenmaal makkelijker en meer geaccepteerd als het onderwerp films, series, Netflix of televisie is.

Ik laat het overigens ook nooit merken. Op social media plaats ik nooit wat over mijn hobby's.

avatar van Ajax&Litmanen1
Fonzzz002 schreef:
Had mij jullie scholen gegeven, haha. Heb het er vaker over gehad en het lijkt er inderdaad op dat dit meerdere wrong place, wrong time situaties waren. Binnen mijn vriendengroep was DBZ populair, maar binnen de school was het een niché en werden wij raar aangekeken omdat we het keken. De studie zat in een kleine klas met hele aso mensen die toevallig geen belangstelling bij Playstation hadden. En ze kregen een kick van mij herinneren hoe erg ze het haten en hoe erg ze niet begrepen hoe iemand met een gezond verstand er plezier aan beleefde. Is menig ruzie uitgekomen, wat hun alleen maar grappig vonden Dat basis school gedoe kan me nu niet bekoren, maar het feit dat ik soortgelijke troep moest meemaken op het middelbaar en zelfs tijdens studie heeft ervoor gezorgd dat ik soort gedrag extra frustrerend vind. Helpt ook niet om een positief mensenbeeld te krijgen (hoewel ik begrijp dat er genoeg goede mensen zijn ik gewoon pech heb gehad met de mensen waar ik steeds mee eindigde).


Als ik je verhaal lees, dan hebben ze niet weinig met de Playstation, maar met gamen in het algemeen? Wat wel apart is, want op de leeftijd dat je op school zit heeft bijna iedere jongen wel interesse, maar ik meende van de week uit je verhaal te halen dat ze niks met Playstation hadden, maar bv wel wat met Xbox of Nintendo. Je hebt gewoon pech gehad met een tokkieklas als ik het zo lees. Wel jammer als je daar frustraties aan over hebt gehouden. Ik zou zeggen, laat dat niet overheersen en geniet lekker van dingen die je zelf graag doet. Geheel onnodig als andere mensen jouw leven bepalen.

Een tijdje terug kwam ik een voormalige vriendin tegen, we waren behoorlijk hecht in onze tienerjaren. We hadden een gesprek en op een gegeven moment zei ik iets over gamen. Ze vroeg: "WAT? Doe je dat nog altijd???". Mijn reactie: "ik weet dat het een grote klap is, maar je komt er vast wel overheen - desnoods betaal ik de therapeut".

avatar van centurion81
centurion81 (moderator)
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Dat ken ik. Al mijn vrienden hebben gegamed, maar de meeste zijn gestopt. Slechts een enkeling is doorgegaan. Ik ben nooit gestopt, wel wat geminderd. Maar ik heb ook maar weinig vrienden waar ik een gesprek over games mee kan houden. Vind ik ook niet zo erg, ik zoek een forum als deze op.

Het is nu eenmaal makkelijker en meer geaccepteerd als het onderwerp films, series, Netflix of televisie is.

Ik laat het overigens ook nooit merken. Op social media plaats ik nooit wat over mijn hobby's.


Had ik kunnen schrijven

avatar van mrdig
centurion81 schreef:
(quote)


Had ik kunnen schrijven


Ik vind het juist wel leuk om te melden aan mensen dat ik relatief gezien veel game. Juist om die reacties. Dus de vraag hoe was je weekend kunnen beantwoorden met: nou hele weekend zowat zitten gamen. En dan die stilte laten vallen en kijken hoe ze reageren. Heerlijk. Soms heel verbaasd (echt? Zonde van je tijd) soms juist ook heel positief. (Vet, welke games dan?). Je krijgt hoe dan ook een leuke discussie.

Nu werk ik en m’n vriendenkring zowat allemaal in de ICT, dus relatief veel gamers. Bij de standup elke ochtend op het werk passeren de nieuwste games vaak ook de revue.

Op social media deel ik ook af en toe ook wat omtrent gaming met als gevolg dat je zomaar op een zondagmiddag door een vage kennis van vroeger wordt geappt die meldt dat ie in een computermuseum rondloopt met de kids en dat dat echt wat voor mij is. Haha dikke prima.

Terugkomend op Fonzzz002: Respect voor je verhaal en dat je het deelt met ons

avatar van horizon
Wat betreft dat gamen: weet dat mensen nog wel eens naar m'n zoontje (nouja, tje) kijkt als hij weer over gamen heeft. Maar wat de meeste gewoon vergeten is dat het gamen van tegenwoordig veel socialer is dan vroeger. Ze hebben echt veel contact online tegenwoording. En daar wordt dan ook weer vaak neerbuigende (boejaa) over gedaan (terwijl ze zelf allemaal op whatsapp hangen). En vaak hebben ze gewoon gesprekken op die manier. Ja, af en toe flippen ze tijdens een spel, haha, maar dat mag.

Achter de tv hangen of hele dag youtube kijken is in mijn optiek dan stuk minder sociaal.

En als ze nog genoeg naar buiten gaan, wat tegenwoordig door corona ook meer aan banden is gelegd), is er toch niets aan de hand.

avatar van Ajax&Litmanen1
horizon schreef:
Wat betreft dat gamen: weet dat mensen nog wel eens naar m'n zoontje (nouja, tje) kijkt als hij weer over gamen heeft. Maar wat de meeste gewoon vergeten is dat het gamen van tegenwoordig veel socialer is dan vroeger. Ze hebben echt veel contact online tegenwoording. En daar wordt dan ook weer vaak neerbuigende (boejaa) over gedaan (terwijl ze zelf allemaal op whatsapp hangen). En vaak hebben ze gewoon gesprekken op die manier. Ja, af en toe flippen ze tijdens een spel, haha, maar dat mag.

Achter de tv hangen of hele dag youtube kijken is in mijn optiek dan stuk minder sociaal.

En als ze nog genoeg naar buiten gaan, wat tegenwoordig door corona ook meer aan banden is gelegd), is er toch niets aan de hand.


Maar hoe dan? De ouders van nu met kleine kinderen zijn toch zelf tegenwoordig ook mensen die opgegroeid zijn met gamen in de jaren 90, 00 en 10? Kijk, mijn ouders hebben nooit gegamed en gaan dat ook niet doen. Bij hen snap ik enige onwetendheid (je krijgt nog eens vierkante ogen jongen...als ik vroeger weer een hele dag aan het gamen was), maar toch niet bij mensen die het zelf ook altijd hebben gedaan?

En inderdaad, dat zijn dan mensen die 305 keer per dag FB of Instagram checken en de hele avond tv of Netflix aan hebben. Zelfs al was gamen niet sociaal, dan nog is het niet minder dan de alternatieven. Zolang je een kind ook maar buiten laat spelen, vriendjes laat zien of er iets mee gaat ondernemen. Ik zat als kind honderden uren GoldenEye of Mario Kart met vriendjes te spelen. Kostelijke jaren.

avatar van legian
Ajax&Litmanen1 schreef:
Maar hoe dan? De ouders van nu met kleine kinderen zijn toch zelf tegenwoordig ook mensen die opgegroeid zijn met gamen in de jaren 90, 00 en 10? Kijk, mijn ouders hebben nooit gegamed en gaan dat ook niet doen. Bij hen snap ik enige onwetendheid (je krijgt nog eens vierkante ogen jongen...als ik vroeger weer een hele dag aan het gamen was), maar toch niet bij mensen die het zelf ook altijd hebben gedaan?

Ik kom verrassend veel leeftijdsgenoten en vrienden (eind 20 tot eind 30 en zelfs wat mensen zo halverwege de 40) tegen die vroeger die-hard gamers waren. Maar die het nu als een fase zien en dus ook verbaasd zijn als je ze verteld nog steeds te gamen. En zelfs mensen met wie ik vroeger veel gegamed heb die het idee hebben of ik nooit verder gegroeid ben. Op de een of andere manier groeien die mensen eruit.

avatar van Confusie
Herken dit allemaal totaal niet. Ik en m'n maatje zijn gewoon nog steeds net zo into drugs en videospellen als toen we 12 waren. En hij heeft dan ook nog kinderen.

Fonzzz002 schreef:
Om maar even ongeremde, onverwerkte frustratie eruit te gooien (met kans de gedragsregels te overtreden..):

Wat mij mateloos frustreert is de arrogantie die mensen kunnen hebben omtrent hun smaak. Heb door mijn leven heen vaak genoeg speeches gehoord over wat er allemaal mis mij zou zijn, enkel op basis dat ik dingen kon waarderen die de betreffende persoon slecht vond. Kinderen op schoolpleinen die me treiterde voor het dragen van een Dragon Ball Z shirt, middelbare school waar ik belachelijk werd gemaakt voor bepaalde bands die ik goed vond, zelfs tijdens de studie werd ik herhaaldelijk zwartgemaakt voor het waarderen van Playstation. En dan bedoel ik niet lollig treiteren, maar echt herhaaldelijk ermee gestangd worden en dat het niet ophield na meerdere keren aan te geven dat het niet gewaardeerd werd. Ook online zie je talloze artsnop, blaaskaak speeches over hoe o.a. het superhelden genre voor het “gewone publiek” is die niet “de intelligentie bevat om echt talent te waarderen". Look who is talking. Of PC masterrace die over spreekt alsof je een idioot bent voor het waarderen van consoles, onder het motto "het is maar een grapje", terwijl ze heel defensief worden als je eens hetzelfde terugzegt. Want oh jee, er zou iemand maar plezier beleven aan iets dat je niet aanspreekt. Dat moet wel betekenen dat ze psychisch niet in orde zijn. Vanzelfsprekend.

Hoe hoger men over zichzelf denkt, hoe minder ze in de praktijk over de inhoud te melden hebben. De domste ‘kritiekpunten’ die ik ooit heb gehoord komen van mensen die beweren het zogenaamd beter te weten dan de rest, niet realiserend wat een waanzin er uit hun mond komt. Nee The Lion King is niet een baggerfilm omdat "Walt een nazi was". Dat slaat helemaal nergens op. Iedere aap kan zeggen dat alles aan een product dom en slecht is. Op zo’n moment ben je niet een intelligent figuur die een scherpe analyse maakt, maar een blaaskaak die oppervlakkige haatpreken houd in een poging slimmer te lijken dan hij is.

Als je dit soort dingen vaak genoeg hoort dan ga je twijfelen in hoeverre het onjuist is, wat ze zeggen. Ik heb serieus uit onzekerheid een psychologisch onderzoek en een intelligentie test gedaan, afvragend of ik daadwerkelijk iets had. Daar is uit gebleken dat ik niets had, minus dat ik opmerkelijk veel stres heb ervaren, en mijn intelligentie hangt net ietsjes boven het gemiddelde. Dus hier, een grote middelvinger voor alle assholes van de basisschool, middelbaar, studie en internetforums die de noodzaak moesten voelen op andere neer te praten voor hun smaak. Een trieste eigenschap die helaas teveel mensen hebben. Heb lief of haat wat je wilt, maar wees er geen klootzak over.


Natuurlijk komt snobisme overal voor, maar er is een typisch Nederlandse variant: "Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg." En je valt al heel snel buiten de boot qua voorkeuren, dat kan om van alles gaan. Het is een bekrompen, miezerig volkje dat uitblinkt in middelmaat en gezever om niks. Dit alles ten dienste van het welbekende maaiveld waar niemand boven uit mag steken maar ook de zwak presterenden niet laag mogen worden ingeschat. Dit middelmaat-denken is doordrenkt in een aantal van de meest wezenlijke facetten van leven in ons land: sociaal leven, school en werk.

Oh ja, afgezien van het moeten dragen van Nikes en Levi broeken, was het op mijn school ook nog zo dat ik uitgelachen werd over het hebben van een NES (ik was 14). Werd gezien als iets voor kleine kinderen. Zo zijn er ook nog steeds hele volksstammen die denken dat tekenfilms nooit voor volwassenen gemaakt worden.

Waar ik me ook aan erger is de Pavlov reactie. Noem je een naam van iemand enkel als voorbeeld in een bepaalde context dan wordt nooit naar die context geluisterd, maar enkel emotioneel gereageerd op die naam. Ad hominem zeg maar.

Wat jij noemt over die testen....hadden maar meer mensen die zelftwijfel. Je kunt je zeker teveel aantrekken maar de platitude "trek je er niks van aan joh", daar heb je ook weinig aan. Altijd zelf blijven nadenken is toch echt het beste. Dan kun je de zin en de onzin van elkaar scheiden. Verder maak je ook geen vrienden als je nooit vertelt wat je nou echt prachtig vind en je enkel gedeisd houdt, dus laat je niet gek maken.

legian schreef:

Ik kom verrassend veel leeftijdsgenoten en vrienden (eind 20 tot eind 30 en zelfs wat mensen zo halverwege de 40) tegen die vroeger die-hard gamers waren. Maar die het nu als een fase zien en dus ook verbaasd zijn als je ze verteld nog steeds te gamen. En zelfs mensen met wie ik vroeger veel gegamed heb die het idee hebben of ik nooit verder gegroeid ben. Op de een of andere manier groeien die mensen eruit.


Het is niet perse dat ze het niks meer vinden, ze hebben er gewoon geen tijd meer voor omdat er een vrouw in beeld komt en daarna kinderen. Of ze zijn daarnaar druk op zoek. Plus eventueel nog andere liefhebberijen. Het stikt van de vaders die nogal sombertjes moeten constateren dat ze eigenlijk helemaal geen tijd meer hebben voor alles wat ze als kind al geweldig leuk vonden, er zijn dan veel verantwoordelijkheden bijgekomen. Veel vrouwen knappen ook af op fanatieke gamers en sommige mannen stoppen er daarom mee. Ik ben zelf erg blij dat ik me niet zo richt op wat anderen graag van mij willen maar dat ik gewoon lekker doe wat ik zelf wil zonder compromissen, ik hoef niet perse een vrouw in mijn leven te hebben. Maar erken natuurlijk dat mensen vrij uniek zijn in wat ze willen dus voor iedereen is het weer anders.

avatar van legian
FlorisV schreef:
Het is niet perse dat ze het niks meer vinden, ze hebben er gewoon geen tijd meer voor omdat er een vrouw in beeld komt en daarna kinderen. Plus eventueel nog andere liefhebberijen. ... er zijn dan veel verantwoordelijkheden bijgekomen.

Die zijn er ook zeker, dat is ook begrijpelijk. Ik game ook een stuk minder dan vroeger vanwege beperkte tijd, verantwoordelijkheden en andere hobby's. Toch zijn er veel mensen in mijn omgeving die echt uit het gamen gegroeid zijn. Waarvan sommige gamen echt als een 'kinder' ding zien en niet iets wat 'volwassenen' zouden moeten doen.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:47 uur

geplaatst: vandaag om 22:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.