Op internet kom ik weleens “vroeger was alles beter” posts tegen op het gebied van videogames. Persoonlijk vind ik deze vaak wat geromantiseerd, al zijn de kritieken niet geheel onterecht. Wat vind jij krachten (of juist zwaktes) van het gamen van nu, ten opzicht van 15+ jaar geleden?

Voor mij zijn de voordelen van het moderne gamen:
- Veel meer manieren om over nieuwe releases te leren en te weten komen wat men van nieuwe games vind. Vroeger moest ik het vooral hebben van wat op tv verscheen, demo discs en wat vrienden speelde.
- Patches / updates. De voorkeur is dat games zo functionerend mogelijk uitkomen, maar in tegenstelling tot vroeger kunnen developers nu glitches eruit halen en balancing patches maken.
- Game pass, PS plus en Nintendo Online bieden toegang tot een grote bibliotheek aan videogames voor een relatief lage prijs. Er zijn ook genoeg aanbiedingen waarin je tientallen (tot honderd+) euro’s aan korting kan krijgen.
- Beschikbaarheid. Veel (oude) games zijn speelbaar op de meeste moderne platforms. En zo niet, dan zijn er emulators die schaarse games toch toegankelijk maken.
- Fan creaties. Fans kunnen mods maken die problemen met de hoofdgame verbeteren, leuke fangames gratis online zetten (Sonic Mania was oorspronkelijk een fangame) of vertalingen geven voor games die niet uit Japan zijn verschenen.
- Online communicatie is eenvoudig gemaakt. Discord is een prettige tool om tijdens het gamen te gebruiken en Playstation / Xbox hebben goede ingebouwde groepgesprek functies.
- Toegankelijkheid. Games geven je steeds meer vrijheid in hoe je het wilt spelen: aanpasbare controls, tekst en taal naar smaak aanpassen, drukke effecten uitzetten of de volumes van verschillende onderdelen aanpassen etc.
- Kwaliteit. De meningen hierover zijn verdeeld, maar ik vind dat games steeds beter worden. Als ik kijk naar het gemiddelde van mijn Top 5 games per jaar, is er een duidelijke stijgende lijn.

De nadelen:
- Season passes, microtransactions, overpriced DLC, free-to play bullshit, Deluxe editions etc. Games kunnen er alles aan doen om zoveel mogelijk extra centen uit je te trekken. Disney Speedstorm en Multiversus waren leuke games, maar ze gaven broodkruimels aan beloningen en verwachten dat je 30+ euro voor nieuwe characters of skins betaalde.
- Er word minder fysiek uitgebracht, waardoor games doorverkopen minder gebeurd. Aankopen zijn meestal beperkt tot mij en de vriend met wie ik mijn account deel.
- Verplicht inloggen of accounts maken. Laatst wilde ik Faaast Penguin proberen, maar het was nodig om een Epic Game Store account te hebben. Het lukte mij niet de gegevens te achterhalen en gaf het op. Had ook frustratie bij het spelen van Uno door een Ubisof account te moeten aanmaken.
- Gemiddeld lijken games in minder vaak in goede staat te releasen (al ben ik dit probleem zelf weinig tegengekomen). De grootste boosdoeners waren Cyberpunk 2077 en No Man Sky. Om nog maar te zwijgen over games die langdurig in early acces zitten.
- Online communities en hate-trains. Soms functioneren online forums (bv Reddit, Twitter of Youtube) meer als klaagmuren dan leuke discussies tussen liefhebbers. Alsof men niet eens plezier aan deze hobby beleeft. Gamers kunnen Metacritic bombarderen met 1*tjes omdat ze het niet met de richting eens zijn, de spot drijven men liefhebber van een controversieel spel of dreigementen sturen naar de makers. Clickbait titels op youtube zoals “ Why everbody hates x” , of opmerkelijk lage userscores op Metacritic, neem ik allang niet meer serieus.

Eigenlijk ben ik het met alles wel eens.

Moderne games zijn veel groter en epischer dan de meeste oude games doordat er veel meer kan en veel meer budget is maar je krijgt bij release ook veel games die nog niet klaar zijn en waar ze nog jaren aan willen verdienen. Dat is niet my cup of tea. Ik doe niet aan season passes of DLC.

Wat ik verder heel goed vind is de beschikbaarheid ja, wat je al zegt. Op de Nintendo Switch 1 en 2 kun je bv zo enorm veel klassieke titels spelen en Xbox heeft het al helemaal goed voor elkaar dat je op een Series X gewoon terug kan gaan tot de library van de eerste Xbox.

Is modern gaming leuker dan vroeger? Nee, zeker niet. Vroeger had je minder games, maar ze waren wel compleet en je leerde een titel maanden of jaren te spelen. Tegenwoordig vliegen we van game naar game. Vroeger werd de standaard gezet voor veel genres en waren titels echt vernieuwend. Nu zijn games vooral geperfectionaliseerd. Maar dat is toch anders.

Maar ik blijf gelukkig nog altijd graag gamen, er komt zoveel uit dat ik altijd titels op de wenslijst heb. En meestal wacht ik er een jaar mee, dan is alles netjes gepatched.

Grootse nadeel van moderne gaming: vaak digitaal only, talloze updates, always online, online DRM check zoals die van Playstation die deze week in het nieuws was.

Laatste weken wat gameboy en gameboy advance lopen spelen, cartridge erin en gaan. Geen gedoe, Tegelijkertijd liep iemand deze week in onze game-app-groep te tieren dat zijn Call of duty werd bijgewerkt d.m.v een 240GB tellende update wat hem veels te veel tijd en frustratie kostte.

Ik vind zeker niet dat vroeger alles beter was. Er waren destijds wel een heel deel ontwikkelaars die creatiever waren en dat scheen ook door echt door in het design. Maar dat had er natuurlijk veel mee te maken dat we pas aan het begin stonden van een heel nieuwe vorm van entertainment. En de markt dus ook meer open was voor krankzinnige ideeen. Dat heb je anno nu dus in de Indie scene.

Patches en updates? Noodzakelijk kwaad. Ook heel vroeger had je games met bugs en errors. En dan zat je er helaas mee. Geen mogelijkheid om de game via via te herstellen of te patchen. Als je terugkijkt best wel vervelend. Al had ik wel liever dat de technische kant wat beter werd afgewerkt tegenwoordig.

Beschikbaarheid is een super pluspunt. Je bind bijna alles wel op de een of andere manier. Steam en GOG zijn geweldig. Maar ook tweedehandswinkels en beurzen wereldwijd zijn een optie. Lang leve het internet. En het is zelfs geweldig om te zien dat een heel dedicated userbase voor alle home computer en consoles 20 jaar na dato NOG ALTIJD prima spellen ontwikkeld voor consoles.

Sales en prijzen. Ook.op beurzen. Helaas is het dan wel zo fysieke media (waar ik nog steeds van houd) een langzaam voorbijgaand middel is. Maar ach. Ik pas me er wel op aan. Met een 2000-3000 games fysiek in de kast en makkelijk dat aantal digitaal is het niet eens meer zo een ramp dat ik niet van alles een doosje heb. Er zijn een paar series die ik graag fysiek wil hebben, maar als je een jaar wacht? Heb je de game van 60-70 euro vaak voor 10-15. En dat is ook wel een voordeel. Al is het maar om eens een uurtje te testen.

'Always online' - en beschermingssoftware. Daar heb ik een rothekel aan. Ik heb het spel gekocht. Oh nee. Ik heb de gebruikerslicentie gekocht. Irritant. Geen internet is geen spel. Maar gelukkig wonen we niet in een 3de wereld land. En anders kan je nog steeds wel tergrijpen naar de fysieke games. Maar ik heb het ook wel met 'maak een account aan bij x of y'. Kom op. Ik wil gewoon spelen.

Je word overal doodgegooid met info over games. Ik vond en vind het charmant om in grove lijnen iets te lezen of zien. Maar niet zodanig doodgegooid te worden met info dat ik al het idee heb dat ik het spel gespeeld heb voordat dit effectief zo is. Maar dat is geen punt. Ik probeer me aan een hoop info toch wat te onttrekken. Demo van 10 of 15 minuten is leuk. Ook krijg je het algehele nostalgische gevoel dat je had toen je 10 of 15 was en weken of maanden vooruit keek naar een game amper nog. Of toch niet op dezelfde maniet. In 2026 koop je er 10. Waarvan er 2 blijven plakken, 1 voor met vrienden op de couch is, de rest op de stapel beland voor 'ooit'. Maar ook daar - geen drama. Ik raak meerdere keren per jaar heel enthousiast over games die bijna eenzelfde euforie teweeg brengen. En dan zeker in het Indie / AA klassement.

Dus was alles beter voor mij? Neen. Er zijn net zoveel pareltjes (de grote franchises met deel 5, 9 en 13 in hun naam daargelaten) die me steeds verrassen. En zelfs de games die dat niet doen zijn vaak ook gewoon nog leuk.

Mijn grootste nadeel bij moderne games is het feit dat alles zo'n tergend lange speelduur moet hebben tegenwoordig. Een RPG die je vroeger in 30-60 uur uit kon spelen, duurt nu vaak minstens 100 uur. Om nog maar te zwijgen over lineaire games. Die worden ook steeds langer en langer.

Dit heb ik ook ja. Daarom begin ik niet eens aan Crimson Desert, dan ben ik tot de kerst met die game bezig. Ik speel graag veel games in een jaar. Zeker singleplayertitels vind ik tussen de 10 a 20 uur lang zat. Zo'n The Last of Us part 2 was plots twee maal zo lang als de eerste game wat ik erg onnodig vond.

Ik heb nu op vakantie mijn switch meegenomen om Pokemon Leafgreen eens te spelen (en om de oude Pokemon Red en Silver dagen weer te herbeleven). En dan vallen er toch wel wat dingen op met gamen van tegenwoordig.

*Oke, dit bericht werd toch wat langer dan aanvankelijk gedacht. En dan zal ik ongetwijfeld nog wel wat vergeten zijn...

- Een voordeel van nu is de makkelijk heid waarmee je games kan spelen. Het xbox play anywhere principe is ideaal, op console, pc, streaming, overal dezelfde game en saves kunnen spelen is heerlijk. Dat was vroeger niet.
- Daar komt ook de backwards compatibiliteit bij trouwens. Hoewel Nintendo dat nog wel wat kan verbeteren. Maar het feit dat ik nu eindelijk Leafgreen kan spelen is wel erg fijn. De beschikbaarheid van oude games is wel erg fijn. Hoewel daar ook duidelijk nadelen aan zitten aangezien door rechten kwesties en verloren gegane bedrijven bepaalde games dus niet digitaal beschikbaar zijn en ook niet meer gedrukt worden. Zo wil ik nog Tony Hawk American Wasteland voor de xbox hebben, maar die is digitaal dus niet beschikbaar en fysiek kan ik hem niet vinden. Maar dat als side note.
- Dat ik nu een game op mijn telefoon kan kopen en alvast kan laten installeren (of pre-instal bij pre-orders) is heerlijk. Thuis komen en direct kunnen gamen scheelt heel veel (afgezien van een day one patch maar die komt later langs). Dat was wel eens anders, met moeten wachten op downloads en traag internet. Of de tijd dat je eerst een dvd in de console moest steken en die moest installeren. Pff dat mis ik niet.
- In vervolg daarop, nog vroeger was het game kopen, cassette of disc erin stoppen en gamen. Geen patches, geen installaties, geen gedoe. Dat was ook wel heerlijk.
- De technologische sprongen die gemaakt zijn zorgen voor indrukwekkende games. En hoewel het er vroeger ook wel goed uit zag zijn er de laatste jaren ook wel echt prachtig games uitgekomen. Maar ook qua mogelijkheden in de gameplay is het wel erg fijn.

Qua nadelen, Tja.
- het overcomplete en gigantische aanbod van games. Maar dat is eigenlijk met de hele entertainment industrie gaande. Er is simpelweg teveel aanbod wat mij betreft. Ik zijn zoveel interessante games die gereleased worden, of die ik zelfs al bezit. Maar waar ik simpelweg nooit aan toe kom. Ik hoef voor de rest van mijn leven geen games meer te kopen en heb nog genoeg te spelen.
- Daarnaast is er zoveel dat zo enorm veel op elkaar lijkt dat het ook niet echt interessant maakt.
- De welbekende day one patch. Een kant en klare game afleveren zit er tegenwoordig niet meer in. Dat was vroeger ook niet altijd zo, maar hoe vaak ik wel niet een game wilde opstarten die ik had laten installeren om gegroet te worden met een patch die geïnstalleerd moet worden.... Erg vermoeiend.
- Sowieso de constante patches en updates die komen bij games. Vroeger wilde je de game veelal direct hebben, nu kan je beter een jaar wachten zodat die in ieder geval grotendeels gefixt is en goed werkt.
- Always online. Waarom moeten singleplayer games nou online verbonden zijn. Waarom. Waarom moet ik perse een internet verbinding hebben om lekker ik mijn eentje te kunnen spelen...
- Seasons, battle pass, en dergelijke meuk. Allemaal om je maar aan de game gebonden te houden. Leuk voor eventjes, maar het Fomo concept stoort mij enorm. Kijk naar Forza Horizon bijvoorbeeld. Elke week een nieuw seizoen en nieuwe rewards, nieuwe missies, opdrachten en dergelijke. Maar die van vorige week kan ik niet meer spelen. Leuk als je elke week tijd hebt, maar dat heb ik zeker niet. En dan heb je zelfs nog dagelijkse rewards..... Alsof ik elke dag de tijd heb om van alles en nog wat te doen. Laat me dat lekker op mijn eigen tijd doen. En om dan even bij Forza Horizon te blijven. Daar zitten best wel wat leuke opdrachten in vond ik. Zoals dat je met een bepaald voertuig bepaalde opdrachten moest doen. Dat vond ik wel tof, maar die oude kan je niet meer spelen na die week. Die zijn gewoon foetsie... Nee dat mag echt stoppen. Dan liever gewoon weer terug naar vroeger toen je die zooi niet had.
- De spanning en anticipatie voor releases is er niet meer. Ok misschien GTA VI dan nog, maar daar heb ik niet zoveel mee. De laatste game waar ik echt naar uitkeek was Halo Infinite. Maar daarvoor was het Dishonored 2, Bioshock (Infinite) en Halo 3 denk ik. Misschien is dat ook een stukje ouder worden. Maar vroeger keek ik echt uit naar een nieuwe Pokemon, Mario/Mario Kart, etc. Nu eigenlijk totaal niet.
- alles digitaal. Ok, dit is voor mij deels een pluspunt, het gemak is namelijk heel erg fijn. Maar ik kan me vroeger nog herinneren dat ik echt uitkeek naar de release dag en toen naar de winkel snelde om de game te halen. Zo kan ik me Halo 3 en Bioshock deluxe editions nog herinneren. Dat waren ook een beetje de laatste denk ik, of ja Dishonored GoTY editie dan nog. Daarna was het toch al snel veel meer digitaal of nog eventjes bestellen. Maar hoe tof was het om naar de winkel te gaan, die toffe steelcase of deluxe versie op te halen en te genieten van alles wat erbij zat. Een mooi vormgegeven boekje met informatie, een poster. Sowieso een mooie hoes om meer te zetten. Nu is het hup even downloaden en klaar. En hoewel ik de digitale versie echt wel erg fijn en gemakkelijk vindt. Ik weet dat die versies er nog steeds zijn, maar het mist voor mij de impact van vroeger. Toen keek ik ernaar uit. Nu bestel je het eventjes op vol en beland het in de brievenbus (of bij het pakketpunt).
- Dat het schijfje, als je die fysiek überhaupt nog krijgt niets meer is dan een licentie check. En dat de game er niet eens meer opstaat. Zo jammer, maar ook weer niet heel gek gezien ze games dusdanig log maken dat je het ook niet meer op een schijfje geperst krijgt.
- de speelduur kunstmatig oprekken met allerlei side missions, extra activiteiten en seasons en dergelijke. Ook bij singleplayer games wordt er van alles en nog wat bijgetrokken om de speler maar zo lang mogelijk te laten spelen. In plaats van een goed sterk verhaal en leuke campaign neer te zetten. Max Payne deed dat perfect, sterk simpel snel en effectief. En daardoor juist leuk om nog eens door te spelen. FEAR ook, die game is veel korter dan ik dacht en speel je daarom snel nog een keer. Maar ik hoef geen eindeloze missies waarin ik 16 keer hetzelfde moet doen en maar kleine hapjes verhaal krijg. Als het in 6 uur kan is dat prima, dat hoeft geen 20 uur te duren. Wat niet wilt zeggen dat het niet vermakelijk kan zijn. Zo geniet ik enorm van de nieuwe Doom games. Maar die mogen ook wel een aantal uurtjes korter van mij.
- Dat alles maar open-world moet zijn en overal rpg elementen in gepropt moeten worden. Voor mijn gevoel is het vooral om maar extra speeltijd toe te voegen. Terwijl het vaak voor het verhaal helemaal geen goede toevoeging is. Zie gears 5 bijvoorbeeld, die open world stukken waren vermakelijk maar het had allemaal prima lineair kunnen zijn. Of Halo Infinite, als die gewoon lineair was geweest hadden ze meer met de campaign kunnen doen en waarschijnlijk ook niet allerlei basis functies uit de game hoeven laten. En uiteindelijk voegde het niets toe. Want een checkpoint bevrijden is leuk, maar dat doe je niet elke keer opnieuw. Helemaal gezien er verder niets gebeurde.
- De constante focus op levensechte graphics. Tuurlijk het oog wil ook wat. Maar de winst is tegenwoordig maar minimaal en het kost zoveel energie en focus dat het vaak ten koste gaat van andere belangrijke(re) elementen. En het zorgt ervoor dat alles op elkaar lijkt omdat alles maar levens echt moet zijn. De diversiteit verdwijnt zo. Vooral een triple A probleem, de Indie scène kiest vaker voor mindere graphics en/of een meer stilistische benadering.

Dan heb ik nog Gamepass. Waarbij ik vooral in dubio zit want het is een zegen en een vloek. Het gemak om games te kunnen proberen en te spelen is ideaal. Vooral de first party games heb ik zodoende toch wel kunnen meepakken. Maar het groeiende aanbod zorgt ergens voor keuze stress en omdat het gros er maar tijdelijk opstaat is het ook niet altijd even interessant en wordt er een druk gecreëerd. Het is ook omdat ze het prijstechnisch steeds minder interessant gemaakt hebben, voor mij dan, dat ik het laat verlopen komende maand. Maar ik heb zo wel wat toppers gespeeld die ik anders nooit had gekocht. De service bied wel wat fijns en ik denk dat er ook zeker wel een toekomst in zit. Maar het is voor mij toch nadelig voor de consumptie van games. Iets wat Spotify ook met muziek doet. We gaan van nummer naar nummer, terwijl je vroeger een cd kocht en die helemaal plat draaide. Nu luister je er nauwelijks nog naar terwijl Spotify al een hele playlist voor je hebt klaargezet die elke week weer gevuld wordt met nieuwe nummers. Datzelfde effect heeft Gamepass ook, waar je vroeger een game kocht en er echt voor ging zitten is het nu zodra het wat moeilijk wordt, irritant of niet interessant is op naar de volgende. Want ja het zit toch in het abbo. Het consumeren wordt allemaal oppervlakkiger.

En dan de kwaliteit. Of dat beter is geworden betwijfel ik, of het slechter is geworden trouwens ook. Want er worden echt nog wel kwalitatief sterke games afgeleverd. Net zoals vroeger. Maar ik kan niet zeggen dat ik de games van nu kwalitatief beter vindt van vroeger. Of dat ik de games van vroeger kwalitatief beter vindt dan nu. De kwalitatieve games komen vooral van goede devs, en die had je vroeger en heb je nog steeds. Er zijn alleen meer tools en betere technologie beschikbaar. Maar wat er vroeger gedaan werdt met de beperkte middelen heeft echt wel wat. En dat heb je tegenwoordig dan eigenlijk weer niet.

Ik vergeet nog een gigantisch grote frustratie: dat je overal fucking accounts voor aan moet maken. Zelfs op console bij een singleplayergame kom je er niet aan onderuit dat je een EA, Ubisoft, Bethesda etc account moet hebben. Dan moet je dus weer de laptop aangooien, een account maken, je krijgt een code en die vul je in en los van dat is er WEER een bedrijf dat je data zit te tracken.

Om nog te zwijgen om die dubieuze bedrijven die je ingame allerlei shit willen laten kopen. Je moet eerst een Call of Duty installeren. Mega installatie, daarna vaak een enorme update erover, dan dwingen ze je een account aan te maken en in de menu's proberen ze je bakken DLC of skins te verkopen. Soms kan je nauwelijks meer de ''campagne'' of new game knop vinden omdat ze er een onoverzichtelijke berg poep van hebben gemaakt. Dit maakt me oprecht heel boos want het is zo consumentonvriendelijk en onbeschoft.

Neem ook Fifa, of EA FC zoals die ellende nu heet. Het is toch knap dat de menu's en het overzicht echt zoveel slechter zijn geworden de afgelopen 10 jaar. Het is alleen maar zo bewerkt omdat ze je nog meer aan willen smeren. Alsof je niet gewoon recht op happy gamen hebt als je al 60 euro hebt gelapt voor die game.

En dat geldt ook voor dat always online gedoe. Kan me nog herinneren jaren terug dat ik mijn Switch mee had in het vliegtuig en dat ik de originele Doom van 30+ jaar terug wilde starten. Kon niet, want niet verbonden met de server. Ja, echt. Dat is dan modern gamen.

Grafisch en qua controls is alles vandaag vele malen beter maar consumenten nemen ze gewoon niet meer serieus.

Dat is toch wel niet meer echt het geval, ik hou me daar al sinds 2008 intensief mee bezig, en de laatste 3 jaren is de minimum prijs van games toch gemiddeld gestegen naar 20~25 EUR. Ten tijde van PS4 was dat makkelijk 10EUR maar in de tussentijd, met PS5 toch eerder 20EUR. En Nintendo was daar altijd al een uitzondering op, behalve multi-platform games of massa games zoals bv. Ubisoft.

Akkoord. Een 5-10 euro erbij afhangende van platform (op bvb Steam gebeurt het vrij regelmatig dat games onder de 20 vallen - alsook bij uitzondering wel eens digitale sales) zodat je 20-25 betaald zal momenteel wellicht de norm zijn. Neemt niet weg dat ik dat nog altijd veel behapbaarder vind dan de originele prijs.

Wat ook een voordeel is van het moderne gamen waar ik regelmatig gebruik van maak: online guides, walkthroughs, tips & tricks videos etc. Vroeger als ik vast kwam te zitten, dan was het meestal het einde van die game (met geluk had je een vriend die wist wat te doen). Tegenwoordig kun je heel eenvoudig het internet raadplegen voor het geval je een puzzel niet lukt, je moeite hebt met een boss, collectables wilt zoeken, geheime eindes wilt vrijspelen of secrets wilt ontdekken enzo. Ik probeer altijd zoveel mogelijk op eigen hachje te doen, maar het is geen verplichting meer om alles zelf te ontrafelen en daar ben ik blij mee.

Een tijdje terug had ik een paar PS2 games gespeeld en het viel mij op dat de ingame tutorials ook wat roestig waren in vergelijking met moderne ingame tutorials. De tutorials waren vaak overweldigende lappen tekst die meteen alle mechanics probeerde uit te leggen, of ze legde juist te weinig uit waardoor ik pas laat achter belangrijke moves kwam. Tegenwoordig weten tutorials vaak op speelse, stapsgewijze manier de mechanics uit te leggen. Niet meteen alles op tafel gooien, maar je wat speelruimte geven om met de losse onderdelen bekend te raken.

Niet helemaal waar, in de jaren 90 had je natuurlijk in tijdschrijften walktroughs uitgeschreven en waren er ook vaak bij grote games speciale boeken/tijdschriften te koop die de hele game met je doorliepen.

Uiteraard niet bij elke game dus je hebt deels gelijk maar toen deden ze ook wel je best te helpen. En bv Nintendo had een eigen helpdesk lijn waar je heen kon bellen als je vast liep.

Maar tegenwoordig is het wel veel makkelijker en fijner ja. Ik check heel vaak Youtube als ik vastgelopen ben of geen zin heb in van die irritante puzzles die helemaal niet leuk zijn, zoals bij de Uncharted of Tomb Raider games.