menu

De Site / Gebruikers / Oude Observator's Odyssee

zoeken in:
avatar van Oude Observator
geplaatst:
Beste gamende vrienden,

Vijf dagen geleden begon ik aan mijn Odyssee.

Op school moest ieder van ons ooit wel eens een boekverslag vervaardigen. Als fervent lezer deed ik dat altijd ontzettend graag, niet in het minst omdat ik weinig zaken liever doe dan schrijven. Reeds op jonge leeftijd viel me op dat dit soort opdrachten de gehele ervaring drastisch wijzigde. Zo las ik bijvoorbeeld op een andere, misschien aandachtigere en tevens grondigere, wijze het te lezen boek. Toch was het vooral de nabeschouwing die telkens enorm indruk op me maakte. Er is namelijk een hemelsbreed verschil tussen een leeservaring in de geest laten nasmeulen of concreet aan de slag gaan met de nagebleven indrukken. Geschreven woorden zijn gematerialiseerde gedachten. Eenmaal neergepend kan je in dialoog gaan met jezelf - of een vroegere versie van jezelf - en herformuleren wat je initieel aan het papier toevertrouwde. Door te schrijven leer je te denken. Door erover te schrijven weet je een boek nog meer naar waarde te schatten.

Jammer genoeg doe ik het veel te weinig: aan de slag gaan met mijn indrukken van wat ik gehoord, gelezen, gespeeld en gezien heb. Daar wil ik nu verandering in brengen. Graag zou ik dit op alle Meter-sites doen maar dit zou me ongetwijfeld teveel tijd kosten. Daarom begin ik hier, op de gezellige binnenkoer die ‘Gamesmeter’ heet. Want wat ik daarnet schreef over boeken geldt evenzeer voor games. Ik heb al zoveel fantastische videogames gespeeld, zoveel regionen van mijn geest verkend dankzij games, zo intens geleefd in virtuele werelden, … Maar wat heb ik ermee gedaan? Bitter weinig. Ik wil voortaan van iedere game die door mij gespeeld wordt een review neerpennen. Waar dient dit topic dan voor? In dit topic ga ik kortere berichten posten - al dan niet van poëtische aard - en mijn planning bijhouden. Ja, dat leest u goed. Er is een plan, een uitgestippelde route die ik trotseren zal. Het is immers zo dat ik al veel te lang op een welhaast geïmproviseerde wijze game. Nu neem ik eens dit uit de kast, dan weer dat, … Waardoor ik uiteindelijk alles maar tegelijk niets speel. Met andere woorden: teveel games stop ik halverwege of ik begin aan een franchise en houd het voor bekeken na het eerste deel. Genoeg! Het wordt de hoogste tijd om de geweldige games die ik in mijn collectie heb de eer te bewijzen die ze toekomt.

Dit topic is dus misschien in de allereerste plaats een persoonlijke aangelegenheid. Ik kijk er immers naar uit iets op te bouwen, om later terug te kunnen lezen wat ik gedaan heb. En ja, ik kijk er ook naar uit een structuur te volgen. Want van de manier waarop ik de laatste maanden gegamed heb werd ik eigenlijk een beetje zenuwachtig en het heeft al bij al tot weinig memorabele momenten geleid. Ik zou dit reisverslag ook voor mezelf kunnen houden maar misschien heeft iemand er soms plezier aan door dit topic te grasduinen - het staat anderen uiteraard ook geheel vrij iets te posten, dat spreekt voor zich. Reviews gaan voor alle duidelijkheid bij de gamepagina in kwestie terechtkomen.

Ik heb besloten voorlopig twee ‘groepen’ games in de planning op te nemen. Het zal uiteraard wel eens gebeuren dat ik een indie-game speel die niet in deze lijst is opgenomen maar het is niet de bedoeling er een klepper als Skyrim (bijv.) tussen te gooien.


GROEP 1

Alles dat ontwikkeld werd door Naughty Dog - of er aan gelieerd is - dat ik in mijn bezit heb. Deze lijst zal normaal gezien in deze volgorde afgewerkt worden:

*Crash Bandicoot*
1. Crash Team Racing (PS1)
2. Crash Bandicoot (N. Sane Trilogy)
3. Crash Bandicoot 2: Cortex Strikes Back (N. Sane Trilogy)
4. Crash Bandicoot 3: Warped (N. Sane Trilogy)
5. Crash Team Racing: Nitro Fueled

*Jak*
6. Jak and Daxter: The Precursor Legacy
7. Jak 2: Renegade
8. Jak 3

*Uncharted*
9. Uncharted: Drake’s Fortune
10. Uncharted 2: Among Thieves
11. Uncharted 3: Drake’s Deception
12. Uncharted 4: A Thief’s End

*The Last Of Us*
13. The Last of Us
14. The Last of Us: Part 2


GROEP 2

Alle DOOM-games die ik in mijn bezit heb.

15. DOOM
16. DOOM 2: Hell on Earth
17. DOOM (2016)


Beste reisgenoten, hou u goed en tot binnenkort.

Oude Observator


avatar van Oude Observator
geplaatst:
Op 04/07/2021 begon ik aan de allereerste game van mijn Odyssee: het ongenaakbare Crash Team Racing op de goeie ouwe Playstation 1.

Wat een feest der herkenning. Ik heb de voorbije jaren heel wat uren gestoken in de remake: Crash Team Racing: Nitro-Fueled, en hoe geslaagd deze remake ook is... de eersteling voelt als een andere game. Niet per se minder of beter, gewoon 'anders'. Laat me dit vooropstellen: ik vind het ongelofelijk hoe leuk deze game 22 jaar na release nog steeds is. CTR speelt als een droom. Nagenoeg perfecte besturing, doe het maar eens na.

Op het moment van schrijven heb ik de Story Mode volledig uitgespeeld en heb ik alle Time Trials gedaan (weliswaar enkel N. Tropy's tijden verslagen - in Oxide heb ik nu geen zin, dat doe ik dan wel bij de remake). Dus wat rest me nu nog? Goh. Wat rijden voor het plezier en misschien alle Cups op alle moeilijkheidsgraden voltooien. Mijn verhouding met deze game loopt duidelijk op zijn laatste benen (of rijdt op zijn laatste wielen). Maar wat hadden we toch een prachtige tijd samen.

Binnen enkele dagen volgt een review.

avatar van Oude Observator
geplaatst:
In The Adventure Mode (aka story mode) toch nog alle goude relikwieën behaald - verzameldrift, weet u wel.

Morgen nog alle Cups op hard completen in Arcade Mode en dan is het zaakje afgerond

avatar van Oude Observator
geplaatst:
De review voor Crash Team Racing: CTR

avatar van Oude Observator
geplaatst:
2. EFOOTBALL PES 2020

Na 8 maanden is mijn broer eindelijk nog eens in België, weinig dingen zo leuk als wat potjes PES tegen elkaar.

Crash Bandicoot moet dus nog eventjes wachten
https://www.gamesmeter.nl/images/cover/19000/19015.jpg?cb=1563006629

avatar van Oude Observator
geplaatst:
3. CRASH BANDICOOT (N. SANE TRILOGY)

Destijds nooit de originele games op PS1 gespeeld, enkel spin-offs als CTR en Crash Bash. Ik ben ooit aan deel 1 van de N. Sane Trilogy begonnen maar halverwege ben ik uit pure frustratie gestopt, iets wat me nooit overkomt. Jezus wat een moeilijke games. Laten we eens kijken of ik inmiddels aan mentale rust gewonnen heb

https://www.gamesmeter.nl/images/cover/0/161.jpg

avatar van Grovonion
geplaatst:
Oude Observator schreef:
2. EFOOTBALL PES 2020

Na 8 maanden is mijn broer eindelijk nog eens in België, weinig dingen zo leuk als wat potjes PES tegen elkaar.

Crash Bandicoot moet dus nog eventjes wachten
(afbeelding)
Dat is zo alsof Homerus zijn Odysseus even naar huis naar mama laat gaan om zijn boekentas bij te vullen. Redelijk off-beat

avatar van Oude Observator
geplaatst:
Het woord 'odyssee' was niet verkeerd gekozen.

Vandaag in Crash Bandicoot 30 levens verloren in Slippery Climb. En dan te denken dat je geen enkele keer mag sterven om de rode edelsteen te behalen... eens benieuwd of ik me daar ooit aan zal wagen

geplaatst:
Crash team racing vond ik als kind heel leuk spelen.
We hadden geen super mariokart en dat was het alternatief.
Leuk racen tegen mijn broer die zoals in alle games de betere was dan mij.

Leuk topic om te volgen!

avatar van Oude Observator
geplaatst:
shimahero, mijn eerste kart racer was Super Mario Kart op de SNES. Daarna kwam CTR. Bij beide games zijn de herinneringen met familieleden inderdaad onbetaalbaar.

geplaatst:
Als kind Crash 1 en 3 gespeeld. Crash 1 heel moeilijk. Nooit uitgespeeld.
Wel leuke herinneringen aan de games.
Ik had eerst de Donkey Kong Country serie op de SNES (nr 1. Favoriete gameserie)
Dit was zowat de tegenhanger op PlayStation leek me.
Had ik nu een PS4, dan kocht ik zeker de N.Sane Trilogy remake en ook Crash 4

avatar van Oude Observator
geplaatst:
Beste shimahero, ik heb ook eerst Donkey Kong Country op de SNES gespeeld - wat een weergaloze games! Ik heb Crash Bandicoot nooit eerder als een tegenhanger gezien maar je maakt een heel goed punt.

En Crash 1 is met momenten inderdaad idioot moeilijk, ik heb gelezen dat deel 2 & 3 iets gemakkelijker zijn (gelukkig maar).

avatar van Oude Observator
geplaatst:
Potverdikke... ik heb het gedaan: Slippery Climb zonder te sterven. Zoals u ziet: oefening baart kunst.

Toch wel beetje trots op mezelf

geplaatst:
Oude Observator schreef:
Potverdikke... ik heb het gedaan: Slippery Climb zonder te sterven. Zoals u ziet: oefening baart kunst.

Toch wel beetje trots op mezelf
dat id zo,n verschrikkelijk moeilijk level. Ook die levels op die brug leverde aardig wat frustratie op. Heel moeilijk maar wel te doen. Heb met blood ,Zweet en tranen vorig jaar de platinum trophy gered (had nooit verwacht dat dat me zou lukken )

avatar van Oude Observator
geplaatst:
Wauw, dat moet heel wat doorzettingsvermogen vragen Jeffavoriet. De platinum trophy laat ik aan me voorbij gaan, ik heb het jagen naar trophies sowieso al lang geleden uit mijn leven gebannen.

Ik heb nu alle gems bemachtigd in Crash Bandicoot, en heb dus in-game 100% behaald. Die relics laat ik links liggen, dat is niet aan mij besteed.




avatar van Oude Observator
Review voor Crash Bandicoot.

Deze wordt nog niet op de game-pagina geplaatst, dat doe ik pas wanneer alledrie de delen van N. Sane Trilogy uitgespeeld zijn.

Maar bij deze een exclusieve voorpublicatie




Waar ooit een donker, onbekend wolkendek heerste schijnt nu de zon mijn gemoed naar nieuwe hoogten. Talloos zijn de uren die ik in Crash Team Racing en Crash Bash gestopt heb maar de platform-klassiekers, waar het ten slotte toch allemaal mee begon, had ik nooit eerder gespeeld. Nu ik de eerste worp bedwongen heb en de smaak van victorie doorheen mijn aderen vloeit zijn Mr. Bandicoot en ik voor eeuwig en altijd onafscheidelijk. Binnenkort neem ik deel 2 & 3 tot mij, of hoe mooi anticipatie blinken kan.

Ook al kijk ik nu met enige trots op mijn avontuur terug, nederigheid blijft mijn deel. Want deze game heeft veel van mijn geduld gevraagd. Crash Bandicoot moet zich meermaals afgevraagd hebben of de gamer in kwestie suïcidaal of misschien stomdronken was. Ontploffen, in een ravijn storten, verbranden, door een laser verpulverd worden, gebeten worden door een slang, gespietst worden door booby-traps, … een eindeloze lijst aan kwellingen met de grote “K” van Knullig.

Na een schier eindeloze doodstrijd transformeerde ik echter, zonder enige waarschuwing, zonder enige aanduidbare reden. Plotsklaps sprong ik van platform naar platform alsof ik nooit iets anders gedaan had. Van toen af aan kon ik pas écht van de game genieten en bedwong ik alle obstakels relatief gemakkelijk. Uitdagingen zoals het behalen van de gekleurde gems die ik voorheen onmogelijk achtte vonden in mij plots een doortastende en onverschrokken uitdager.

Mijn favoriete level is misschien wel “The Lost City” - de setting spreekt me enorm aan (ik heb een gezonde interesse in verdwenen beschavingen) en het was ook het eerste level waarin ik een gekleurde gem haalde. Om dit te doen moet je alle kisten in het level breken, zonder te sterven. Wat heerlijk is aan de gekleurde gems is dat je daardoor geheime paden opent in andere levels, waardoor je eerdere levels kan herontdekken of zelfs steil achterover kan vallen over wat in het verborgene op u lag te wachten. Een prachtvoorbeeld is The Great Gate, dit level wordt eenmaal je de juiste gekleurde gem veroverd hebt maar liefst 2x zo groot. En in Native Fortress kan je door de wolken gekust worden, een schitterende ervaring.

In Crash Bandicoot word je beloond voor jouw volharding. Zoals eerder gezegd krijgen de levels een extra dimensie maar de grootste beloning schuilt in wat Crash Bandicoot jouw ziel te schenken heeft. Goeie games zijn niet diegene die jou clichématig als een leeggezogen zombie achterlaten, maar diegene die jou energie geven en laten transformeren. Games die jou achterlaten als een beter mens. De eerste Crash Bandicoot overwinnen was tevens een overwinning op mezelf, een onbetaalbare ervaring.



avatar van Oude Observator
Tijd voor een kleine update.

Ik ben inmiddels vrij ver gevorderd in zowel Crash Bandicoot 2 als Crash Team Racing: Nitro-Fueled. Maar het virus dat PES 2020 heet heeft me terug te pakken, waardoor het spelen van alle Naughty Dog games een klein beetje vertraging oploopt.

Ik ben wel ontzettend blij dat ik anderhalve maand geleden besloten heb op een andere manier te gaan gamen, de voorafgaande maanden waren op dat vlak turbulent - en dan druk ik me nog voorzichtig uit. Nu is er een doel en het doet me goed.

avatar van Oude Observator
Afgelopen vrijdag heb ik Crash Bandicoot 2 afgerond (100%), dit weekend hoop ik Crash Team Racing: Nitro-Fueled tot een goed einde te brengen.

Volgende week zal ik voor beide games een recensie schrijven.

Ik bedenk me nu wel dat ik naar een soort één-game-beleid moet gaan, het bevalt me beter wanneer ik al mijn aandacht op 1 spelletje kan focussen.

avatar van Oude Observator
Review voor Crash Bandicoot 2: Cortex Strikes Back.

Net als bij deel 1 wordt deze nog niet op de game-pagina geplaatst, dat doe ik pas wanneer alledrie de delen van N. Sane Trilogy uitgespeeld zijn.

Maar bij deze wederom een exclusieve voorpublicatie




Cortex slaat terug. Na zijn nederlaag in de eerste game krabbelt hij terug en probeert hij Crash Bandicoot voor zijn kar te spannen. Onze held heeft inmiddels niet stilgezeten want hij heeft enkele nieuwe moves te zijner beschikking. Crash kan nu sliden, bukken en hoger springen dan voorheen. Ook is het berijden van een ijsbeertje machtig geworden en heeft een jetpack geen geheimen voor hem. Dit alles levert een gevarieerdere game dan de eersteling. De uitbreiding van bewegingsmogelijkheden maakt de game ook eenvoudiger - al lijkt het er ook op dat de moeilijkheidsgraad in Cortex Strikes Back een graadje lager is. Dat mocht ook wel, aangezien deel 1 soms enorm frustrerend was. De eindbaas was wel lachwekkend gemakkelijk, toch een vreemde keuze na een nog steeds vrij pittig spel.

Van de hub world ben ik geen grote fan. Ik verkies dat kleurrijke kaart die je in Crash Bandicoot 1 mocht doorkruisen boven de steriel aanvoelende warp-ruimtes. En nu we toch dit onderwerp aansnijden… ook van de ‘alternatieve’ paden die sommige levels hebben word ik niet warm. Niet in het minst omdat ik sommige geheimen nooit zou gevonden hebben zonder op YouTube te spieken, sommige zaken zijn gewoon een tikkeltje te ver gezocht. Maar oké, voorgenoemde zaken categoriseer ik onder de noemer ‘persoonlijke voorkeuren’. Wat wél problematisch is zijn de passages waarin je moet backtracken. Door de manier waarop de camera gepositioneerd is veroorzaakt het steevast problemen wanneer je moet teruglopen. En in sommige levels heb je geen andere keus dan dit te doen. Die secties vond ik steevast enorm enerverend.

Het was wel weer een enorm geslaagde game, waaraan ik veel plezier beleefd heb. Deel 2 voelt op nagenoeg ieder vlak als een upgrade van de eerste game. Ik ben benieuwd wat deel 3 brengen zal. Persoonlijk hoogtepunt van Crash Bandicoot 2: wanneer Crash door een bij gestoken wordt zwelt hij helemaal op, het resultaat vind ik echt hilarisch. De manieren waarop Crash sterft zijn sowieso altijd een beleving op zichzelf.

Mooie franchise. Dat is na deel 2 te hebben gespeeld overduidelijk.




avatar van Oude Observator
Crash Bandicoot 3 nadert zo stilletjes aan het einde, ik zit nu aan 79% denk ik. Het is toch de bedoeling om net als bij de andere Crash-games 100% te halen

Inmiddels die goeie ouwe Modern Warfare nog eens van onder het stof gehaald, blijft de favoriete shooter van mij en mijn broer dus om de zoveel tijd doen we nog eens een aantal potjes, het was alweer van januari geleden. Met de gaming-attitude die ik heb aangenomen betekent dit ook dat ik binnenkort de single-player nog eens zal doorlopen.

Wat de volgende Naughty Dog game gaat zijn staat nog niet vast, het enige dat ik weet is dat ik stilletjes aan mijn buik vol heb van alles wat met Crash Bandicoot te maken heeft (kleine overdosis). Ik voel het wel kriebelen om The Last of Us nog eens te spelen, dus dat is een grote kanshebber.

Dat kan ik wel geloven. Misschien wat meer variëren en niet een ganse franchise na elkaar. Langs de andere kant kan je wel goed vergelijken zo voor de review

Gast
geplaatst: vandaag om 15:56 uur

geplaatst: vandaag om 15:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.