Gothic II (2002)

Een RPG met een flinke gebruiksaanwijzing. De eerste keer dat ik het spel speelde vond ik het namelijk enorm kut, maar als je eenmaal de besturing een beetje doorhebt en hoe het levelen gaat is het een uitdagende RPG met een aardige verhaallijn.

Gothic II heeft namelijk iets wat ik mis bij RPG's als Morrowind en Oblivion: angst. Hier kan je gezellig door de wereld rondlopen terwijl je ineens een schreeuw hoort die van een monster blijkt te zijn dat je met één klap van zijn wapen kan afmaken. Dat levert af en toe angstige momenten op dat je voor je leven moet gaan rennen. Als je later in het spel een stuk sterker bent is de wraak lekker zoet als jij dat monster met één klap van je wapen naar de hel stuurt.

De wereld van Gothic is erg klein vergeleken met eerdergenoemde RPG's maar nog steeds behoorlijk groot. Er is in ieder geval genoeg te ontdekken in de twee aparte delen van de wereld. Alleen als je van de wereld waarin je begint naar de mijnvallei loopt heb je een loading screen. De wereld ziet er ook mooi uit met veel bomen, struiken en hier en daar een gebouwtje.

Ik heb overigens wel twee aanpassingen moeten maken aan het spel. Zo is er namelijk geen quicksave functie en dat is erg irritant. Ook heb je geen sneltoetsen voor health en mana potions. Volgens mij is het echt compleet onspeelbaar (zeker als je een firemage bent) als je dat niet hebt dus heb ik dat allemaal maar even aangezet. Oorspronkelijk zouden deze features wel in het spel belanden maar om de een of andere reden hebben de makers uiteindelijk besloten het eruit te halen, nogal een domme fout als je het mij vraagt.

Ondanks de minpunten toch een mooie 4* want ik heb me er uiteindelijk erg goed mee vermaakt.

Gelijk boordappel

De wereld is fraai in elkaar gezet, de weg naar het stadje vanuit de toren van Xardas wist mij al te bekoren. Prachtig.
Aleen vergallopeerde ik me in het bosje aan de zijkant dat uit komt tot de muren van de town waar je je in het begin huisvest. Die monsters die erin rondliepen hadden me (inderdaad) in één keer geveld. Dus ik dacht meteen gauw levelen en levelen.
Wat ook prachtig was om een paar keer over die boog te lopen die van de haven naar een soort eiland liep. Ook daar weer wezens die je vlug inmaakte als je niet sterk genoeg was.
Alleen wordt het spel verwarrend als je teveel sidequests aanneemt
De enigste wezens die ik irritant vond waren die vliegende gedrochten met hun freaky zoemgeluiden.

Over de tweede wereld.
Het is een pittige wereld in het begin orcs die je finaal mollestreren.
Als je dacht via het water te gaan heb je het dus mis. En dat is dat angstgehalte in het spel....overal is wel een vijand te vinden.
Maar de prachtigste locatie in het spel vond ik het kasteel, half verwoest door de oorlog die er heerst. Prachtig neergezet in het midden van die wereld.

heel plezierig spel 4,5*

Erg fijn spel. Heb me toch soms flink geschrokken toen er ineens een of ander wezen uit de bossen kwam gesprongen. De sfeer die er heerst is toch echt geweldig. Zo duister. Het vechten was even wennen, maar na een tijdje raak je er wel aan gewend. Erg leuke quests en ook een erg leuk verhaal. Beter dan deel 3. En dan die stad: Khorinis. Beetje rondzwerven zonder iets te doen en dan vind je het ineens: de 'red light district' van Khorinis. Het enige nadeel: van die rottige vliegende dingen die zich de hele tijd naar je kont toe draaien: Bloodflies.

5*