Super Mario Bros. (1985)

5.0 *

Lang.. lang geleden speelde ik deze game grijs. Helaas heb ik de NES niet meer, maar gelukkig is de New Super Mario Bros op Wii ook erg goed, en een goede vervanger. Uiteraard blijft deze, door nostalgie overladen, game een klassieker. Een doorbraak in de gamewereld toendertijd.

Ik had deze overigens i.c.m. Duckhunt.. imagine that.

heb dit spel gisteravond gepeeld en het was nog steeds leuk! heb een avond ervan kunnen genieten, dit is een echte all time klassieker

Grootse en uitermate invloedrijke klassieker natuurlijk. Begin van een van de leukste game characters.

Hoewel al die jaren later wel ietwat gedateerd. En net iets te moeilijk tegen het eind.

Goed en leuk spelletje, maar meer is het ook niet. Kan best begrijpen dat dit ten tijde revolutionair is en zelfs nu speel ik het soms eens af en toe, maar een topper wordt dit in mijn ogen nooit.

Dit spel is voor mij als een vier uurtje. Ik heb het al tig keren uitgespeeld wat een enorm voordeel is want dat maakt platform games voor mij nog altijd een beetje verslavend. Af en toe speel ik deze nog eens. Gisteren heb ik hem weer gespeeld en mijn oordeel blijft staan. Ik heb de SNES versie gespeeld (op de ALL STARS collection). Zoals ik al zei is deze game voor mij als een vier uurtje. Iets klein en lekkers. Mario Bros is zo uit voor je het weet.

De game bestaat er telkens in om Mario van het begin- naar eindpunt te brengen. Dit concept is overbekend. Uiteraard verloopt dit niet zonder moeilijkheden. Ravijnen, schildpadden en andere vijanden willen ervoor zorgen dat je niet bij de grote King Koopa (alias Bowser) geraakt. Als je wordt aangeraakt door één van die monsters ben je oftewel een leven kwijt (ga je van grote naar kleine Mario) of als je kleine Mario bent verlies je het spel. Wat wel irritant is, is dat als je 5 levens kwijt bent weer moet beginnen aan de wereld waar je je in bevindt. Er zijn 8 werelden die elke 4 levels bevatten. Level 4 is steeds een groot kasteel waar je moet vechten tegen King Koopa. Het laatste kasteel in de laatste wereld brengt je toegang tot de prinses.

Mijn vriendin vindt dit leuk, maar kan helaas niet verder geraken als de tweede wereld. Ik kan begrijpen dat vele mensen dit frustrerend vinden. Voor een gamer die aan platforms gewend is, duurt dit spel helemaal niet zo lang. De eerste 4 werelden zijn simpel en de overige 3 zijn wat uitdagender. Vooral King Koopa vind ik niet gemakkelijk als je kleine Mario bent.

Voor je wat op weg te helpen zijn er wat extraatjes in de game verwikkelt. Zo word je groter van een paddenstoel (ga je dus niet direct doodt als je geraakt wordt) maar heb je ook een bloem en een ster. De bloem zorgt ervoor dat je vuurballen kan schieten, doch dit is geen extra upgrade. Als je geraakt wordt als vuur-Mario ga je weer terug naar kleine Mario (iets dat is verbetert in de volgende delen). De ster zorgt ervoor dat je een tijdje onverslaanbaar bent. Ook zitten er in de werelden warps en bonussen. Maar ik warps gebruik ik niet graag, ik speel graag alle levels.

Als je alles hebt voltooid krijg je te horen dat er nog wat extra levels zijn. Die zijn iets uitdagender dan de originele werelden. Leuk dat de makers dit extraatje erbij hebben gestoken.

Maar meer dan springen en van begin- naar eindpunt gaan is het dus niet. Variatie in levels is iets dat in de volgende mario games komt. Ok, er zijn wel graslevels, levels in het donker/sneeuw/water en grotlevels , maar toch komen er bepaalde aspecten terug. Vooral de kasteellevels bezorgen je vaak een déja-vu gevoel.

Al bij al een goede game die een mijlpaal is in de gamegeschiedenis. 3.5*

Jaaah met die hamermannetjes Geweldig :